Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 11/10 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal court ruling on social security benefit recovery case costs due to procedural error.

Numero d'incarto II UZ 11/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal court's decision regarding the allocation of legal costs in a dispute over the recovery of improperly paid social security benefits. The Social Insurance Institution argued that the 1,800 zł attorney fee awarded to the insured lacked a legal basis under the applicable fee regulations. The court found the lower court failed to properly justify the fee amount, as the case involved social security benefits rather than labor disputes or simple debt collection, requiring different fee standards.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 3 k.p.c.; § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.: The court must determine attorney fees based on the specific category of the case; failure to justify the fee amount or apply the correct statutory fee schedule constitutes a procedural violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security benefits attorney fees legal costs allocation procedural violation fee regulation standards

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych
§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.
art. 398 § 15 k.p.c.
art. 98 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 11/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło (przewodniczący)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku H. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zwrot nienależnie pobranego świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 stycznia 2010 r.,

uchyla postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 29 stycznia 2010r., i przekazuje sprawę w

tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 29

stycznia 2010 r. oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku

Sądu Okręgowego– Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia

2009 r., którym to wyrokiem Sąd pierwszej instancji zmienił decyzje organu

rentowego z dnia 1 grudnia 2006 r. w ten sposób, że zwolnił H. B. z obowiązku

zwrotu pobranych w okresie od 1 grudnia 2003 r. do 30 listopada 2006 r. świadczeń

w postaci renty z tytułu niezdolności do pracy oraz dodatku pieniężnego, a także

odsetek oraz przyznał ubezpieczonej prawo do dodatku pieniężnego. Sąd

odwoławczy zasądził także od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz H. B.

kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu

apelacyjnym.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych złożył zażalenie na zawarte w wyroku Sądu

Apelacyjnego rozstrzygnięcie o kosztach procesu, zarzucając naruszenie art. 98 §

3 k.p.c. oraz § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.

1348 ze zm.) przez zasądzenie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonej

kosztów zastępstwa procesowego w wysokości nieznajdującej oparcia w stawkach

przewidzianych dla sprawy o świadczenie z ubezpieczenia społecznego. Żalący

wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od organu rentowego

na rzecz H. B. kwoty 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

W postępowaniu apelacyjnym odwołująca się była reprezentowana przez

pełnomocnika będącego adwokatem. Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych

kosztów

procesu

strony

reprezentowanej

przez

adwokata

zalicza

się

wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych

przepisach. Te odrębne przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej jako:

rozporządzenie). Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za

czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę

niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład adwokata w

przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty

stanowią stawki minimalne określone w przepisach rozporządzenia, a opłata nie

może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości

przedmiotu sprawy. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, na jakiej

podstawie Sąd Apelacyjny zasądził od ZUS koszty adwokackie w kwocie 1800 zł,

wobec czego można wskazać jedynie, że jeżeli chodzi o sprawy z zakresu

ubezpieczeń społecznych, rozporządzenie w § 12 ust. 2 przewiduje stawkę

minimalną wynoszącą 60 zł tylko dla spraw o świadczenia pieniężne z

ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego, z zastrzeżeniem, że w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym stawka ta nie może być niższa niż 120 zł

(§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był

zwrot świadczeń pobranych z ubezpieczenia społecznego, zdaniem organu

rentowego, nienależnie. Z § 5 rozporządzenia wynika, iż wysokość stawek w

sprawach w nim nieokreślonych ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w

sprawach

o

najbardziej

zbliżonym

rodzaju.

Brak

motywów odnośnie

do

zasądzonych kosztów uniemożliwia stwierdzenie, czy Sąd Apelacyjny dla ich

określenia przyjął stawki minimalne w sprawach cywilnych o zapłatę (§ 6

rozporządzenia), czy w sprawach z zakresu prawa pracy o wynagrodzenie, bądź

odszkodowanie (§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia), w których wysokość stawki

minimalnej determinowania jest wartością przedmiotu sprawy. Niezależnie jednak

od tego, na jakiej podstawie ustalono koszty w wysokości 1800 zł, przyznać należy

rację skarżącemu, iż określone zostały z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Sprawa

o

zwrot

świadczeń

z

ubezpieczenia

społecznego

jest

bowiem

zdecydowanie bliższa rodzajowo sprawie o przyznanie takich świadczeń niż

sprawie o zapłatę, wobec czego podstawę zasądzenia opłaty za czynności

adwokackie

powinny

stanowić

w

niej

minimalne

stawki

przewidziane

w

rozporządzeniu dla spraw z zakresu ubezpieczenia społecznego.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.

39815 § 1 k.p.c., postanowił jak w sentencji.