Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 15/14 Generato dall'IA

Social security contributions case dismissed; individual contribution bases determine appeal value, not total sum.

Numero d'incarto II UZ 15/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant company's appeal regarding the calculation of the appeal value in a social security contribution dispute. The court held that when multiple employees are covered by a single decision, the appeal value must be calculated individually for each insured person rather than as a sum. Consequently, the appeal was inadmissible for those whose individual contribution bases did not meet the statutory threshold.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 21 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.; art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.; The appeal value in social security contribution disputes must be determined separately for each insured employee, not aggregated across multiple individuals covered by a single decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions appeal value determination individual contribution bases inadmissible appeal separate insured persons labor law procedure statutory threshold

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 21 k.p.c.
art. 21 k.p.c. w związku z art.
art. 3982 § 1 k.p.c.
4.371 zł, a w konsekwencji jej niezasadne odrzucenie, jako niespełniającej wymogu zakreślonego w art. 3982 § 1 k.p.c.;
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. przez niezasadne przyjęcie, iż zainteresowani – pracownicy – występują w sprawie na zasadzie współuczestnictwa formalnego.
art. 39814 k.p.c.
Na wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie nie składa się więc suma wartości przedmiotów zaskarżenia w sprawach zainteresowanych, w stosunku do których skarga kasacyjna została zasadnie odrzucona.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
4.371 zł, a w konsekwencji jej niezasadne odrzucenie, jako niespełniającej wymogu zakreślonego w art. 3982 § 1 k.p.c.;
art. 21 k.p.c
Zarzuty zażalenia naruszenia art. 21 k.p.c.
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3984 § 3 k.p.c
w związku z art. 3984 § 3 k.p.c.), czy też wartość przedmiotu zaskarżenia należy liczyć odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika?”.
art. 39814 k.p.c
Na wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie nie składa się więc suma wartości przedmiotów zaskarżenia w sprawach zainteresowanych, w stosunku do których skarga kasacyjna została zasadnie odrzucona.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)‎SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "A." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T.‎z udziałem zainteresowanych: D. K., G. K. i M. K.‎o ustalenie podstawy wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 września 2014 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 25 października 2012 r. oddalił apelację skarżącej Spółki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 3 czerwca 2011 r. Przedmiotem sporu była wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zainteresowanych (ubezpieczonych). Spółka wniosła skargę kasacyjną i wartość przedmiotu zaskarżenia określiła na 57.702 zł. Sąd weryfikował tę wartość biorąc za podstawę wysokość należnych składek obliczoną od przychodów ubezpieczonych osobno w każdej zaskarżonej decyzji.Zaskarżonym postanowieniem z 31 października 2013 r.

Sąd Apelacyjny w (…) ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach zainteresowanych: D. K. na 3.114 zł, J. K. na 13.486 zł, G. K. na 4.380 zł i M. K. na 4.371 zł. W konsekwencji z wyłączeniem J. K. odrzucił skargę kasacyjną w stosunku do tych zainteresowanych jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.), której nie aprobował jako sumy odrębnych wartości przedmiotów zaskarżenia, wynikających z indywidualnych decyzji.W zażaleniu skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie:

1) art. 21 k.p.c. w związku z art. 39821 „§ 2” (?) k.p.c. przez niezastosowanie i błędne przyjęcie, iż wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej wynosi w stosunku do zainteresowanego D. K. 3.114 zł, w stosunku do G. K. 4.380 zł oraz w stosunku do M. K. 4.371 zł, a w konsekwencji jej niezasadne odrzucenie, jako niespełniającej wymogu zakreślonego w art. 3982 § 1 k.p.c.;

2) art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. przez niezasadne przyjęcie, iż zainteresowani – pracownicy – występują w sprawie na zasadzie współuczestnictwa formalnego. W uzasadnieniu podano, że spór toczył się pomiędzy powodem a organem rentowym, co wykluczało przyjmowanie jakiegokolwiek współuczestnictwa zainteresowanych w znaczeniu art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. i jednostkowego wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia indywidualnie w stosunku do poszczególnych zainteresowanych. Roszczenia powinny być więc zsumowane i określać wartość przedmiotu zaskarżenia.

Występowanie w sprawie wielu zainteresowanych nie świadczy o współuczestnictwie formalnym prowadzącym do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie dla każdego z nich. Skarżąca odwołała się do postanowień Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2009 r., II UZ 12/09 i z 11 maja 2012 r., I UZ 17/12).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Sprawa wywołała zagadnienie prawne – „Czy objęcie jednym wyrokiem wielu decyzji ustalających płatnikowi składek (pracodawcy) i wskazanym w tych decyzjach pracownikom podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oznacza, że w skardze kasacyjnej płatnika roszczenia z nich wynikające podlegają zsumowaniu przy ustalaniu wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 21 k.p.c. w związku z art. 3984 § 3 k.p.c.), czy też wartość przedmiotu zaskarżenia należy liczyć odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika?”.

Skład powiększony Sąd Najwyższego w uchwale z 12 czerwca 2014 r., sygn. II UZP 1/14, stwierdził, że „W razie objęcia jednym wyrokiem wielu decyzji ustalających płatnikowi składek (pracodawcy) i wskazanym w tych decyzjach pracownikom podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną oznacza się odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika (art. 19 § 2 w związku z art. 3984 § 3 k.p.c.)”. Zarzuty zażalenia naruszenia art. 21 k.p.c. i art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. okazały się zatem niezasadne, jako że decyduje indywidualny pracowniczy stosunek podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Na wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie nie składa się więc suma wartości przedmiotów zaskarżenia w sprawach zainteresowanych, w stosunku do których skarga kasacyjna została zasadnie odrzucona.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.