Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 122/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as late; statutory cause for delay ended when official counsel learned of appointment.

Numero d'incarto II UZ 122/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's rejection of a time extension request. The applicant argued that the official counsel appointed by the court should be considered the party, but the court held that the cause for delay ended only when the counsel actually learned of the appointment on June 15, 1998. Consequently, the seven-day period to file the appeal expired on June 22, 1998, rendering the late filing inadmissible under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 169 § 1 KPC; art. 171 KPC; art. 3935 KPC: The cause for delay in filing an appeal ceases on the day the official counsel learns of their appointment, and any appeal filed after the statutory period expires is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
official counsel appointment time extension request inadmissible appeal cause for delay Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 169 § 1 KPC
że wniosek został złożony z opóźnieniem (art. 169 § 1 KPC) i jako taki nie może wywoływać skutków prawnych (postanowienie z dnia 10 września 1998 r.).
art. 171 KPC
jest więc spóźnione, co powoduje - z mocy ustawy - jego odrzucenie, stosownie do art. 171 KPC.
art. 3935 KPC
na podstawie art. 3935 KPC.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 17 listopada 1998 r.

II UZ 122/98

Przyczyna uchybienia terminu do złożenia kasacji ustaje w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu (art. 169 § 1

KPC).

Przewodniczący: SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej

Kijowski, Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 1998 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Mirosława M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką wypadkową, na skutek zażalenia

wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Gdańsku z dnia 10 września 1998 r. [...

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w W. decyzją z dnia 14 lutego 1997

r. odmówił Mirosławowi M. prawa do renty inwalidzkiej wypadkowej.

Od decyzji organu rentowego wnioskodawca złożył odwołanie, które wyrokiem

z dnia 23 lipca 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Toruniu oddalił.

Wnioskodawca zaskarżył powyższy wyrok apelacją.

Postanowieniem z dnia 30 października 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu odrzucił apelację ze względu na przekroczenie

terminu do jej wniesienia. Zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Sąd

Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił, pouczając go

o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Złożony wniosek o przywrócenie terminu postanowieniem z dnia 16 lutego 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu oddalił ze względu na niespełnienie przesłanek

wynikających z treści przepisu art. 168 KPC.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca podniósł zarzuty merytoryczne, wnosząc o poddanie go badaniom lekarskim.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił

zażalenie uznając, iż błędne przeświadczenie o nieznajomości przepisów nie może

być podstawą uwzględnienia zażalenia (postanowienie z dnia 31 marca 1998 r.).

Odpis powyższego postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 30 kwietnia 1998 r.

W dniu 23 czerwca 1998 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wnioskodawcy

złożył kasację od powyższego postanowienia Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o

przywrócenie terminu do jej złożenia, podając, że dowiedział się o ustanowieniu go

pełnomocnikiem wnioskodawcy z urzędu w dniu 15 czerwca 1998 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku po przeprowadzeniu rozprawy odrzucił wniosek o

przywrócenie terminu do złożenia kasacji oraz kasację, stwierdzając w uzasadnieniu,

że wniosek został złożony z opóźnieniem (art. 169 § 1 KPC) i jako taki nie może wywoływać skutków prawnych (postanowienie z dnia 10 września 1998 r.).

Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie Sąd Najwyższy

rozważył, co następuje:

W świetle ustaleń Sądu Apelacyjnego poczynionych na podstawie twierdzeń

ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu, dowiedział się on o swej funkcji w

dniu 15 czerwca 1998 r. W tym też dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia kasacji. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji w dniu

23 czerwca 1998 r. jest w tej sytuacji spóźnione w świetle art. 169 § 1 KPC. Przepis

ten stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do właściwego

sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna ta

ustała w dniu 15 czerwca 1998 r. i od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin

wskazany w przepisie.

Złożenie kasacji i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 23

czerwca 1998 r. jest więc spóźnione, co powoduje - z mocy ustawy - jego odrzucenie, stosownie do art. 171 KPC. Ma to i ten skutek, że kasacja do złożenia której

termin upłynął w dniu 30 maja 1998 r., jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu

na podstawie art. 3935 KPC.

Fakt, że z aktami sprawy pełnomocnik wnioskodawcy mógł się zapoznać najwcześniej w dniu 16 czerwca 1998 r., nie ma prawnego znaczenia, skoro przyczyna

uchybienia terminu ustała w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu powziął wiadomość o jego ustanowieniu, to jest w dniu 15 czerwca 1998 r.

Z tych względów, podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego, orzeczono jak w

sentencji.