Supreme Court dismisses appeal when claimant withdraws cassation appeal, applying civil procedure rules by analogy. The court rules that withdrawal leads to termination of proceedings without substantive review.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court terminated the cassation proceedings after the claimant withdrew their appeal. The lower court had previously dismissed the case against the claimant's heirs and the claimant, but the claimant later withdrew the cassation appeal. The court ruled that this withdrawal is a procedural act that automatically terminates the proceedings without requiring a substantive review of the underlying social security dispute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: Withdrawal of a cassation appeal constitutes a procedural act that terminates the proceedings before the Supreme Court without judicial verification of its merits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II USKP 37/24 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania M. K. z udziałem następców prawnych odwołującego M. K.: A. K., I. K., M. K., M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych III Oddziałowi w Warszawiez udziałem P. w W.o zasiłek chorobowy i zwrot nienależnie pobranego zasiłku,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 lutego 2025 r.,w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej P. od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawiez dnia 24 lutego 2023 r., sygn. akt VII Ua 43/22, umarza postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
W postanowieniu z dnia 24 lutego 2023 r., sygn. akt VII Ua 43/22, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Warszawa - Praga w Warszawie – w sprawie z odwołania M. K. z udziałem następców prawnych odwołującego M. K.: A. K., I. K., M. K., M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych III Oddziałowi w Warszawie, z udziałem P. w W., o zasiłek chorobowy i zwrot nienależnie pobranego zasiłku – po rozpoznaniu apelacji odwołującego się i zainteresowanej od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt VI U 279/17: w pkt 1. umorzył postępowanie w sprawie w stosunku do wskazanych w sentencji następców prawnych po zmarłym M.
K. na podstawie art. 355 k.p.c.; w pkt 2. umorzył postępowanie w sprawie w stosunku do odwołującego M. K. na podstawie art. 355 k.p.c.Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego skargą kasacyjną zaskarżył zainteresowany – P. w W. Skargę oparto na obydwu podstawach kasacyjnych określonych w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W odpowiedzi na skargę kasacyjną następcy prawni strony odwołującej się wnieśli o:
1. odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, 2. oddalenie skargi w całości - w razie przyjęcia skargi do rozpoznania, 3. zasądzenie od zainteresowanego na rzecz następców prawnych zmarłego odwołującego się kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Pismem z dnia 12 września 2024 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym znajduje więc między innymi art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne (tu: postępowanie wywołane wniesieniem skargi kasacyjnej).W judykaturze przyjęto, że cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania przed Sądem Najwyższym.
Choć bowiem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych cofnięcie środków odwoławczych podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 469 k.p.c., a zatem nie może być skuteczne wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika (ubezpieczonego), to cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia nie podlega takiej ocenie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2024 r., III USKP 95/24, Legalis i przywołane w nim orzecznictwo).Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [ł.n]