Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 20/10 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by lawyer without fee when court order lacks explicit fee waiver.

Numero d'incarto II UZ 20/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the insured's appeal due to non-payment of fees. Although the lawyer representing the insured had access to the case file and could have verified the lack of a fee waiver, the court held that a formal order waiving costs was never issued. Consequently, the appeal was not rejected solely for non-payment because the procedural requirement to summon the party to pay was absent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 1 k.p.c.: A party represented by a lawyer appointed ex officio is not automatically exempt from court costs unless a specific order waiving such costs is issued.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs fee waiver ex officio lawyer social insurance procedural default

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sąd drugiej instancji rozważył, że zgodnie z art. 36
Art. 1302 § 1 k.p.c.
art. 1302 § 1 k.p.c. powinno zostać bez wzywania opłacone, pod przewidzianym w
Art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 1302 § 1 k.p.c. powinno zostać bez wzywania opłacone, pod przewidzianym w
Art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5.12.2008 r. zmieniającej kodeks postępowania cywilnego
art. 1302 § 1 k.p.c. powinno zostać bez wzywania opłacone, pod przewidzianym w
Art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej kodeks postępowania cywilnego
1571) oraz treść art. 8 ust.
Art. 398 § 2 k.p.c.
opłacenia skargi (art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 130 § 1 k.p.c.
w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).
art. 1302 § 1 k.p.c
art. 1302 § 1 k.p.c. powinno zostać bez wzywania opłacone, pod przewidzianym w
art. 1302§ 3 k.p.c
art. 1302§ 3 k.p.c. rygorem odrzucenia. Sąd miał przy tym na względzie uchylenie
art. 130 § 1 k.p.c
w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 20/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z wniosku R. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 września 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 kwietnia 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń

Społecznych

odrzucił

zażalenie

ubezpieczonej

R.

D. na

postanowienie tego Sądu z dnia 18 marca 2010 r., którym przywrócono skarżącej

termin do wniesienia skargi kasacyjnej i jednocześnie skargę odrzucono, gdyż

zażalenie nie zostało opłacone. Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło także z

powoduje jej nieopłacenia. Sąd drugiej instancji rozważył, że zgodnie z art. 36

ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U.

Nr 167, poz. 1398) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych apelacja,

zażalenie, skarga kasacyjna i skarga o stwierdzenie podlega opłacie podstawowej

w kwocie 30 zł. Zażalenie zostało wniesione przez adwokata, więc stosownie do

art. 1302 § 1 k.p.c. powinno zostać bez wzywania opłacone, pod przewidzianym w

art. 1302§ 3 k.p.c. rygorem odrzucenia. Sąd miał przy tym na względzie uchylenie

wymienionego przepisu z dniem 1 lipca 2009 r. (art. 1 pkt 3 lit a ustawy z dnia

5.12.2008 r. zmieniającej kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. Nr 234, poz.

1571) oraz treść art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej, stanowiący, że do postępowań

wszczętych – tak jak niniejsza – przed dniem wejścia zmiany w życie stosuje się

przepisy dotychczasowe.

W

zażaleniu

pełnomocnik

ubezpieczonej,

wnosząc

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia, zarzucił naruszenie art. 117 § 1 w związku z art. 130

§ 1 k.p.c., wyrażające się błędnym stanowisku, że zażalenie podlegało opłacie,

wskazując że ustanowienie pełnomocnika z urzędu oznacza jednoczesne

zwolnienie strony od kosztów sądowych. Przyznał, że postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 4 lutego 2010 r. w przedmiocie ustanowienia dla

ubezpieczonej pełnomocnika nie zawierało w swej treści orzeczenia o zwolnieniu

od kosztów, jednak „w samej rzeczy” przesłanka ta stanowiła istotę tego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

O zwolnieniu od kosztów sądowych orzeka sąd, jeżeli więc, tak jak w

rozpoznawanej sprawie, nie wydano postanowienia o zwolnieniu ubezpieczonej z

obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to brak podstaw do przyjmowania

domniemania, że takie zwolnienie przysługuje.

Poza tym pełnomocnik ubezpieczonej, mający dostęp do akt sprawy i

utrzymujący kontakt z ubezpieczoną, mógł bez trudu stwierdzić, że jego

mocodawczyni zwolnienia od kosztów sądowych nie udzielono oraz że o to nie

wnosiła. W tej sytuacji miał obowiązek, zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r., o kosztach sądowych, uiścić od zażalenia opłatę w kwocie 30 zł.

Stosownie jednak do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego,

mającej moc zasady prawnej, z dnia 15 czerwca 2010 r. II UZP 4/10 (BSN 2010 nr

6, poz. 18), skarga kasacyjna została złożona przez adwokata lub radcę prawnego

po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571)

podlega odrzuceniu tylko w razie niewykonania zarządzenia wzywającego do

opłacenia skargi (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).

Skarżący nie został wezwany do uiszczenia opłaty, więc zażalenie okazało się

uzasadnione i Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 398 15 k.p.c. w związku z

art. 39821 3 k.p.c.).