Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USK 140/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to state specific relief requested in the complaint.

Numero d'incarto II USK 140/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an insured against the Social Insurance Institution. The appellant argued for the application of higher legal standards and the right to voluntary sickness insurance coverage. The court rejected the claim because the complaint lacked a specific request for relief, which is a mandatory formal requirement for the appeal to exist.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation complaint must explicitly state whether the party requests the revocation of the judgment in whole or in part; failure to formulate this request renders the appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal formal requirements specific relief inadmissible complaint Social Insurance Act domanda di prestazione d'assicurazione esenzione dall'assicurazione malattie graduazione dei contributi

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Wymogi formalne skargi kasacyjnej wywodzonej w postępowaniu nieprocesowym pozostają bowiem tożsame z wymogami z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
3984 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Sosnowcu, kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami ustawowymi z art. 98 § 11 k.p.c.
Art. 98 § 11 k.p.c.
na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Sosnowcu, kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami ustawowymi z art. 98 § 11 k.p.c. - tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Art. 99 k.p.c.
w związku z art. 99 k.p.c., w kwocie ustalonej na podstawie § 10 ust.
art. 98 § 11 k.p.c
na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Sosnowcu, kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami ustawowymi z art. 98 § 11 k.p.c.
art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 32 ust.
art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarga kasacyjna odwołującej nie spełnia wymogów formalnych i z tych względów skargę tę należało odrzucić.Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Skarga kasacyjna odwołującej nie spełnia wymogów formalnych i z tych względów skargę tę należało odrzucić.Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II USK 140/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Sobutka w sprawie z odwołania M.S.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Sosnowcu‎o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 grudnia 2025 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt III AUa 1346/23, I. odrzuca skargę kasacyjną, II. zasądza od M.S. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Sosnowcu, kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami ustawowymi z art. 98 § 11 k.p.c. - tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. DS

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na skutek apelacji organu rentowego wyrokiem z 5 listopada 2024 r. (sygn. akt III AUa 1346/23): zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I i oddalił odwołanie, a w punkcie II w zasądził na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu, od M.S., kwotę 180 zł z ustawowymi odsetkami wynikającymi z art. 98 § 11 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; zasądził także na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu, od M.S., kwotę 240 zł z ustawowymi odsetkami wynikającymi z art. 98 § 11 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne.Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, do Sądu Najwyższego wywiodła odwołująca, zaskarżając judykat w całości, zarzucając:I.naruszenie przepisów prawa materialnego, przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.: 1.art. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez:a.ich niezastosowanie, skutkujące uznaniem, że wobec ubezpieczonej należało zastosować wyższe wymagania, wobec znajomości i stosowania prawa niż wobec innych podmiotów w tożsamej sytuacji, co stanowiło główną podstawę wydania zaskarżanego orzeczenia;b.ich niezastosowanie skutkujące uznaniem, że z uwagi na „interes ogółu ubezpieczonych” należało pozbawić ubezpieczoną uprawnienia do którego zdaniem Sądu Apelacyjnego prawo mieliby inni ubezpieczeni w tożsamej sytuacji;2.art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez:a.jego błędną wykładnię, a więc poprzez stwierdzenie, że w ocenie Sądu Apelacyjnego pomimo tego, „iż organ rentowy może wyrazić zgodę, w takich okolicznościach jak w niniejszej sprawie, organ rentowy uprawniony był, m.in. z uwagi na interes ogółu ubezpieczonych, odmówić wyrażenia zgody (...) na opłacenie składek na ubezpieczenie chorobowe po terminie”.

Tym samym przyznając organowi rentowemu uprawnienie do wartościowania „interesu” ubezpieczonej, porównywania z niesprecyzowanym przez Sąd Apelacyjny „interesem ogółu ubezpieczonych”, a tym samym pozbawienie ubezpieczonej prawa do bycia równorzędnym wobec innych podmiotem prawa.W związku ze stawianymi zarzutami, skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżąca nie zawarła jednak w skardze kasacyjnej innych wniosków.W odpowiedzi na wywiedzioną skargę kasacyjną, organ rentowy wniósł o wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z uwagi na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., ewentualnie oddalenie skargi kasacyjnej - w przypadku nieuwzględnienia ww. wniosku i zasądzenie od odwołującej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem odsetek, o jakich mowa w art. 98 § 11 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna odwołującej nie spełnia wymogów formalnych i z tych względów skargę tę należało odrzucić.Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: (1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, (3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.Na mocy art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.

Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.Zarówno wskazanie czy orzeczenie zaskarżone jest w całości, czy w części, jak też wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia, z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany, należą do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, bez których nadzwyczajny środek zaskarżenia traci swą istotę.

Elementy te są ze sobą ściśle powiązane, dlatego w orzecznictwie wymaga się ich bezwzględnej spójności redakcyjnej. W przypadku, gdy zachodzi rozbieżność pomiędzy wymienionymi elementami, nie sposób twierdzić, że zakres zaskarżenia związany jest z zakresem wniosku kasacyjnego. Konieczne jest przy tym takie skonstruowanie skargi kasacyjnej, żeby zakresy te wynikały z bezpośrednio z jej treści, a Sąd Najwyższy nie był obciążony ich określeniem lub doprecyzowaniem w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 sierpnia 2020 r., I CSK 107/20, LEX nr 3054713; z 31 maja 2011 r., II CSK 688/10, LEX nr 1318354 czy z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, LEX nr 1308173).Tym niemniej, co bardziej istotne, skarżąca nie wypełniła wymogów formalnych skargi kasacyjnej, które decydują o jej istnieniu.

Brak było sformułowania wniosków, czego domaga się od Sądu Najwyższego skarżąca. Wniosek ten winien wskazać, czy strona domaga się uchylenia wyroku w całości czy w części, bądź uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, albo tez uchylenia wyroku sądu pierwszej i drugiej instancji, a także decyzji organu rentowego i przekazania sprawy do organu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest zaś władny zastąpić stronę i samodzielnie przyjąć żądanego zakresu, gdyż sformalizowanie postępowania kasacyjnego wyklucza analizę treści skargi pod kątem sprzężenia zakresu zaskarżenia i wniosku kasacyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZ 52/13, OSNC 2014, nr 7-8, poz. 77).

Wymogi formalne skargi kasacyjnej wywodzonej w postępowaniu nieprocesowym pozostają bowiem tożsame z wymogami z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 3 k.p.c.). Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c., w kwocie ustalonej na podstawie § 10 ust. 4 pkt 2 w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935), a w zakresie odsetek art. 98 § 11 k.p.c. DS.[a.ł] ‎