Social security dispute over pension amount dismissed as not exceeding 5000 PLN threshold for cassation. The court ruled the case concerns only the pension's value, not the right to it. The defendant's argument about potential damages was rejected. The court dismissed the appeal because the disputed amount did not meet the statutory threshold for cassation under Article 393 of the Civil Procedure Code. The court held that the dispute concerns only the amount of the pension, not the right to it. The defendant's argument about potential damages was rejected. The court dismissed the appeal because the disputed amount did not meet the statutory threshold for cassation under Article 393 of the Civil Procedure Code. The court held that the dispute concerns only the amount of the pension, not the right to it. The defendant's argument about potential damages was rejected. The court dismissed the appeal because the disputed amount did not meet the statutory threshold for cassation under Article 393 of the Civil Procedure Code. The court held that the dispute concerns only the amount of the pension, not the right to it. The defendant's argument about potential damages was rejected.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social security beneficiary against a decision denying full disability pension. The lower court determined the dispute concerned only the pension amount rather than the right to it, setting the value at 2,000 PLN, which fell below the 5,000 PLN threshold for cassation admissibility. The Supreme Court upheld this ruling, rejecting the appellant's argument that the case involved a separate claim for damages that would raise the total value above the limit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 476 § 2 KPC; Art. 393 pkt 1 KPC: In social security disputes concerning the amount of a pension rather than the right to it, cassation is admissible only if the disputed value exceeds 5,000 PLN, and the appellant cannot artificially inflate this value by combining unrelated claims.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 18 maja 2000 r.
II UZ 36/00
Sprawa dotycząca orzeczenia okresowej częściowej niezdolności do
pracy w miejsce dotychczasowej całkowitej niezdolności do pracy jest sprawą
o wysokość świadczenia rentowego, w której kasacja jest dopuszczalna zależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy
Kuźniar, Teresa Romer.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja
2000 r. sprawy z wniosku Ryszarda W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Z.W. o dalsze prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do
pracy w związku z wypadkiem przy pracy, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2000 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowieniem z dnia 4 lutego 2000 r. [...] odrzucił kasację, którą ubezpieczony Ryszard W.,
działający przez swego pełnomocnika będącego adwokatem, złożył od wyroku tegoż
Sądu z dnia 2 grudnia 1999 r. [...], odmawiającego zainteresowanemu prawa do
renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, przy ustalonym prawie do renty z tytułu częściowej niezdolności. W motywach odrzucenia kasacji Sąd Apelacyjny wskazał, że po wezwaniu do usunięcia jej formalnego braku, polegającego na niepodaniu
wartości przedmiotu zaskarżenia, pełnomocnik wnioskodawcy określił ją na kwotę
7.000 zł, w tym 5.000 zł tytułem odszkodowania. Wartość przedmiotu zaskarżenia
wynosi 2.000 zł, a więc nie sięga granicy 5.000 zł, która w sprawach o świadczenie
warunkuje dopuszczalność kasacji (art. 393 pkt 1 KPC). Wnioskodawca otrzymuje
świadczenie rentowe z tytułu częściowej niezdolności do pracy, chociaż uważa, że
należy mu się świadczenie w ramach całkowitej niezdolności do pracy. Przedmiotowy spór nie jest więc sprawą o prawo do świadczenia, tylko o jego wysokość, więc
przepis art. 393 pkt 1 KPC znajduje tu pełne zastosowanie.
Oceny tej nie zmienia argument podnoszony przez pełnomocnika wnioskodawcy. Który, twierdzi, że orzeczenie całkowitej niezdolności do pracy uprawniałoby
zainteresowanego do żądania 5000 zł odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu.
Niniejsza sprawa nie jest jednak sprawą o jednorazowe odszkodowanie, tylko dotyczy wysokości renty z ubezpieczenia społecznego.
Na powyższe postanowienie zażalił się wnioskodawca, którego pełnomocnik
podniósł, że przedmiotem postępowania w sprawie jest „ustalenie stanu zdrowia powoda w chwili zdarzenia – wypadku przy pracy. Ustalenie stanu zdrowia ma niewątpliwie wpływ na wysokość zarówno renty, jak i odszkodowania. Przy podawaniu
wartości przedmiotu sporu należy podać sumę roszczeń. Powód uznał, że otrzymałby ok. 2000 zł więcej – renta oraz ok. 5000 zł – odszkodowanie. Przyjmując taki tok
rozumowania, sprawa nie dotyczy jednorazowego odszkodowania, a wartość roszczenia przekracza kwotę 5000 zł”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych jest zgodnie z art. 476 § 2 KPC sprawa, w której wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących między innymi emerytur i rent z
ubezpieczenia społecznego. Przedmiot sporu w tych sprawach określa więc przedmiot decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych.
Wnioskodawca odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału
w Z.W. z dnia 20 października 1998 r., odmawiającej mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, przy równoczesnym niekwestionowaniu prawa i wypłacaniu renty związanej z częściową niezdolnością do pracy. Rację ma zatem Sąd
Apelacyjny gdy twierdzi, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest prawo
do renty, tylko jej wysokość. Dopuszczalność kasacji jest więc zależna od wartości
przedmiotu zaskarżenia, a tę pełnomocnik skarżącego z powołaniem się na stanowisko swego mandanta podał na kwotę „ok. 2000 zł”. Kwota ta jest niższa od pułapu
wskazanego w art. 393 pkt 1 KPC i faktu tego nie może podważyć jakakolwiek konstrukcja myślowa wnioskodawcy lub jego pełnomocnika, nie wyłączając prezentowanej w zażaleniu tezy, iż przedmiotem sprawy jest „ustalenie stanu zdrowia”, mające
wpływ zarówno na wysokość renty, jak też ewentualnego (hipotetycznego) odszkodowania, których „suma” przekracza kwotę 5000 zł.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39319 w związku z art. 397
§ 2 i art. 385 KPC orzekł jak w sentencji.