Cassation dismissed for insufficient value under Polish Civil Procedure Code Article 393.1. The court rejected the claim based on an incorrect calculation of the subject matter's value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Henryk B. against a lower court's rejection of his claim for a higher miner's pension. The appellant argued for a value of 8,271.60 zł based on a comparison with another worker, while the court determined the value must be the difference between the actual and hypothetical pension amounts, totaling 1,563.84 zł. The court ruled that the appellant's proposed calculation method was inadmissible because pensions depend on individual employment conditions, not just similar tenure, and the established value fell below the threshold for cassation under Article 393.1 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 pkt 1 KPC; Art. 385 KPC: The value of the subject matter of a cassation appeal is the difference between the benefit actually received and the hypothetical benefit that would have been received if the request for a higher conversion factor had been granted; a value below the statutory threshold renders the cassation inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 18 października 2000 r.
II UZ 123/00
W sprawie o zwrot emerytury górniczej ze względu na przyjęcie niewłaściwego przelicznika z tytułu wykonywania pracy pod ziemią, wartością przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym jest różnica pomiędzy wartością świadczenia pobieranego przez ubezpieczonego, a hipotetyczną wartością
świadczenia, jakie by otrzymywał, gdyby jego żądanie zastosowania wyższego
przelicznika zostało uwzględnione.
Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk,
Roman Kuczyński (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2000 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Henryka B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń
Społecznych-Oddziałowi w S. o wysokość świadczenia, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 czerwca
2000 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2000 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach odrzucił kasację Henryka B. od wyroku tego
Sądu z dnia 17 lutego 1999 r. oddalającą apelację od wyroku Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 27 maja 1998 r., którym oddalono odwołanie wnioskodawcy od decyzji Oddziału Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych w S. odmawiającej zastosowania do emerytury górniczej przelicznika
1,5. Sąd Apelacyjny ustalił bowiem, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi
1563,84 zł, co czyni kasację niedopuszczalną.
Powyższe postanowienie wnioskodawca zaskarżył zażaleniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Wezwany do określenia wartości
przedmiotu zaskarżenia pełnomocnik wnioskodawcy pismem z dnia 7 lipca 1999 r.
poinformował Sąd Apelacyjny, iż wyliczenie kwoty 8.271,60 zł wynika z porównania
świadczenia, jakie otrzymuje wnioskodawca ze świadczeniem, jakie posiada Albin B.
- świadek w sprawie, posiadający podobny staż ubezpieczeniowy. Tymczasem podstawa wymiaru emerytury lub renty w każdym indywidualnym przypadku uzależniona
jest od wysokości osiąganych zarobków i posiadanego okresu zatrudnienia (ubezpieczenia), ustalana na podstawie dokumentów dotyczących danego pracownika, a
nawet osoby o podobnym stażu, z uwagi na różne okoliczności (wynagrodzenie,
rodzaj pracy i zajmowane stanowisko) nie posiadają identycznych świadczeń emerytalno-rentowych i zaproponowana metoda obliczania wartości przedmiotu zaskarżenia jest niedopuszczalna. Dlatego też w przedmiotowej sprawie wartością przedmiotu zaskarżenia może być tylko różnica pomiędzy świadczeniem dotychczas przez
wnioskodawcę pobieranym a świadczeniem, jakie by hipotetycznie otrzymywał,
gdyby jego żądanie o przeliczenie okresu pracy przez mnożnik 1,5 zostało uwzględnione. Przyjęcie zatem okresu zatrudnienia od 1 stycznia 1975 r. do 31 stycznia 1984
r. jako pracy górniczej wykonywanej pod ziemią i przemnożenie jej przez 1,5 spowodowałoby wzrost świadczenia wnioskodawcy o 130,32 zł brutto miesięcznie, zaś za
okres 12 miesięcy kwota ta wyniosłaby 1563,84 zł. Tylko ta kwota więc może stanowić wartość przedmiotu zaskarżenia, co w świetle przepisu art. 393 pkt 1 KPC czyni
kasację niedopuszczalną.
Z powyższych motywów Sąd Najwyższy w oparciu o art. 39319 w związku z
art. 385 KPC postanowił jak w sentencji.