Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 117/99 Generato dall'IA

Cassation dismissed for failure to declare the value of the subject matter in a social security contribution dispute.

Numero d'incarto II UZ 117/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social security contributor against a lower court's rejection of the appeal. The applicant argued the case concerned the determination of legal rights regarding reduced contributions rather than a specific payment claim. The court ruled that the dispute was fundamentally a claim for payment, making the declaration of the subject matter's value a mandatory requirement for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 pkt 1 KPC; Art. 393 KPC: In proceedings concerning a claim for payment, the declaration of the value of the subject matter is a necessary element for the admissibility of cassation; failure to declare it justifies the rejection of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation admissibility value of subject matter social security contributions claim for payment Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 393 pkt 1 KPC
wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 393 pkt 1 KPC).
art. 393 KPC
dopuszczalności kasacji (art. 393 KPC).
art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych
skarżący obowiązany został do opłacania składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 100%, albowiem art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.
art. 24 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze
Zgodnie zaś z art. 24 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (Dz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 7 października 1999 r.

II UZ 117/99

Sprawa o zapłatę składki na ubezpieczenie społeczne w obniżonym wymiarze jest sprawą o świadczenie, w której dopuszczalność kasacji zależy od

wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 393 pkt 1 KPC). Odmowa podania wartości przedmiotu zaskarżenia w tego rodzaju sprawie uzasadnia odrzucenie kasacji (art. 3935 KPC).

Przewodniczący: SSN Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Roman

Kuczyński, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 października 1999 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Przemysława K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych-Oddziałowi w W. o wysokość składki na ubezpieczenie społeczne, na

skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z dnia 10 sierpnia 1999 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 1999 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pacy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odrzucił kasację Przemysława K. od wyroku tego

Sądu z dnia 2 lutego 1999 r., z powodu nie wskazania przez skarżącego wartości

przedmiotu zaskarżenia.

Powyższe postanowienie wnioskodawca zaskarżył zażaleniem. Wniósł o

uchylenie postanowienia i przekazanie akt Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. Podał także, że wbrew stanowisku Sądu drugiej instancji rozpoznawana sprawa nie jest

sprawą o świadczenie, lecz spór dotyczy ustalenia prawa do opłacania obniżonych

składek na ubezpieczenie społeczne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie przedmiot sporu i zakres jego rozpoznania wyznaczone

są treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja z dnia 22 czerwca 1998 r., od której odwołał

się wnioskodawca dotyczyła wysokości składki na ubezpieczenie społeczne. Od dnia

1 stycznia 1998 r. skarżący obowiązany został do opłacania składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 100%, albowiem art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776) określił iż składka na ubezpieczenie społeczne

osób niepełnosprawnych opłacana w wysokości 50% należnej składki, obejmuje tylko

pracowników. Zgodnie zaś z art. 24 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) adwokaci zrównani są z pracownikami tylko w

zakresie świadczeń z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyństwa,

ubezpieczenia rodzinnego i zaopatrzenia emerytalnego. Przepis ten nie obejmuje

zasad dotyczących opłacania składek i nie oznacza, na co wielokrotnie zwracał

uwagę Sąd Najwyższy, że przez ten zapis ustawowy adwokaci stają się pracownikami.

Zarówno w kasacji, jak i w zażaleniu wnioskodawca domaga się zmiany wyroku, w odniesieniu do ustalenia wysokości opłacanych składek. Żądanie to należy

zinterpretować jako domaganie się ustalenia składek w niższym wymiarze, a więc

jako sprawę o świadczenie. Wnioskodawca natomiast w zażaleniu utożsamia rozpoznawaną sprawę ze sporem o ustalenie stosunku prawnego lub prawa. Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczy jednak obowiązku zapłaty całości

składki, a więc składki w odpowiednio dającej się określić kwotowo wysokości, co

wbrew twierdzeniom skarżącego, prowadzi do wniosku, iż rozpatrywana sprawa jest

sprawą o świadczenie, a o dopuszczalności kasacji w tego typu sprawie decyduje

wartość przedmiotu zaskarżenia, która zgodnie z treścią art. 393 pkt 1 KPC, nie

może być niższa niż 5.000 zł. Podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach

o roszczenia majątkowe, a takim jest roszczenie wnioskodawcy, należy do koniecznych elementów kasacji (art. 3933 KPC). Wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje o

dopuszczalności kasacji (art. 393 KPC). Skoro w kasacji mimo wezwania Sądu Apelacyjnego, wartość przedmiotu zaskarżenia nie została określona, brak jest podstaw

prawnych do zmiany zaskarżonego postanowienia.

Dlatego też Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.