Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USK 166/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge recusal request citing lack of statutory grounds and invalidity of internal court ruling.

Numero d'incarto II USK 166/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to recuse Judge Ewa Stryczyńska from the case, ruling that the grounds cited were insufficient. The applicant argued that the judge's appointment by the National Council of the Judiciary warranted recusal under civil procedure law, but the court found no statutory basis for such a claim. The court emphasized that internal court rulings cannot override constitutional provisions requiring specific, individualized reasons for recusal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 49 § 1 k.p.c.: A judge's recusal requires specific statutory grounds and individualized circumstances; internal court rulings cannot serve as independent grounds for recusal or override constitutional requirements for judicial independence.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial recusal civil procedure code judge independence constitutional court rulings recusal grounds Supreme Court internal ruling appointment by KRS ritiro della domanda

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.
i art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.W uzasadnieniu wskazał na powołanie Sędzi na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r.
Art. 49 § 1 k.p.c.
wniósł o wyłączenie Sędzi Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c. i art.
Art. 178 ust. 1 Konstytucji RP
Wniosek nie jest zasadny.Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust.
Art. 87 ust. 1 Konstytucji RP
Sama w sobie nie jest też źródłem prawa powszechnego i dlatego nie zastępuje ustawy (art. 87 ust.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
1, art. 176 ust. 2 Konstytucji RP.).Za właściwe należy przyjąć stanowisko, iż uchwała składu połączonych Izb:
Art. 29 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym
art. 49 § 1 k.p.c
wniósł o wyłączenie Sędzi Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c.
art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c
i art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.W uzasadnieniu wskazał na powołanie Sędzi na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110-1/20, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art.
art. 52 § 2 k.p.c
oświadczyła (art. 52 § 2 k.p.c.), że prócz KRS wniosek nie powołuje żadnej okoliczności dotyczącej jej osoby, które mogłyby uzasadniać zastosowanie jednej z wymienionych podstaw wyłączenia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II USK 166/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania W. O. ‎od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 marca 2025 r.,‎wniosku odwołującego się o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie, oddala wniosek o wyłączenie Sędzi Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik W. O. w piśmie z 7 stycznia 2025 r. wniósł o wyłączenie Sędzi Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c. i art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.W uzasadnieniu wskazał na powołanie Sędzi na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110-1/20, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust.1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 47 Karty Praw Podstawowych, wyroki ETPCz i TSUE oraz orzeczenia Sądu Najwyższego i NSA.Sędzia E. S. oświadczyła (art. 52 § 2 k.p.c.), że prócz KRS wniosek nie powołuje żadnej okoliczności dotyczącej jej osoby, które mogłyby uzasadniać zastosowanie jednej z wymienionych podstaw wyłączenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP).Oznacza to, że wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy nie może być dowolne.Uchwała Sądu Najwyższego nie ma rangi ustawy jako źródło prawa, dlatego nie zastępuje i nie uzupełnia przepisów procedury cywilnej dotyczących wyłączenia sędziego z art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c.Uchwała Sądu Najwyższego nie może być sprzeczna z ustawą. Sama w sobie nie jest też źródłem prawa powszechnego i dlatego nie zastępuje ustawy (art. 87 ust. 1, art. 176 ust. 2 Konstytucji RP.).Za właściwe należy przyjąć stanowisko, iż uchwała składu połączonych Izb:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSAI-4110-1/20, nie wiąże formalnie sędziów Sądu Najwyższego, natomiast zawarte w niej myśli mogą być wykorzystywane w praktyce orzeczniczej w granicach normalnych sposobów wykładni prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2021 r., IV KO 86/21).Ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji). Uchwała Sądu Najwyższego nie mogła wyłączyć od orzekania określonej grupy sędziów, a tym bardziej indywidualnego sędziego.Przyczyny wyłączenia sędziego są zawsze indywidualne i konkretne, a nie generalne.

Chodzi wszak o wyłączenie sędziego w danej sprawie.Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania nie stanowi art. 45 ust. 1 Konstytucji RP a także powołane we wniosku przepisy prawa międzynarodowego.Kwestie sporne jakie wystąpiły w tym zakresie rozstrzygnęły orzeczenia polskiego Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroki: z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, z dnia 2 czerwca 2020 r., P 13/19; z dnia 7 października 2021 r., K 3/21; z dnia 24 listopada 2021 r., K 6/21; z dnia 23 stycznia 2022 r., P 10/19; z dnia 10 marca 2022 r., K 7/21.Nie spełnia się zatem przesłanka wyłączenia sędziego z mocy ustawy z art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. a także z art. 49 ust. 1 k.p.c. Nie jest nią powołanie sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (zob. choćby wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., P 13/19; z 23 stycznia 2022 r., P 10/19).Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprost stanowi, iż niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 29 § 3).Z tych względów wniosek nie został uwzględniony.[SOP][a.ł] ‎