Supreme Court dismisses cassation appeal when the rent agency withdraws the appeal without court approval.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the rent agency's cassation appeal against a police pension decision, ruling the proceedings terminated upon withdrawal. The agency had filed a cassation against the appellate court's partial rejection of its appeal, but subsequently withdrew the complaint without the opposing party's consent. The court held that such withdrawal is a unilateral procedural act that automatically terminates the cassation process and shifts the burden of costs to the withdrawing party.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: A cassation appeal may be withdrawn at any time by the appellant without the opposing party's consent, resulting in the termination of the proceedings and an award of costs against the withdrawing party.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II USKP 39/24 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Żywicka w sprawie z odwołania Z. K.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 grudnia 2024 r.,wniosku pełnomocnika organu rentowego z dnia 25 października 2024 r. w związku ze skargą kasacyjną organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2023 r., sygn. akt III AUa 1191/22, 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującego się 240 zł (dwieście czterdzieści) wraz z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. ł.n
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, w sprawie z odwołania Z. K. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej, zmienił zaskarżoną decyzję z 21 lipca 2107 r. w ten sposób, że ustalił Z. K. prawo do emerytury policyjnej w wysokości obowiązującej przed 1 października 2017 r. (pkt 1), nadto zmienił zaskarżoną decyzję z 4 kwietnia 2018 r. w ten sposób, że ustalił Z. K. prawo do emerytury policyjnej w wysokości obowiązującej przed 1 października 2017 r. z uwzględnieniem wskaźnika waloryzacji obowiązującego w 2018 r. (pkt 2); zasądził od organu rentowego na rzecz odwołującego się 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt 3); wniosek o odsetki złożony przez odwołującego się przekazał do organu rentowego celem rozpoznania i wydania decyzji (pkt 4); oddalił wniosek o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt 5); stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji (pkt 6).Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 marca 2023 r. na skutek apelacji obu stron postępowania od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 marca 2022 r. zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 2 w części w ten sposób, że zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 21 lipca 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury w części oraz decyzję z dnia 4 kwietnia 2018 r. w części w ten sposób, że ustalił, że wysokość emerytury Z.
K. od 1 października 2017 r. wynosi 63,92% podstawy wymiaru, przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy rok służby od 1 lipca 1969 r. do 7 lutego 1970 r. oraz oddalił odwołanie od powyższej decyzji w pozostałej części (pkt I), w pozostałym zakresie oddalił apelację organu rentowego (pkt II), oddalił apelację odwołującego się w całości (pkt III), zniósł wzajemnie między stronami koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym (pkt IV).Powyższy wyrok w części, tj. w zakresie pkt II, zaskarżył skargą kasacyjną organ rentowy, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w pkt II oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do rozpoznania Sądowi drugiej instancji i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt II przez oddalenie w całości odwołań od decyzji organu z dnia 21 lipca 2017 r. i 4 kwietnia 2018 r., a ponadto o zasądzenie od ubezpieczonego na rzecz organu kosztów postępowania w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną odwołujący się wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a w przypadku przyjęcia jej do rozpoznania o oddalenie skargi kasacyjnej w całości.
Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania od organu rentowego na rzecz odwołującego się, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Organ rentowy cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei, art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.).W tych okolicznościach Sąd Najwyższy był zobligowany do umorzenia postępowania kasacyjnego, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego stosownie do 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.[SOP][a.ł]