Supreme Court allows late appeal due to unclear postal delivery of documents and formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court set aside the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued that a lawyer's signature was missing due to negligence, while the opposing party contended the filing was untimely. The court found the lower court premature because it failed to determine whether multiple letters constituted separate appeals or a single appeal with a formal defect, necessitating a remand for proper assessment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; If the appellate court rejects a cassation appeal without resolving whether multiple postal items constitute separate appeals or a single appeal with formal defects, the decision is premature and must be set aside.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 12/10
POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Halina Kiryło (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska
w sprawie z wniosku D. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o rentę socjalną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 stycznia 2010 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu - Sądowi Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z
dnia 28 stycznia 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego D. K. od
wyroku tego Sądu z dnia 16 września 2009 r.
W uzasadnieniu postanowienia ustalono, że wspomnianym wyrokiem z dnia
16 września 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację ubezpieczonego od wyroku
Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 maja 2009 r.
wydanego w sprawie z odwołania wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych o rentę socjalną. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony
ubezpieczonemu w dniu 30 października 2009 r. Odwołujący się, reprezentowany
przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożył skargę kasacyjną od
powyższego orzeczenia w dniu 31 grudnia 2009 r., a zatem po upływie
dwumiesięcznego terminu do dokonania tej czynności procesowej, wynikającego z
art. 3985 § 1 k.p.c. W konsekwencji tego skarga kasacyjna jako spóźniona podlega
odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu drugiej instancji ubezpieczony wniósł o
jego uchylenie. W motywach zażalenia pełnomocnik skarżącego podał, że w dniu
30 grudnia 2009 r. przez nieuwagę pozostawił skargę kasacyjną w samochodzie,
który następnie użyczył członkowi swojej rodziny na zbliżający się okres
świąteczny.
Kiedy zorientował się
w sytuacji,
powiadomił o
tym fakcie
ubezpieczonego ,który dysponując kopią skargi na prawach oryginału, jeszcze tego
samego dnia podpisał ją i wysłał przesyłką poleconą do Sądu. Brak podpisu
pełnomocnika na skardze kasacyjnej stanowił brak formalny, uzupełniony już w
następnym dniu. Wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu drugiej instancji ma
zaś dla strony duże znaczenie. Ubezpieczony jest bowiem chory na białaczkę
limfoblastyczną i znajduje się w trudnej sytuacji życiowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że na wniosek
ubezpieczonego D. K. odpis wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 września 2009 r. wraz z uzasadnieniem został
doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2009 r. W tej dacie rozpoczął zatem
bieg dwumiesięczny termin z art. 3985 § 1 k.p.c. do wniesienia skargi kasacyjnej od
tegoż orzeczenia i upłynął on w dniu 30 grudnia 2009 r., stosownie do art. 112 k.c.
w związku z art. 165 § 1 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11
sierpnia 1999 r., I CZ 106/99, OSNC 2000 nr 1, poz. 21). W myśl art. 165 § 2 k.p.c.
oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego
jest przy tym równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W świetle art. 398 4 § 2
k.p.c. skarga kasacyjna, poza wymaganiami charakterystycznymi dla tego środka
zaskarżenia, wymienionymi w § 1 powołanego artykułu, powinna czynić zadość
wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, do których należą zgodnie z
art. 126 § 1 pkt 4 i § 3 k.p.c. m.in. podpisy strony albo jej pełnomocnika oraz samo
pełnomocnictwo. W myśl art. 3986 § 1 k.p.c., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia
owych wymagań, przewodniczący w sądzie drugiej instancji wzywa skarżącego do
usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia. Dotyczy to
również braku podpisu skarżącego, ale jedynie wtedy, gdy skarga w ogóle nie
została podpisana. Jeśli bowiem podpisała ją osoba nieuprawniona do wniesienia
omawianego środka zaskarżenia, np. sama strona z naruszeniem normy art. 87¹ §
1 k.p.c., skarga kasacyjna - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu bez
wezwania do usunięcia braku formalnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
8 stycznia 1998 r., II UZ 118/97, OSNP 1999 nr 3, poz. 104). Również skarżący
może uzupełnić braki formalne skargi kasacyjnej w trakcie biegu terminu do jej
wniesienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2006 r., I PZ 25/05,
OSNP 2007 nr 1-2, poz. 14).
Wracając na grunt niniejszej sporu wypada zauważyć, że w aktach sprawy
znajduje się skarga kasacyjna ubezpieczonego, nosząca datę 30 grudnia 2009 r.
(bez firmowej pieczątki kancelarii radcy prawnego, ale z pieczątką i podpisem
pełnomocnika strony) wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej,
pełnomocnictwem
i opłatą
od
niego
(k.
108-112) oraz dowód
nadania
korespondencji przez Kancelarię Radcy Prawnego K. S., dokonanego w Urzędzie
Pocztowym w dniu 31 grudnia 2009 r. W aktach figuruje również dowód nadania
przez samego D. K. w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 grudnia 2009 r. przesyłki
poleconej na adres Sądu Apelacyjnego. W aktach sprawy znajdują się wreszcie
niewszyte dwa egzemplarze skargi kasacyjnej z firmową pieczątką kancelarii radcy
prawnego oraz pieczątką i podpisem pełnomocnika strony, a nadto dwa
egzemplarze skargi kasacyjnej z odręcznym oznaczeniem kancelarii radcy
prawnego oraz pieczątką i podpisem pełnomocnika strony, noszące datę wpływu
do Sądu oznaczoną na 4 stycznia 2010 r. i zszyta wraz z kopertą (bez znaczka
opłaty pocztowej) korespondencja zawierająca trzy egzemplarze skargi kasacyjnej
podpisanej przez D. K. wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej, z datą
wpływu do Sądu przypadającą na 4 stycznia 2010 r. Pojawia się zatem pytanie, co
zawierały obie korespondencje nadane w Urzędzie Pocztowym z dnia 30 i 31
grudnia 2009 r. Jeżeli były to dwie odrębne skargi kasacyjne, należało rozważyć ich
dopuszczalność, zgodność z ustawowymi wymaganiami i możliwości uzupełnienia
ewentualnych braków formalnych oraz zadecydować o dalszym biegu każdej z
nich. Jeżeli zaś przesyłka pocztowa z daty 31 grudnia 2009 r. stanowiła jedynie jak twierdzi żalący się – uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej nadanej
w dniu 31 grudnia 2009 r. przez jej podpisanie, pozostaje zastanowić się, jakich
wymagań nie spełniała owa skarga i czy podlegały one uzupełnieniu oraz w jakim
trybie i terminie.
Wobec
niewyjaśnienia
przez
Sąd
Apelacyjny
powyższych
kwestii,
postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest przedwczesne. W tej sytuacji z
mocy art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.