Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 43/17 Generato dall'IA

Social security contribution dispute dismissed; value below 10,000 PLN threshold makes appeal inadmissible.

Numero d'incarto II UZ 43/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the company's cassation appeal against a decision regarding social security contribution bases. The appellant argued the dispute concerned the establishment of a social security relationship rather than just contribution amounts, but the court found the matter was purely about calculating contributions for employees already covered. Consequently, the appeal was rejected because the disputed value was below the statutory 10,000 PLN threshold required for admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in social security matters is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 10,000 PLN, as the dispute concerns only the calculation of contributions rather than the existence of the insurance relationship.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation appeal admissibility value threshold 10000 PLN subject matter value social insurance relationship

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
i M.J..W zażaleniu spółka, nie kwestionując tego, że odnośnie do każdego z ubezpieczonych wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł, zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 3982 § 1 zdanie drugie w związku z art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 1 zdanie drugie w związku z art. 3986 § 2 k.p.c., podnosząc, że „w rzeczywistości przedmiotem zaskarżonego postępowania było objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego”.
Art. 477 § 2 k.p.c.
Art. 477 § 10 k.p.c.
Art. 3981 § 4 k.p.c.
i z dnia 21 marca 2017 r., II UZ 90/16, niepubl.).Uwzględniając to, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
Orzeczenie i kosztach postępowania kasacyjnego oparto na podstawie art. 102 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
3982 § 1 zdanie drugie w związku z art. 3986 § 2 k.p.c., podnosząc, że „w rzeczywistości przedmiotem zaskarżonego postępowania było objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego”.
art. 47714 § 2 k.p.c
47710 § 2 i art. 47714 § 2 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
i M.J..W zażaleniu spółka, nie kwestionując tego, że odnośnie do każdego z ubezpieczonych wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł, zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 3982 § 1 zdanie drugie w związku z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 43/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)‎SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)‎SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku syndyka masy upadłości działającego na rzecz C. spółki z o. o. z siedzibą w Warszawie w upadłości uprzednio C. spółki z o.o. w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎z udziałem zainteresowanych: J.H., S.B., M.J., K.J., A.O., M.J.‎o podstawę wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 listopada 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie bez obciążania skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…), Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił - jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia - skargę kasacyjną C., spółki z o.o. w W. (obecnie C. w upadłości) od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 czerwca 2016 r. Wyrokiem tym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 września 2015 r., którym oddalono odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W. w przedmiocie zmiany wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne J.H., S.B., M.J., K.J., A.O. i M.J..W zażaleniu spółka, nie kwestionując tego, że odnośnie do każdego z ubezpieczonych wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł, zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 3982 § 1 zdanie drugie w związku z art. 3986 § 2 k.p.c., podnosząc, że „w rzeczywistości przedmiotem zaskarżonego postępowania było objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego”.

Skarżąca spółka wywiodła, że spór nie dotyczył wysokości składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, lecz ustalenia stosunku ubezpieczenia społecznego w odniesieniu do części przychodów zainteresowanych określanych jako napiwki, a jego rozstrzygnięcie wymagało interpretacji przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Ustalenie wysokości składek na ubezpieczenia było jedynie konsekwencją rozstrzygnięcia rzeczywistej istoty sporu.Organ ubezpieczeń społecznych wniósł o oddalenie zażalenia, wskazując, że zaskarżone decyzje, wydane na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 4 pkt 9, art. 17 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.) oraz art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1793), nie dotyczyły objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, lecz wskazania kwoty podstawy wymiaru składek należnych na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Niewątpliwie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza przedmiot decyzji organu rentowego, od wniesiono odwołanie (por. art. 47710 § 2 i art. 47714 § 2 k.p.c. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 601). Przeniesienie sprawy na drogę sądową przez odwołanie się od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, między stronami spornych (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1999 r.

II UKN 622/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 591 i z dnia 9 września 2010 r., II UK 84/10, niepubl.). Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną, została wszczęta odwołaniem od decyzji ustalających wysokość obciążających płatnika składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, stwarzającej powinność zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne we wskazanej (podwyższonej) wysokości. W odwołaniu zakwestionowano wysokość składek, a w zażaleniu twierdzi się, że zapoczątkowało ono spór „o ustalenie stosunku ubezpieczenia społecznego w odniesieniu do części przychodów zainteresowanych”.

W związku z tym należy stwierdzić, że stosunek ubezpieczenia społecznego nie jest kategoryzowany ze względu na poszczególne rodzaje przychodów osiąganych przez jego podmioty; powstaje i trwa tylko ze względu na rodzaj działalności będącej źródłem tych przychodów. Objęcie ubezpieczeniem społecznym jest w tym znaczeniu niepodzielne i jeżeli dotyczy jednego stosunku ubezpieczenia, poszczególne przychody pracownika sumowane są do ustalenia podstawy wymiaru składki ubezpieczeniowej na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (jednolity tekst:

Dz.U. z 2017 r., poz. 1949).Zainteresowani byli bezspornie objęci obowiązkiem ubezpieczenia społecznego z tytułu umowy o pracę w C., a w konsekwencji przedmiot zaskarżonych decyzji kwalifikuje niniejszą sprawę jako sprawę o prawa majątkowe, niebędącą sprawą o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna - stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005 nr 7, poz. 101, z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02, OSNP 2004 nr 6, poz. 107, z dnia 13 czerwca 2013 r., I UZ 12/13, niepubl. i z dnia 21 marca 2017 r., II UZ 90/16, niepubl.).Uwzględniając to, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Orzeczenie i kosztach postępowania kasacyjnego oparto na podstawie art. 102 k.p.c.). as