Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 33/16 Generato dall'IA

Social Security Court dismisses appeal on social security contributions as a property dispute under Polish law.

Numero d'incarto II UZ 33/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Social Security Institution's appeal regarding the calculation of social security contributions. The institution argued that the case involved a dispute over mandatory insurance coverage rather than just the contribution amount, making the appeal admissible regardless of the low monetary value. However, the court determined that the administrative decision explicitly limited the scope of the dispute to the calculation of contributions, thereby excluding the broader issue of insurance eligibility from the appeal's subject matter.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the administrative decision explicitly limits the scope of the dispute to the calculation of contributions, thereby excluding the broader issue of insurance eligibility from the appeal's subject matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation appeal admissibility property dispute threshold administrative decision scope mandatory insurance coverage

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.
Z tych też względów skarga kasacyjna była przedmiotowo niedopuszczalna w rozumieniu art. 3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art.
art. 3986 § 2 k.p.c
3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art.
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 33/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Bogusław Cudowski‎SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z wniosku D. Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom i Młodzieży […]przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎przy udziale zainteresowanych: C. Spółki z o.o. o ubezpieczenie społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 października 2016 r.,‎zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 3 lutego 2016 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku tego Sądu Apelacyjnego z dnia 10 września 2015 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego– Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lipca 2014 r. oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego z dnia 28 listopada 2011 r. ustalającą wysokość podstawy wymiaru składek na pracownicze ubezpieczenia społeczne U. R. u płatnika składek – D. Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom i Młodzieży […].Sąd Apelacyjny argumentował, że przedmiotem sporu było prawo majątkowe dotyczące wymiaru składek, których wartość zaskarżenia organ rentowy określił na kwotę poniżej dziesięciu tysięcy złotych.

Z tych też względów skarga kasacyjna była przedmiotowo niedopuszczalna w rozumieniu art. 3982 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu organ rentowy zarzucił: 1/ błędną wykładnię art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm., dalej ustawa systemowa) przez przyjęcie, że sprawy zainicjowane odwołaniem od decyzji dotyczących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne mają charakter spraw, w których przedmiotem sporu jest wysokość należnych składek od danego płatnika składek.

Tymczasem sprawa dotyczyła objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, natomiast ustalenie w decyzji wysokości podstawy wymiaru składek „jest jedynie wtórnym i następczym zabiegiem prawnym umożliwiającym wyrażenie uznania, iż dla danej osoby ubezpieczonej umowa cywilnoprawna nie stanowi tytułu do ubezpieczenia, a prawidłowym tytułem ubezpieczeniowym jest umowa o pracę”; oraz 2/ naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. przez błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarga kasacyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę zainicjowaną odwołaniem od decyzji opartej na art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, w której organ rentowy określił podstawy wymiaru składek zainteresowanej na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne u płatnika składek jest sprawą o prawa majątkowe, w której dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy przedmiotowa sprawa jest sprawą o objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym.

W konsekwencji skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Dlatego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw, ponieważ przedmiot postępowania odwoławczego stanowiła decyzja „wymiarowa”, a nie decyzja o ustaleniu podlegania pracowniczym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Wydając decyzję wymiarową sam wnoszący zażalenie organ rentowy określił przedmiot i zakres odwołania, przeto dla potrzeb niedopuszczalnego kasacyjnego zaskarżenia nie może racjonalnie utrzymywać, że wydał kontestowaną decyzję także w niewymienionym w niej zakresie i przedmiocie ustalenia podlegania zainteresowanej pracowniczym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z przychodów uzyskiwanych za wykonywanie spornych umów.

Powyższe oznaczało, że ograniczenie zakresu i przedmiotu zaskarżonej decyzji do określenia wysokości „podstawy wymiaru”, a w konsekwencji objęcie przedmiotem odwołania (sporu) wysokości składek należnych od określonej w decyzji podstawy ich wymiaru, wykluczało kasacyjne rozeznanie sprawy o nieobjęte zaskarżoną decyzją „pierwotne” ustalenie pracowniczego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z przychodów uzyskiwanych przez zainteresowaną za wykonywanie spornych umów cywilnoprawnych. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. kc