Supreme Court dismisses appeal as late; statutory cause for delay ended when official counsel learned of appointment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's rejection of a time extension request. The applicant argued that the official counsel appointed by the court should be considered the party, but the court held that the cause for delay ended only when the counsel actually learned of the appointment on June 15, 1998. Consequently, the seven-day period to file the appeal expired on June 22, 1998, rendering the late filing inadmissible under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 169 § 1 KPC; art. 171 KPC; art. 3935 KPC: The cause for delay in filing an appeal ceases on the day the official counsel learns of their appointment, and any appeal filed after the statutory period expires is inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 17 listopada 1998 r.
II UZ 122/98
Przyczyna uchybienia terminu do złożenia kasacji ustaje w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu (art. 169 § 1
KPC).
Przewodniczący: SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej
Kijowski, Roman Kuczyński.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 1998 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Mirosława M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką wypadkową, na skutek zażalenia
wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Gdańsku z dnia 10 września 1998 r. [...
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w W. decyzją z dnia 14 lutego 1997
r. odmówił Mirosławowi M. prawa do renty inwalidzkiej wypadkowej.
Od decyzji organu rentowego wnioskodawca złożył odwołanie, które wyrokiem
z dnia 23 lipca 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Toruniu oddalił.
Wnioskodawca zaskarżył powyższy wyrok apelacją.
Postanowieniem z dnia 30 października 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu odrzucił apelację ze względu na przekroczenie
terminu do jej wniesienia. Zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Sąd
Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił, pouczając go
o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Złożony wniosek o przywrócenie terminu postanowieniem z dnia 16 lutego 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu oddalił ze względu na niespełnienie przesłanek
wynikających z treści przepisu art. 168 KPC.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca podniósł zarzuty merytoryczne, wnosząc o poddanie go badaniom lekarskim.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił
zażalenie uznając, iż błędne przeświadczenie o nieznajomości przepisów nie może
być podstawą uwzględnienia zażalenia (postanowienie z dnia 31 marca 1998 r.).
Odpis powyższego postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 30 kwietnia 1998 r.
W dniu 23 czerwca 1998 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wnioskodawcy
złożył kasację od powyższego postanowienia Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o
przywrócenie terminu do jej złożenia, podając, że dowiedział się o ustanowieniu go
pełnomocnikiem wnioskodawcy z urzędu w dniu 15 czerwca 1998 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku po przeprowadzeniu rozprawy odrzucił wniosek o
przywrócenie terminu do złożenia kasacji oraz kasację, stwierdzając w uzasadnieniu,
że wniosek został złożony z opóźnieniem (art. 169 § 1 KPC) i jako taki nie może wywoływać skutków prawnych (postanowienie z dnia 10 września 1998 r.).
Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie Sąd Najwyższy
rozważył, co następuje:
W świetle ustaleń Sądu Apelacyjnego poczynionych na podstawie twierdzeń
ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu, dowiedział się on o swej funkcji w
dniu 15 czerwca 1998 r. W tym też dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia kasacji. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji w dniu
23 czerwca 1998 r. jest w tej sytuacji spóźnione w świetle art. 169 § 1 KPC. Przepis
ten stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do właściwego
sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna ta
ustała w dniu 15 czerwca 1998 r. i od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin
wskazany w przepisie.
Złożenie kasacji i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 23
czerwca 1998 r. jest więc spóźnione, co powoduje - z mocy ustawy - jego odrzucenie, stosownie do art. 171 KPC. Ma to i ten skutek, że kasacja do złożenia której
termin upłynął w dniu 30 maja 1998 r., jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu
na podstawie art. 3935 KPC.
Fakt, że z aktami sprawy pełnomocnik wnioskodawcy mógł się zapoznać najwcześniej w dniu 16 czerwca 1998 r., nie ma prawnego znaczenia, skoro przyczyna
uchybienia terminu ustała w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu powziął wiadomość o jego ustanowieniu, to jest w dniu 15 czerwca 1998 r.
Z tych względów, podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego, orzeczono jak w
sentencji.