Supreme Court allows cassation appeal on social insurance contribution disputes regardless of case value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the cassation appeal, ruling that the case concerned the obligation to pay social insurance contributions rather than a purely property dispute. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the value threshold for admissibility, while the opposing party maintained the matter was minor. The court decided that disputes over who must pay social insurance contributions fall under a specific legal category where the value of the subject matter does not bar the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.; art. 8 ust. 2a, art. 18 ust. 1a, art. 9 ust. 1, art. 32, art. 66 ust. 1 pkt 1a, art. 69 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: A dispute regarding the obligation to pay social insurance contributions is not subject to the monetary value threshold for admissibility of a cassation appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 17/13
POSTANOWIENIE
Dnia 14 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Małgorzata Gersdorf
SSN Beata Gudowska
w sprawie z wniosku A. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.
z udziałem zainteresowanych: L. L., D. B., B. C. i Wojewódzkiego Szpitala
Zespolonego w E.
o składki na ubezpieczenie społeczne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2013 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 listopada 2012 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawczyni A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 26 czerwca 2012 r.,
którym oddalono apelację wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 25 stycznia 2012 r., w sprawie o
składki
na
ubezpieczenie
zdrowotne,
z
udziałem
zainteresowanych:
Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w E., L. L., D. B. i B. C. W zaskarżonym
postanowieniu, Sąd Apelacyjny stwierdził, że „nie było spornym w sprawie, iż
zainteresowane podlegały ubezpieczeniom zdrowotnym (…) a istotą sporu było, kto
ma odprowadzać składki należne za nie z tego tytułu”, uznając w związku z tym, że
wartość przedmiotu sporu w odniesieniu do każdej zainteresowanej stanowi kwota
składek na ubezpieczenie zdrowotne, która była niższa niż dziesięć tysięcy złotych,
tak więc skarga kasacyjna jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 3986 §
2 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił
naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. zdanie drugie przez błędną wykładnię tego przepisu i
przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy, gdy w rzeczywistości sprawa
dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i art. 398 2 § 1 k.p.c.
zdanie pierwsze nie znajduje w niej zastosowania. Wniósł o uchylenie
postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione. Nie jest wątpliwe, że przedmiotem sporu w
sprawie było ustalenie podmiotu zobowiązanego do odprowadzania składek na
ubezpieczenie zdrowotne z tytułu zawartych umów zlecenia z zainteresowanymi
(stąd oznaczenie przedmiotu sprawy „o składki na ubezpieczenie zdrowotne” nie
było precyzyjne), zaś w orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości, że
ubezpieczenie zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego (por. np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04,
OSNP 2005 nr 7, poz. 101 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia
24 stycznia 2007 r., III UZP 4/06 – OSNP 2007 nr 15-16, poz. 226, w którym
wskazano, że co prawda ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie
ubezpieczeń
społecznych
rozróżniająca
cztery
ryzyka
ubezpieczeniowe:
emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe, nie objęła ubezpieczenia
zdrowotnego, to jednak należy przyjąć, że ubezpieczenie to jest też rodzajem
ubezpieczenia społecznego zaś jego odrębność wynika przede wszystkim z faktu
odmiennego przedmiotu ochrony oraz odrębności organizacyjnej). Tak więc stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. - sprawa o objęcie obowiązkiem
tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu trafnie określono
przedmiot sporu, gdy się zważy, że podstawę prawną zaskarżonego wyroku,
którym
stwierdzono
niepodleganie
przez
zainteresowane
ubezpieczeniu
zdrowotnemu z tytułu umów zlecenia zawieranych z ubezpieczoną prowadzącą
pozarolniczą działalność w zakresie usług pielęgniarskich i lekarskich, jednocześnie
przyjmując podleganie przez nie temu ubezpieczeniu z tytułu pracowniczego
zatrudnienia w zainteresowanym Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w E., stanowił
art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1a w opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art.
32 i art. 66 ust. 1 pkt 1a i art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o
systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz.
1585 ze zm.).
Podobne
stanowisko
zostało
wyrażone
przez
Sąd
Najwyższy
w
postanowieniach z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ 129/12 oraz 14 maja 2013 r., II UZ
19/13 (niepublikowane).
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 39816 w
związku z 3941 § 3 k.p.c.).