Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 31/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed police pension appeal due to dispute value under 10,000 PLN threshold. Appeal rejected as matter concerns amount not right. Court clarified legal distinction between right and amount.

Numero d'incarto II UZ 31/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a decision reducing her police pension. The applicant argued the dispute involved constitutional rights and fair trial standards, but the court determined the case concerned only the calculation of the pension amount. The court ruled that because the disputed value was below 10,000 PLN, the appeal was inadmissible under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal regarding the calculation of a pension amount is inadmissible if the disputed value is below 10,000 PLN, as such disputes do not constitute matters of establishing the right to the pension.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility pension amount dispute value threshold 10000 PLN right versus amount distinction procedural code k.p.c.

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 k.p.c.
Ubezpieczeń Społecznych odrzucił na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Ubezpieczeń Społecznych odrzucił na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
przez zastosowanie art. 15b w związku z art.
ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r.
art. 3982 § 1 k.p.c
w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 31/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z wniosku H. C.

przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji w Warszawie

o wysokość emerytury policyjnej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych odrzucił na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. skargę

kasacyjną H. C. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2011 r.

Stwierdził, że przedmiotem objętego nią sporu jest wysokość pobieranej emerytury

policyjnej, a nie prawo do tej emerytury w pojęciu, jakim posługuje się art. 398 6 § 2

k.p.c. O niedopuszczalności skargi decydowała

więc

wartość przedmiotu

zaskarżenia, niższa od 10.000 zł, jakkolwiek wskazana przez skarżącą jako kwota

6.000 zł nie została wyliczona właściwie. Obliczona według reguł określonych w art.

22 k.p.c. wynosi 1.532,28 zł, stanowiąc różnicę między wysokością emerytury

skarżącej przyjętej w decyzji waloryzacyjnej z dnia 27 lutego 2009 r. (1.870,14 zł) i

ustalonej ponownie w decyzji zaskarżonej (1.742,45 zł).

H. C. w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. przez przyjęcie,

że jej sprawą jest sprawą o weryfikację wysokości emerytury, a nie sporem o

zasady jej przyznawania. Podniosła, że wydanie decyzji początkującej spór

nastąpiło na skutek zmiany przepisów i ich interpretacji przez Trybunał

Konstytucyjny (wyrok z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie K 6/09), w świetle których

Sąd ustalał charakter jej pracy, oceniając, czy jest ona adresatem ustawy, która

wprowadziła nowe zasady przyznawania emerytur. Podniosła także, że otrzymała

dwie decyzje, jedną w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości emerytury

policyjnej, i od tej wniosła odwołanie oraz drugą dotyczącą zmiany wysokości

emerytury policyjnej. Skarżąca podkreśliła, że nie kwestionuje matematycznego

wyliczenia, stąd pozbawienie jej prawa do wniesienia skargi kasacji w istotnej dla

niej życiowo sprawie, jedynie na podstawie wyliczenia kwot utraconej emerytury,

narusza standardy sprawiedliwego postępowania sądowego, a w szczególności

zasady równości.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną jest sprawą o prawa

majątkowe, niezależnie od tego, czy dotyczy ustalenia prawa do świadczeń, czy

określenia ich wysokości. Treść art. 3982 § 1 k.p.c. nie upoważnia do

zaaprobowania zaprezentowanego w zażaleniu wniosku, że sprawa wszczęta

odwołaniem, w którym kwestionowana jest wyłącznie wysokość świadczenia, jest

sprawą o prawo do niego. Pojęcia te nie pokrywają się w żadnym zakresie, co

jednolicie przyjmuje Sąd Najwyższy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

17 lipca 2009 r., I UZ 22/09, OSNP 2011 nr 5-6 poz. 88, z dnia 8 lutego 2002 r., II

UKN 45/01, OSNP 2003 nr 22, poz. 553, z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02,

OSNP 2004 nr 6, poz. 107, z dnia 17 września 2008 I UZ 14/08 OSNP 2010 nr 3-4

poz. 54 oraz z dnia 8 września 2009 r., I UZ 61/09, z dnia 1 września 2009 r., I UZ

72/09 i z dnia 16 czerwca 2009 r., I UZ 16/09 - niepublikowane).

Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną nie należy zatem do spraw

wymienionych w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. Zapoczątkowana została

odwołaniem od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 października 2009 r. Decyzją tą –

przez zastosowanie art. 15b w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego

1994

r.

o

zaopatrzeniu

Bezpieczeństwa

emerytalnym

Wewnętrznego,

Agencji

funkcjonariuszy

Wywiadu,

Policji,

Służby

Agencji

Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67) w

brzmieniu nadanym od dnia 16 marca 2009 r. ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r.

(Dz.U. Nr 24, poz. 145) – dokonano ponownego ustalenia wysokości emerytury. W

szczególności, w miejsce dotychczasowych przeliczników, do okresu służby w

organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18

października

2006

r.

o

ujawnianiu

informacji

o

dokumentach

organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (jednolity

tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.) zastosowano przelicznik 0,7 %

podstawy wymiaru - za każdy rok od dnia 16 lipca 1984 r. do dnia 1 października

1989 r. W wyniku przeliczenia emerytura wyniosła 1.742,45 zł.

W odwołaniu, apelacji oraz w skardze kasacyjnej ubezpieczona nie

domagała

się

ustalenia

prawa

do

emerytury

policyjnej,

które

nie

było

zakwestionowane, lecz konsekwentnie żądała ustalenia tego świadczenia w

wysokości dotychczasowej, według zasad wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o

zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, wskazując, że jej świadczenie zostało

obniżone.

Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna niezależnie od wartości

przedmiotu sporu jest dopuszczalna w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie

emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Nie

należą do tych spraw sprawy z odwołania od decyzji Dyrektora Zakładu

Emerytalno-Rentowego MSWiA w przedmiocie przeliczenia od dnia 1 stycznia

2010 r. emerytury policyjnej z uwzględnieniem - w odniesieniu do okresów służby w

organach bezpieczeństwa państwowego, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18

października 2006 r. o ujawnieniu informacji i dokumentów organ bezpieczeństwa

państwa z lat 1944-1990 - przeliczników określonych w art. 15b ustawy z dnia 18

lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy w brzmieniu nadanym

ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. (Dz.U. Nr 24, poz. 145). Dopuszczalność skargi

kasacyjnej w takiej sprawie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Uwzględniając, że w sprawie objętej zażaleniem wartość przedmiotu

zaskarżenia, zarówno wskazana przez skarżącą, jak obliczona przez Sąd drugiej

instancji, jest niższa od 10.000 zł, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).