Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 20/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-statutory retrial request lacking new facts or evidence under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II UZ 20/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request. The applicant argued that the lower court failed to apply the statutory grounds for retrial due to alleged procedural errors and misinterpretation of disability service laws. The court ruled that the appeal was inadmissible because the applicant failed to identify specific new facts or evidence required by the law to justify a retrial, and the disputed administrative decision was properly handled as a separate matter.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial must be based on statutory grounds involving newly discovered facts or evidence; a request lacking such specific grounds is inadmissible and may be rejected without a hearing.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request statutory grounds new facts evidence civil procedure code inadmissible appeal procedural error disability service allegazioni insufficientemente motivate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
Skarga wskazywała na podstawę wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c., podnosząc, iż skarżący wykrył 27 stycznia 2018 r.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd orzekł na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. i art.
Art. 399 k.p.c.
Na takie postanowienie nie służy skarga o wznowienie postępowania (art. 399 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
403 § 2 k.p.c.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
Skarga wskazywała na podstawę wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c., podnosząc, iż skarżący wykrył 27 stycznia 2018 r.
art. 47710 § 2 k.p.c
naruszenie przez Sąd art. 47710 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd orzekł na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 117 § 5 k.p.c
i art. 117 § 5 k.p.c.W zażaleniu zarzucono naruszenie:
art. 410 k.p.c
art. 410 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi;

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)‎SSN Piotr Prusinowski w sprawie z wniosku D. C.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.‎o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 września 2011 roku w sprawie o sygn. akt III AUa (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 września 2018 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. oddala zażalenie, 2. r. pr. P. B. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, przy czym kwotę tę należy podwyższyć o stawkę podatku VAT.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 7 marca 2018 r. oddalił wniosek D.C. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i odrzucił jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z 14 września 2011 r., sygn. akt III AUa (…). Skarga wskazywała na podstawę wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c., podnosząc, iż skarżący wykrył 27 stycznia 2018 r. okoliczność faktyczną, tj. naruszenie przez Sąd art. 47710 § 2 k.p.c. poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bowiem organ rentowy „decydował o tym czy orzec o związku inwalidztwa ze służbą” (…).

Sąd naruszył również art. 57 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin z uwagi na to, że „orzecznik ZUS, a w postępowaniu sądowym biegli i sąd orzekają zgodnie z cytowanym przepisem o związku niezdolności do pracy (inwalidztwa) ze służbą wojskową”.W uzasadnieniu odrzucenia skargi Sąd Apelacyjny stwierdził, iż powołane naruszenia art. 47710 § 2 k.p.c. oraz art. 57 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin nie stanowią okoliczności faktycznej, mogącej mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Skarga stanowi jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem sprawy.

Wcześniej Sąd Apelacyjny postanowieniem z 1 sierpnia 2014 r. ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu, który uznał, iż brak było podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz odmówił jej sporządzenia. Negatywnie Sąd odniósł się do aktualnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu z uwagi oczywistą bezzasadność skargi i z drugiej strony samodzielność skarżącego w prowadzeniu postępowania. Z tych przyczyn Sąd orzekł na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. i art. 117 § 5 k.p.c.W zażaleniu zarzucono naruszenie:

1) art. 410 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi;

2) art. 403 § 2 k.p.c. przez niezastosowanie w sytuacji, gdy skarżący określił na jakie dowody nie mógł powołać się w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w B. z 14 września 2011 r. W uzasadnieniu wskazano, że na etapie wstępnym Sąd nie może dokonywać merytorycznej oceny skargi, bo jest to przedmiotem analizy na rozprawie. Strona musi jedynie uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające dopuszczalność wznowienia i zachowanie przepisanego terminu. Skarżący wskazał przesłanki wznowienia, dlatego orzeczenie o jego ewentualnej zasadności powinno nastąpić po wznowieniu postępowania, a nie na etapie odrzucenia skargi w trybie art. 410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzuty zażalenia nie są zasadne.Pierwszy, gdyż skarga o wznowienie postępowania nieoparta na ustawowej podstawie może być odrzucona bez wyznaczenia rozprawy.

Przepis wszak wyraźnie stanowi, że postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 410 § 1 k.p.c.).Sąd Apelacyjny podał w uzasadnieniu skarżonego postanowienia dlaczego skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. W tej części skarżący poprzestaje na ogólnym zarzucie (zdaniu), że art. 403 § 2 k.p.c. został naruszony poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy skarżący określił na jakie dowody nie mógł powołać się w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sąd Apelacyjnego w (…) z 14 września 2011 r., sygn. akt III AUa (…).Skarżący w uzasadnieniu zażalenia jednak w ogóle nie podaje jakie dowody lub okoliczności składały się na podstawę wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c.Rzecz w tym, że Sąd Apelacyjny odrzucił skargę ze względu na niewskazanie w skardze żadnych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które składałyby się na podstawę wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.Analiza treści skargi potwierdza trafność rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego.

Okoliczności podane w skardze nie spełniają się jako podstawa wznowienia postępowania.Zarzut naruszenia art. 47710 § 2 k.p.c. nie jest przesłanką wznowienia postępowania. Zarzut odnosi się do orzeczenia z punktu II. wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 14 września 2011 r. Jest to postanowienie w którym Sąd ten przekazał organowi rentowemu zawarty w apelacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa renty inwalidy wojskowego w związku ze służbą wojskową. Na takie postanowienie nie służy skarga o wznowienie postępowania (art. 399 k.p.c.).

Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku z 14 września 2011 r. przedstawił klarownie dlaczego przekazał sprawę w części dotyczącej prawa do renty inwalidy wojskowego w związku ze służbą wojskową do organu rentowego. W tej części sprawa podlegała potem samodzielnemu rozpoznaniu.Została rozpoznana jako odrębna sprawa i zakończyła się wyrokiem Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2018 r., I UK […]/17, oddalającym skargę kasacyjną wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt III AUa (…), oddalającego jego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji oddającego odwołanie od decyzji pozwanego.

W konkluzji należy zatem stwierdzić, że skarżący niezasadnie zarzuca naruszenie art. 403 § 2 k.p.c., gdyż trafnie ocenił Sąd w zaskarżonym postanowieniu brak przesłanek tej podstawy przedsądu. Odwołanie się w skardze do „wykrycia naruszenia art. 44710 § 2 k.p.c.” z zarzutem, że w już pierwszym postępowaniu powinno zostać rozstrzygnięte prawo do spornej renty, jedynie potwierdza, że skarżący nie odwoływał się do nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które ma na uwadze podstawa wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).