Social security sickness benefit case dismissed as property rights matter under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal regarding a claim for a sickness benefit, ruling the case is a property rights dispute under the Civil Procedure Code. The Social Insurance Institution argued the dispute concerned voluntary insurance coverage rather than the benefit itself, but the Court clarified the legal subject matter. The decision established that courts must evaluate statutory eligibility conditions for benefits, regardless of underlying insurance coverage disputes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3921 § 1 KPC; art. 5 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą; art. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: A dispute over the right to a social benefit is a property rights matter requiring assessment of eligibility conditions, not a dispute over the obligation of social insurance coverage.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 13 marca 2001 r.
II UZ 14/01
Sprawa o przyznanie prawa do zasiłku chorobowego jest sprawą o
prawo majątkowe w rozumieniu art. 3921 § 1 KPC.
Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata
Gudowska, Jerzy Kuźniar.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca
2001 r. sprawy z powództwa Aleksandry K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o zasiłek chorobowy, na skutek zażalenia organu rentowego od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2001 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku postanowieniem z dnia 15 stycznia 2001 r. [...] odrzucił kasację pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z
dnia 12 października 2000 r. [...], zmieniającego zaskarżony apelacją Aleksandry K.
wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy z
dnia 10 listopada 1999 r. [...] i poprzedzającą go decyzję organu rentowego, przyznając wnioskodawczyni Aleksandrze K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od
dnia 30 kwietnia 1999 r. do dnia 31 maja 1999 r.
W ocenie Sądu niniejsza sprawa nie stanowi sprawy o objęcie obowiązkiem
ubezpieczenia społecznego, albowiem przedmiotem sporu jest prawo do zasiłku chorobowego. Fakt, iż przesłanką odmowy wypłaty tego zasiłku przez organ rentowy
było niepodleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu, nie zmienia przedmiotu sporu, a następnie przedmiotu zaskarżenia stanowiącego prawo majątkowe,
którego wartość jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Organ rentowy w zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego
domaga się jego uchylenia, podnosząc w szczególności, że decyzja z dnia 27 lipca
1999 r. dotyczy dwóch kwestii, które mogły być rozstrzygnięte odrębnymi decyzjami,
a mianowicie ustania dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z dniem 1 stycznia
1999 r. i braku prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 30 kwietnia 1999 r.
do dnia 31 maja 1999 r. W ocenie organu rentowego przedmiotem sporu jest rozstrzygnięcie pierwszej kwestii, zaś dopiero po jej rozstrzygnięciu będzie można ustalić, czy powódka ma prawo do przedmiotowego zasiłku chorobowego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, że powódka domagała się przyznania jej prawa do zasiłku chorobowego. Organ rentowy i Sądy obu instancji były zatem
obowiązane do oceny, czy powódka spełnia ustawowe warunki do nabycia prawa do
zasiłku chorobowego. Jedną z tych przesłanek jest podleganie ubezpieczeniu społecznemu, bowiem zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu
społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin (jednolity
tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 46, poz. 250 ze zm.) świadczenia z ubezpieczenia społecznego przysługują ubezpieczonemu, a zatem dla rozstrzygnięcia sprawy o przyznanie
prawa do zasiłku chorobowego konieczne było wyjaśnienie, czy powódka w okresie
od dnia 30 kwietnia 1999 r. do dnia 31 maja 1999 r. podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu na mocy art. 11 ustaw z dnia 18 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Okoliczność, że
kwestia podlegania ubezpieczeniu społecznemu jest sporna w postępowaniu o nabycie prawa do świadczenia z ubezpieczenia społecznego, nie zmienia przedmiotu tego
postępowania, co w niniejszej sprawie oznacza, że Sądy obu instancji rozpoznały i
rozstrzygnęły sprawę o nabycie przez powódkę prawa do zasiłku chorobowego, nie
zaś sprawę podlegania powódki dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu. W
związku z tym trafny jest pogląd Sądu drugiej instancji wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że niniejsza sprawa nie jest sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, lecz sprawą o przyznanie prawa do zasiłku chorobowego, a zatem sprawą o prawo majątkowe w rozumieniu art. 392 1 § 1 KPC.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.