Supreme Court dismisses appeal for lack of specific client authorization beyond general union power.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a lawyer representing a pensioners' union. The appellant argued that a general authorization from the union's executive board sufficed for the lawyer to represent a member, citing Article 88 of the Civil Procedure Code. The court ruled that such authorization only covers the union's general tasks and does not automatically grant the right to represent an individual member in their specific social insurance case without a separate mandate.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 88 KPC; Art. 465 § 1 KPC; A general authorization from an organization's executive body does not automatically permit its lawyer to represent an individual member in specific legal proceedings without a separate mandate from that member.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 28 stycznia 1998 r.
II UZ 122/97
Wniesienie kasacji przez radcę prawnego organizacji zrzeszającej emerytów i rencistów wymaga udzielenia mu upoważnienia tej organizacji i pełnomocnictwa strony, chociażby była ona członkiem tej organizacji.
Przewodniczący SSN: Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy
Kuźniar, Walerian Sanetra.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 1998 r. sprawy z wniosku
Adolfa B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w K. o objęcie
ubezpieczeniem, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 16 września
1997 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 16 września 1997 r. odrzucił kasację, którą od wyroku tegoż Sądu z
dnia 7 maja 1997 r. [...], oddalającego apelację wnioskodawcy Adolfa B. od wyroku
Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 31
października 1996 r. [...] wniósł radca prawny Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów - Zarządu Oddziału Dzielnicowego K.-N.H. W uzasadnieniu swego
postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że wnoszący kasację nie przedłożył pełnomocnictwa wnioskodawcy i nie uczynił tego również w wyznaczonym mu w tym celu
dodatkowym terminie, pomimo pouczenia o procesowych skutkach nieusunięcia
wspomnianego braku. Sąd Apelacyjny podkreślił, że podstawy do działania w imieniu
- 2 wnioskodawcy, a w szczególności do sporządzenia i wniesienia kasacji od zapadłego
w niniejszej sprawie wyroku drugoinstancyjnego, nie może stanowić załączone do
skargi kasacyjnej pełnomocnictwo Zarządu Dzielnicowego powołanego Związku w
K.-N.H., upoważniające radcę prawnego do prowadzenia spraw członków przed sądami powszechnymi i Zakładem Ubezpieczeń Społecznych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie radca prawny Związku, załączając
pełnomocnictwo wnioskodawcy, domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i
"uznania kasacji". W uzasadnieniu tego żądania pełnomocnik wnioskodawcy twierdzi, że przepis art. 88 KPC przewiduje możliwość udzielenia pełnomocnictwa ogólnego i takie właśnie pełnomocnictwo Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów -Zarządu Oddziału Dzielnicowego K.-N.H., upoważniające do prowadzenia
spraw członków przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i sądami powszechnymi,
legitymowało związkowego radcę prawnego również do reprezentowania wnioskodawcy, który jest członkiem Związku od dnia 1 października 1995 r. [...]. Takie ogólne
pełnomocnictwo nie było zresztą kwestionowane przez sądy w całym kraju i tylko w
niniejszej sprawie radca prawny został wezwany - wbrew wymaganiom Kodeksu postępowania cywilnego - do przedstawienia ponadto szczególnego pełnomocnictwa
wnioskodawcy. Temu wezwaniu nie mógł zresztą sprostać ze względu na "społecznie wykonywane prace w Związku, jak i brak kontaktu z wnioskodawcą - wyjazd do
sanatorium w C.", ale z tego powodu nie wolno wnioskodawcy pozbawić prawa złożenia kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Nie może być w szczególności mowy o naruszeniu przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 88 KPC. Powołany przepis określa bowiem tylko zakres upoważnienia, jaki strona może do działania za nią
w postępowaniu cywilnym ustalić swemu pełnomocnikowi. Na podstawie wspomnianego przepisu można zatem wnioskować jedynie o ramach pełnomocnictwa, jakim w
sprawach Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów - Oddziału Dzielnicowego K.-N.H. dysponuje jego radca prawny. Nie jest to zresztą - wbrew twierdzeniom skarżącego - pełnomocnictwo ogólne, gdyż nie obejmuje wszelkich spraw
- 3 Związku w postępowaniu cywilnym, tylko pełnomocnictwo w sprawach "dotyczących
członków Związku", a więc pełnomocnictwo do prowadzenia "poszczególnych
spraw". Wprawdzie prowadzenie przed sądami powszechnymi (i Zakładem Ubezpieczeń Społecznych) spraw dotyczących członków Związku mieści się w obrębie statutowych zadań tej korporacji, ale to nie znaczy, że tak rozumiane reprezentowanie
Związku upoważnia jego radcę prawnego w sposób automatyczny, a więc niezależnie od woli członka, do zastępowania zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych. Aby więc radca prawny, reprezentujący
Związek z mocy upoważnienia jego zarządu, mógł w postępowaniu zastępować
oznaczoną osobę fizyczną, to powinien legitymować się również jej pełnomocnictwem, którego zakres nie musi się pokrywać z ramami upoważnienia ze strony
Związku. Wspomniana osoba fizyczna może się zresztą w świetle art. 465 § 1 KPC
wywodzić zarówno z kręgu członków Związku, jak też innych emerytów lub rencistów,
a nawet osób dopiero ubiegających się o przyznanie takiego świadczenia. Powołany
przepis wymaga bowiem tylko, aby pełnomocnikiem ubezpieczonego był
przedstawiciel organizacji zrzeszającej emerytów lub rencistów, a kasację wniósł
jego radca prawny.
Ubocznie zauważyć trzeba, że jeżeli wnoszący kasację radca prawny Związku
rzeczywiście chciał - jak podnosi w zażaleniu - przedłożyć żądane przez Sąd Apelacyjny pełnomocnictwo ubezpieczonego, lecz nie mógł tego bez swej winy uczynić w
wyznaczonym terminie, to powinien zgłosić wniosek o jego przywrócenie (art. 168 §
1 KPC). Jest jednak poza sporem, że wniosek taki nie został złożony.
Z wyżej podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 19 w
związku z art. 385 i art. 397 § 2 KPC orzekł, jak w sentencji.