Cassation appeal dismissed as inadmissible because the dispute concerns pension adjustment, not granting, and value is under 10,000 PLN.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a Social Insurance Institution decision regarding pension amount adjustment. The appellant argued that cassation appeals in social insurance cases are admissible regardless of the dispute value, but the court found the matter concerned increasing an existing pension rather than granting one. Consequently, the appeal was rejected because the calculated value of the dispute was below the 10,000 PLN threshold required for admissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in social insurance cases concerning the adjustment of an existing pension is inadmissible if the value of the dispute is below 10,000 PLN, as such disputes do not involve the granting of a new benefit.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Krzysztof StarykSSN Leszek Bielecki w sprawie z wniosku L. Z.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w P.o wysokość świadczenia,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 września 2020 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 21 stycznia 2020 r. odrzucił skargę kasacyjną L. Z. od wyroku tego Sądu z 1 sierpnia 2019 r. ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, którą ustalił na 4.262 zł (art. 25 § 1 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c.). Przedmiotem sprawy nie było przyznanie emerytury, lecz jej wysokość. Różnica pomiędzy świadczeniem żądanym a wypłacanym przez organ rentowy wynosiłaby 355,11 zł brutto miesięcznie, czyli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.262 zł (12 m-cy x 355,11 zł). Wartość jest niższa niż 10.000 zł, zatem skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Nawet gdyby hipotetycznie przyjąć kwotę 575 zł, podaną przez pełnomocnika ubezpieczonego w piśmie z 16 grudnia 2019 r., to wartość przedmiotu zaskarżenia wynosić będzie 6.900 zł.W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 19 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego wadliwe niezastosowanie i nie przyjęcie, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, że w sprawie, ze względu na wartość przedmiotu sporu, skarga kasacyjna nie przysługuje.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.Teza, że w sprawie skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest zasadna. Skarga byłaby dopuszczalna, gdyby przedmiot sprawy dotyczył przyznania emerytury. Z akt sprawy wynika, że skarżący po rencie z tytułu niezdolności do pracy otrzymał emeryturę od 1 września 1995 r. z waloryzowaną podstawą wymiaru (ustaloną dla renty), wyliczoną z lat 1989-1992 z wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru (wwpw) 205,4%. Emerytura została przeliczona decyzją z 14 lipca 2010 r. od 1 czerwca 2010 r. z wwpw 215,15%.
W obecnej sprawie pozwany decyzją z 22 stycznia 2018 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 14 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy oraz Sąd Apelacyjny odmowę wznowienia postępowania uznały za prawidłową wobec braku zasadnych podstaw do wznowienia. Uprawnione jest zatem stwierdzenie, że przedmiot decyzji i rozstrzygnięcia sądowego nie dotyczy przyznania emerytury, gdyż skarżący nabył już prawo do tego świadczenia, lecz zwiększenia emerytury poprzez ustalenie wyższej podstawy wymiaru. Przy takim przedmiocie sporu o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Taka wykładnia art. 3982 § 1 k.p.c. jest utrwalona w orzecznictwie (z wielu choćby postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lipca 2011 r., II UZ 25/11 i powołane w nim orzeczenia). Potwierdza ją jedno z ostatnim postanowień Sądu Najwyższego z 20 marca 2018 r., I UZ 71/17 z tezą - Żądanie przeliczenia emerytury (podstawy jej wymiaru) jest sporem o prawo majątkowe. W przypadku tego typu sporu dopuszczalność zaskarżenia kasacyjnego podlega ograniczeniu ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.). Wartość tę oblicza się z uwzględnieniem art. 22 k.p.c., przy czym stanowi ona różnicę między wysokością świadczenia wypłaconego przez organ rentowy a wysokością świadczenia żądanego przez ubezpieczonego w skali jednego roku.W sprawie wymagane było ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia, nie tylko ze względu na konieczne badanie wartości przedmiotu zaskarżenia jako przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej (por. art. 3984 § 3 k.p.c.).
Ustalał ją Sąd po wniesieniu skargi kasacyjnej. Na wezwanie Sądu strony przedstawiły swoje stanowiska. Sąd ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kotwę 4.262 zł. Skarżący w zażaleniu nie podważa ustalenia (wyliczenia) tej wartości. Poprzestał na ogólnym zarzucie naruszenia art. 19 § 1 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. i niezasadnej tezie, że sprawa dotoczy przyznania emerytury.O dopuszczalności skargi kasacyjnej decydowała wartość przedmiotu zaskarżenia. Jest niższa niż 10.000 zł i dlatego skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.).