Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 18/97 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the case concerns pension amount, not entitlement, and value is under 5,000 zloty.

Numero d'incarto II UZ 18/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible under Article 393(1) of the Code of Civil Procedure. The appellant argued that his pension was incorrectly calculated due to errors in the base indicator and base amount, claiming a value of 2,390.40 zloty. The court determined the dispute concerned the calculation of the benefit amount rather than the right to receive it, and since the claimed value fell below the 5,000 zloty threshold, cassation was not permitted.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 pkt 1 KPC; Art. 393 ust. 5 KPC: Cassation is inadmissible in benefit cases where the disputed value is below 5,000 zloty, as such proceedings concern the amount rather than the entitlement to the benefit.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility pension amount dispute benefit value threshold civil procedure code calculation error claim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 pkt 1 KPC
stosownie do art. 393 pkt 1 KPC.
Art. 393 ust. 5 KPC
stosownie do art. 393 pkt 1 KPC.
Art. 385 w zw. z art. 393 ust. 19 i art. 397 KPC
Z tego względu i na podstawie art. 385 w związku z art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 29 kwietnia 1997 r.

II UZ 18/97

Sprawa, w której ubezpieczony wywodzi swoje roszczenia z twierdzenia, że

jego emerytura została zaniżona wskutek zastosowania przez organ rentowy

błędnego wskaźnika podstawy wysokości wymiaru świadczenia i błędnej

wysokości kwoty bazowej jest sprawą o świadczenie w rozumieniu przepisu art.

393 pkt 1 KPC.

Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca),

Sędziowie SN: Zbigniew Myszka, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia

1997 r. sprawy z wniosku Edwarda A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w W. o wysokość świadczenia, na skutek zażalenia wnioskodawcy na

postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku

z dnia 16 grudnia 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 1996 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku odrzucił kasację Edwarda A. wniesioną od wyroku

tego Sądu z dnia 17 października 1996 r. [...] przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych-Oddziału w W. o przyznanie wyższego świadczenia z ubezpieczenia

społecznego. W sprawie tej organ rentowy decyzją z dnia 26 stycznia 1996 r. ustalił

emeryturę wnioskodawcy w kwocie 382,58 zł miesięcznie od dnia 1 października 1995

r. i w kwocie 439,59 zł miesięcznie od 1 grudnia 1995 r., a Sąd Wojewódzki rozpoznając jego odwołanie uznał, że powyższa decyzja jest prawidłowa. W związku ze

złożeniem przez wnioskodawcę apelacji Sąd Apelacyjny wezwał go do wskazania

przedmiotu zaskarżenia. Wnioskodawca uczynił to dwukrotnie: w piśmie pełnomocnika

wnioskodawcy adw. Marzenny K. z dnia 2 października 1995 r. [...] oraz w piśmie

samego wnioskodawcy z dnia 9 października 1996 r. [...] Według tych pism wartość

przedmiotu zaskarżenia wynosi 2.390,40 zł.

Po złożeniu przez wnioskodawcę kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Gdańsku z dnia 17 października 1996 r. tenże Sąd wezwał jego pełnomocnika do

wskazania przedmiotu zaskarżenia. W piśmie z dnia 12 grudnia 1996 r. adw. Marzenna

K. określiła wartość przedmiotu zaskarżenia również na kwotę 2.390,40 zł [...]. Tę samą

wartość podaje także w skardze kasacyjnej [...]. W związku z tym, powołując się na art.

3935 KPC, Sąd Apelacyjny odrzucił postanowieniem kasację jako niedopuszczalną,

stosownie do art. 393 pkt 1 KPC.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy żądał

uchylenia tego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania, podnosząc, że w

przedmiotowej sprawie wnioskodawca kwestionował przede wszystkim "zasady ustalania wysokości podstawy wymiaru świadczenia" i tylko w konsekwencji wysokość

otrzymywanego świadczenia, jednak nie odwrotnie. Poza tym wskazana wartość

przedmiotu zaskarżenia jest wartością w "zakresie najniższym" niż należny, gdyż ze

względu na "specyfikę dokonywania wyliczeń matematycznych przez organy rentowe"

wnioskodawca nie mógłby tego uczynić sam w sposób prawidłowy.

Sąd Najwyższy rozpoznając zażalenie zważył, co następuje:

Wbrew zapatrywaniu wnoszącego zażalenie sprawa nie dotyczy ustalenia prawa

do świadczenia z ubezpieczenia społecznego, lecz wysokości świadczenia.

Wnioskodawca zakwestionował bowiem wysokość zastosowanego przez organ rentowy

wskaźnika podstawy wysokości wymiaru świadczenia i wysokość kwoty bazowej, które

to elementy wpływają na wysokość emerytury. Zresztą już w odwołaniu od decyzji

przyznającej emeryturę wnioskodawca stwierdził, że "emerytura ta jest zbyt niska", gdyż

"opłacał składki w wysokości trzykrotnej podstawy" i w związku z tym "wnosi o

przeliczenie" świadczenia. Również pisma składane w toku postępowania przez

wnioskodawcę i jego pełnomocnika świadczą o tym, że przedmiotowa sprawa jest

sprawą o wysokość świadczenia. Rozbieżność między stronami wynika bowiem stąd,

że organ rentowy ustalił wysokość emerytury według innego wskaźnika (74,98%) niż

żąda wnioskodawca (107,94%). Z tej właśnie przyczyny wnioskodawca stwierdził, że

jego emerytura jest zaniżona w stosunku rocznym o 2.390,40 zł, przy czym w piśmie

procesowym z dnia 9 października 1996 r. przedstawił dokładne wyliczenie [...].

Według art. 393 KPC kasacja nie przysługuje między innymi w sprawach o

świadczenia, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 5.000 zł. Stosownie zaś do art. 3935 KPC kasacja wniesiona z pominięciem tego przepisu jest

niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez sąd drugiej instancji na posiedzeniu

niejawnym.

Skoro więc Sąd Apelacyjny tak postąpił, nie ma podstaw do kwestionowania

zaskarżonego postanowienia. Z tego względu i na podstawie art. 385 w związku z art.

39319 i art. 397 KPC Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.