Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 10/07 Generato dall'IA

Appeal dismissed; request for reasoning valid if received by competent court within statutory week even if mailed to wrong court.

Numero d'incarto II UZ 10/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's refusal to provide a reasoned judgment. The applicant argued that the request was timely because it was mailed before the deadline, despite being delivered to the wrong court. The court held that the deadline is met only if the competent court receives the document within the statutory period, regardless of where it was initially sent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 1, 3 k.p.c.; Art. 165 § 2 k.p.c.; A procedural act is deemed timely if the competent court receives it within the prescribed period, even if it was incorrectly addressed to an incompetent court.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline incompetent court postal transmission reasoned judgment civil procedure code appeal request service of process

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 1 k.p.c.
przekroczeniu tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c., upływającego w dniu 19
Art. 387 § 3 k.p.c.
przekroczeniu tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c., upływającego w dniu 19
Art. 165 § 2 k.p.c.
wniosek przed upływem terminu, bądź - ze względu na jednoznaczną treść art. 165 §
Art. 328 § 1 k.p.c.
art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Jakkolwiek skarżący
Art. 398 § 14 k.p.c.
i dlatego zażalenie należało oddalić (art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 §
art. 387 § 3 k.p.c
przekroczeniu tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c., upływającego w dniu 19
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 165 § 2 k.p.c
wniosek przed upływem terminu, bądź - ze względu na jednoznaczną treść art. 165 §

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CO 20/55
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1955 r., I CO 20/55 (OSN
I PZ 80/65
oraz w orzeczeniach z dnia 6 grudnia 1965 r., I PZ 80/65
III CZ 183/73
i z dnia 14 listopada 1973 r., III CZ 183/73 (OSPiKA
III VCZP 33/87
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1988 r., III VCZP 33/87, OSN
III CKN 722/98
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1998 r., III CKN 722/98, niepublikowane).
C.III. 1296/35
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 1936 r., C.III. 1296/35,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 29 maja 2007 r.

II UZ 10/07

Jeżeli sąd niewłaściwy, nie posłużył się pocztą przy przesłaniu wniosku

o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem do sądu właściwego, to wniosek

wywołuje skutki prawne, gdy przed upływem tygodniowego terminu pismo

wpłynęło do sądu właściwego do jego uwzględnienia.

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Beata Gudowska

(sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja

2007 r. sprawy z wniosku Zdzisława K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. z udziałem zainteresowanych Adama B., Jarosława L. i Andrzeja G. o wyłączenie z pracowniczego ubezpieczenia społecznego, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 15

stycznia 2007 r. [...]

o d d a l i ł zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2007 r. odrzucił wniosek pełnomocnika ubezpieczonego Zdzisława K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia

12 grudnia 2006 r., oddalającego jego apelację. Ustalił, że wniosek został złożony po

przekroczeniu tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c., upływającego w dniu 19

grudnia 2006 r., gdyż nie został wniesiony do Sądu Apelacyjnego, lecz Sądu Okręgowego w Szczecinie. Przesłany z tego Sądu przy piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r.

wpłynął do właściwego Sądu w dniu 21 grudnia 2006 r.

W zażaleniu pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o uchylenie postanowienia

oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc, że wniosek nie

był spóźniony i zarzucając naruszenie przepisów postępowania przez zastosowanie

art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Jakkolwiek skarżący

nie zaprzeczył złożeniu wniosku do sądu niewłaściwego, to uznał, że skoro został

przesłany w dniu 18 grudnia 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu, to fakt,

iż wpłynął do Sądu Apelacyjnego dopiero w dniu 21 grudnia 2006 r. był bez znaczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 387 § 1 i 3 k.p.c., sąd drugiej instancji uzasadnia wyrok oddalający apelację tylko wówczas, gdy strona żądała doręczenia wyroku z uzasadnieniem, a uzasadnienie doręcza tej stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. Czynność procesowa dokonana w przepisanym

terminie wywołuje skutki, jeżeli podjęta została we właściwym sądzie, chyba że przepis pozwala na jej podjęcie także w innym sądzie (art. 387 § 3 zdanie pierwsze

k.p.c.), przy czym jest oczywiste, że sądem właściwym jest sąd, który wydał orzeczenie objęte wnioskiem.

W judykaturze jednolicie przyjmuje się, że w wypadku złożenia wniosku do

sądu niewłaściwego termin zachowany jest tylko wtedy, gdy sąd właściwy otrzymał

wniosek przed upływem terminu, bądź - ze względu na jednoznaczną treść art. 165 §

2 k.p.c. - gdy przed upływem terminu wniosek został oddany w polskim urzędzie

pocztowym. Stanowisko to utrwalone zostało w orzeczeniach Sądu Najwyższego

wydanych na tle przepisów obowiązującego Kodeksu postępowania cywilnego, jak

też Kodeksu postępowania cywilnego z 1932 r., między innymi w uchwale składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1955 r., I CO 20/55 (OSN

1955 nr IV, poz. 69) oraz w orzeczeniach z dnia 6 grudnia 1965 r., I PZ 80/65

(OSPiKA 1966 nr 12, poz. 277) i z dnia 14 listopada 1973 r., III CZ 183/73 (OSPiKA

1974 nr 5, poz. 97) i w uchwale połączonych Izb - Cywilnej i Administracyjnej oraz

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1988 r., III VCZP 33/87, OSN

1988 nr 6, poz. 73). Jest akceptowane także obecnie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1998 r., III CKN 722/98, niepublikowane).

Termin jest więc zachowany nie tylko wtedy, gdy sama strona w ustawowym

terminie wniosła pismo do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz także wówczas, gdy sąd, do którego zostało błędnie skierowane, przesłał je do sądu właściwego przed upływem terminu. Konsekwentnie więc, jeżeli sąd który nie wydał wyroku,

którego uzasadnienia domaga się strona, nie posłużył się przy przesłaniu wniosku do

sądu właściwego pocztą, wniosek wywołuje skutki prawne wówczas tylko, gdy przed

upływem tygodniowego terminu pismo weszło do sądu właściwego do jego uwzględnienia (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 1936 r., C.III. 1296/35,

Zb.Urz. 1937, poz. 269).

W świetle powyższych uwag Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że wniosek o uzasadnienie jego wyroku wpłynął już po terminie zakreślonym w art. 387 § 3 k.p.c.,

gdyż minął on w dniu 19 grudnia 2006 r., a wniosek został przekazany przez Sąd

Okręgowy Sądowi Apelacyjnemu, do którego należało go wnieść, wprawdzie przy

piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r., lecz faktycznie dopiero w dniu 21 grudnia 2006 r.

W rezultacie zaskarżone postanowienie nie narusza art. 165 § 2 i 387 k.p.c.

ani tym bardziej powołanego w zażaleniu art. 328 § 1 zdanie drugie w związku z art.

391 § 1 k.p.c. i dlatego zażalenie należało oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 §

3 k.p.c.).