Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 26/12 Generato dall'IA

Supreme Court rejects appeal against its own ruling as appeals against Supreme Court decisions are inadmissible.

Numero d'incarto II UZ 26/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against its own ruling of March 15, 2012, which had previously rejected her claim regarding pension amounts. The applicant argued against the legal assessment used to deny her right to file a complaint of illegality against the final judgment. The court ruled that appeals against Supreme Court decisions are constitutionally inadmissible because the Supreme Court is not a court of ordinary jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1a k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 175, 183 Konstytucji RP; Art. 1, 57 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: Appeals against judgments of the Supreme Court are inadmissible as the Supreme Court is not a court of ordinary jurisdiction.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal Supreme Court jurisdiction court of ordinary jurisdiction constitutional structure pension dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1a k.p.c.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 424 1a § 1 in fine k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
jednak nie jest dopuszczalne zażalenie na orzeczenie Sądu Najwyższego (art. 394 1
Art. 398 § 1 k.p.c.
k.p.c.), również skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.).
Art. 175 Konstytucji RP
usytuowania tego Sądu (art. 175 i art.
Art. 183 Konstytucji RP
175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem
Art. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
usytuowania tego Sądu (art. 175 i art.
Art. 57 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
Najwyższym (art. 57 i następne), również nie pozwalają przyjąć, iżby orzeczenie
art. 4241 § 1 k.p.c
prawomocnego orzeczenie, zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., nie może być skierowana
art. 4248 § 1 k.p.c
podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 3981 k.p.c
k.p.c.), również skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II BU 9/11
z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II BU 9/11,
II UZ 34/09
postanowienia Sądu Najwyższego z 27 października 2009 r. (II UZ 34/09),

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 26/12

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku D. Z.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o wysokość emerytury,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 czerwca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II BU 9/11,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z 15 marca 2012 r. (II BU 9/11) odrzucił

skargę D. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem:

1) wyroku Sądu Apelacyjnego z 9 kwietnia 2009 r.;

2) postanowienia Sądu Apelacyjnego z 3 lipca 2009 r., odrzucającego jej

skargę kasacyjną od wyroku z punktu 1;

3) postanowienia Sądu Najwyższego z 27 października 2009 r. (II UZ 34/09),

oddalającego jej zażalenie na postanowienie z punktu 2.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 424 1a § 1 in fine k.p.c. skarga o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od

orzeczeń Sądu Najwyższego, co odniesiono do postanowienia z punktu 3. Ponadto

od 25 września 2010 r. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenie, zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., nie może być skierowana

przeciwko postanowieniom sądu, zatem była niedopuszczalna również od

postanowienia z punktu 2. Natomiast w odniesieniu do wyroku z punktu 1 skarga

podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

W zażaleniu D. Z. wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Najwyższego z

15 marca 2012 r. (II BU 9/11) i rozpatrzenie jej skargi. W uzasadnieniu

kwestionowała ocenę prawną, która zdecydowała o odrzuceniu skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest dopuszczalne i dlatego zostało odrzucone.

Choć objęte zażaleniem postanowienie Sądu Najwyższego z 15 marca

2012 r. (II BU 9/11) zostało wydane w trybie szczególnych przepisów o skardze o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w tym przypadku

po stwierdzeniu jej niedopuszczalności, to nawet ten tryb nie uchyla kardynalnej

zasady

o

niedopuszczalności

zaskarżania

orzeczeń

Sądu

Najwyższego.

Szczególna regulacja dotycząca tej skargi potwierdza jedynie tą zasadę, gdyż

również i ta skarga nie przysługuje od orzeczeń Sądu Najwyższego (art. 424 1a § 1

k.p.c.).

Procedura cywilna ścisłe określa przypadki zażalenia do Sądu Najwyższego,

jednak nie jest dopuszczalne zażalenie na orzeczenie Sądu Najwyższego (art. 394 1

k.p.c.), również skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.).

Innymi słowy zaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego stanowiłaby

wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany.

Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego

usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem

powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. Przeciwny

wniosek nie wynika z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż zasada dwuinstancyjności

postępowania dotyczy jedynie spraw przekazanych na mocy ustaw do właściwości

sądów powszechnych.

Zakres zadań (funkcji) Sądu Najwyższego jest ściśle określony w ustawie z

23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym – art. 1 (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze

zm.). Przepisy tej ustawy, w szczególności dotyczące postępowania przed Sądem

Najwyższym (art. 57 i następne), również nie pozwalają przyjąć, iżby orzeczenie

Sądu Najwyższego podlegało zaskarżeniu.

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.