Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 43/09 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal in social insurance dispute where missing value claim does not block procedural progress.

Numero d'incarto II UZ 43/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of the appellant's appeal regarding a social insurance rehabilitation benefit. The lower court rejected the appeal because the appellant failed to specify the disputed amount, citing formal defects under the Code of Civil Procedure. The Supreme Court ruled that omitting the value does not prevent the appeal from gaining legal effect in social insurance cases where costs are not value-dependent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 373 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.: The failure to specify the value of the disputed subject matter does not prevent an appeal from gaining legal effect in social insurance disputes where procedural costs are not dependent on the value.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance dispute appeal procedural defect value of disputed subject Code of Civil Procedure procedural progress rehabilitation benefit formal requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 373 k.p.c.
wnioskodawcy ( art. 373 k.p.c. w zw.
Art. 370 k.p.c.
wnioskodawcy ( art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c.).
Art. 130 k.p.c.
łącznie z art. 130 k.p.c. Odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia braków
art.19 § 2 k.p.c
zawartych w art.19 § 2 k.p.c.
art. 22 k.p.c
i art. 22 k.p.c., co implikowało odrzucenie apelacji (art.
art. 130§ 1 k.p.c
łącznie z art. 130 k.p.c.
art.373 k.p.c
130§ 1 k.p.c. w zw. z art.373 k.p.c.).
art. 370 k.p.c
wnioskodawcy ( art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c.).
art. 130 k.p.c
łącznie z art. 130 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III UZ 29/04
Supreme Court dismisses appeal rejection for lack of formal defects that prevent proper appellate proceedings.
II UZP 7/05
Supreme Court allows appeal dismissal for failure to specify claim value in social insurance cases.
I PZ 158/02
treści (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2003 r., I PZ 158/02,
II CZ 146/66
grudnia 1966 r., II CZ 146/66, OSNCP 1967 nr 6, poz.
III CKN 871/98
r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr
III CZ 92/98
r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 43/09

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)

SSN Józef Iwulski

w sprawie z wniosku Zdzisława Z.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.

o świadczenie rehabilitacyjne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2009 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 13 stycznia 2009 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 8 października 2008 r. Sąd Rejonowy w Ś. oddalił

odwołanie wnioskodawcy Zdzisława Z. od decyzji ZUS Oddział w W. z dnia 7

listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia

rehabilitacyjnego.

Wnioskodawca

wniósł

od

tego

orzeczenia

apelację.

Sąd

wezwał

wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych przez określenie wartości

przedmiotu zaskarżenia. W ocenie sadu wnioskodawca nie wykonał zarządzenia.

Podał tylko, że dochodzi świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 1 lipca 2007 r. Nie

wskazał natomiast wysokości dochodzonego świadczenia z uwagi na trudności w

jego wyliczeniu. W ocenie Sądu Okręgowego w Ś. wnioskodawca nie wykonał

zarządzenia. Nie uzwględnił bowiem w treści swego pisma norm prawnych

zawartych w art.19 § 2 k.p.c. i art. 22 k.p.c., co implikowało odrzucenie apelacji (art.

130§ 1 k.p.c. w zw. z art.373 k.p.c.).

Na postanowienie Sądu Okręgowego złożył zażalenie wnioskodawca,

żądając, w kwestii zasadniczej – uchylenia postanowienia w całości. W motywach

zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że pismo o ustanowieniu go

pełnomocnikiem z urzędu otrzymał 12 czerwca 2009 r. i już dnia 17 czerwca wniósł

zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy stwierdził, że

apelacja wnioskodawcy nie jest dotknięta brakiem uniemożliwiającym nadanie

biegu sprawie. W związku z tym brakowało podstaw do odrzucenia apelacji

wnioskodawcy ( art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c.).

Sad Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie ma uzasadnione podstawy.

Postępowanie apelacyjne, w odróżnieniu od postępowania ze skargi

kasacyjnej nie jest bardzo sformalizowane.

Sprawa dotyczy sporu z ubezpieczeń społecznych, przy których ani koszty

postępowania, ani możliwość wniesienia apelacji nie są uzależnione od wartości

przedmiotu sporu.

Zgodnie z art. 373 k.p.c. (i analogicznie zgodnie z art. 370 k.p.c.), na które to

oba przepisy powołuje się wnioskodawca, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym

apelację m.in. wówczas, gdy strona nie uzupełniła braków pisma procesowego w

terminie. Chodzi jednak zawsze nie o wszystkie braki formalne, ale o warunki

formalne, bez których pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu. W ramach

zatem postępowania wstępnego sąd bada, czy pismo procesowe zawierające

apelację może mieć nadany prawidłowy bieg.

Przepis art. 373 k.p.c. (i także przepis art. 370 k.p.c.) należy odczytywać

łącznie z art. 130 k.p.c. Odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia braków

formalnych w wyznaczonym terminie dotyczy zatem tylko takich braków, które

uniemożliwiają nadanie apelacji prawidłowego biegu. Analogicznie na sprawę

zapatruje się SN w orzeczeniu z 28 stycznia 2005 r., III UZ 29/04 ( OSNP 2005, nr

11, poz. 165); w orzeczeniu z dnia 7 lipca 2005 r. II UZP 7/05 (OSNP 2005, nr 24,

poz. 396)

Ad casum brak określenia wartości przedmiotu zaskarżenia nie uniemożliwia

nadania biegu sprawie w zakresie postępowania apelacyjnego. Ani bowiem opłata

ani koszty zastępstwa procesowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń

społecznych nie są uzależnione od wartości przedmiotu sporu. Wartość przedmiotu

sporu będzie natomiast istotna przy stwierdzaniu dopuszczalności skargi

kasacyjnej. Ta sprawa nie pozostaje jednak w orbicie zainteresowania Sądu

Najwyższego rozpatrującego niniejsze zażalenie.

Na marginesie trzeba wskazać, że wezwanie do uzupełnienia braków

apelacji powinno być precyzyjne i jednoznaczne w treści, w szczególności co do

określenia braku formalnego, uzupełnienia którego się wymaga. Musi uwzględniać

w pewnym zakresie także adresata i jego poziom percepcji pisma prawniczego, a

także fakt, iż przedmiotem sporu jest świadczenie ubezpieczeniowe.

Wezwanie

do

usunięcia

braków pisma

powinno

być

tak

jasne

i

niedwuznaczne, by u strony, do której jest skierowane, nie powstała wątpliwość co

do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego

treści (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2003 r., I PZ 158/02,

OSNP 2003 nr 15-okładka; por. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20

grudnia 1966 r., II CZ 146/66, OSNCP 1967 nr 6, poz. 113; z dnia 17 listopada 1998

r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr

50649). Nie można też co do zasady stawiać stronie, zwłaszcza niezastępowanej

przez fachowego pełnomocnika, większych wymagań niż spełniane są przez sądy.

Ad casum sąd pierwszej instancji w sprawie nie określił wartości przedmiotu sporu.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, co oznacza konieczność nadania apelacji wnioskodawcy dalszego biegu.