Supreme Court dismisses cassation against appeal dismissal when a dissolved company loses legal personality, not just court capacity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a dissolved company against an appellate court's decision to suspend proceedings. The appellant argued that the lower court erred by dismissing the case before the company's dissolution became legally effective, claiming the company still possessed legal standing. The court ruled that since the company had already lost its legal personality upon the finalization of its dissolution and deregistration, the specific ground for suspending proceedings (loss of court capacity while retaining legal existence) did not apply, making the dismissal of the appeal proper.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 199 pkt 3 k.p.c.; Art. 202 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; When a legal entity loses its legal personality due to dissolution and deregistration, proceedings must be dismissed rather than suspended under Art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c., as the entity no longer exists to be represented.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II USK 14/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku Q. Spółki z o. o. w Z. i J.P.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.o podleganie ubezpieczeniu społecznemu,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 stycznia 2021 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni Q. Spółki z o. o. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (...) postanowieniem z 11 października 2018 r. podjął zawieszone i umorzył postępowanie apelacyjne na podstawie art. 355 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 391 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca (apelująca) Q. spółka z o.o. w Z. została rozwiązana postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. z 12 kwietnia 2018 r. Natomiast apelujący A. Ł. i M. Ł. cofnęli apelacje.Wskazując na nierozpoznanie apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z 13 września 2018 r. o wykreśleniu podmiotu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżąca spółka wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z 11 października 2018 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarzuciła, że postanowienie o rozwiązaniu podmiotu zostało wydane z oczywistym naruszeniem art. 25d ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, ponieważ Sąd Rejestrowy nie ustalił, że podmiot nie posiada zbywalnego majątku i faktycznie nie prowadzi działalności. Co najmniej przedwczesne było przyjęcie, że dalsze prowadzenie postępowania stało się niemożliwe.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej od rozpoznania powołano podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tej zasadniczej przyczyny, że nie ustalono prawomocnego rozwiązania spółki i dlatego naruszono art. 355 k.p.c. przez umorzenie postępowania.
Sąd Apelacyjny powinien zawiesić postępowanie (art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.). Dopiero nienaprawialna utrata zdolności sądowej uzasadniałaby umorzenie postępowania. Sąd Apelacyjny nie ustalił, w jakim trybie nastąpiło wykreślenie spółki z KRS. W przypadku wykreślenia podmiotu w trybie art. 25d ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym toczące się postępowanie przeciwko takiemu podmiotowi winno zostać zawieszone na zasadzie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. i podjęte z udziałem następcy prawnego zgodnie z art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżąca nie wykazuje, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Postępowanie nie może się toczyć, gdy strona nie ma zdolności sądowej (art. 199 pkt 3 k.p.c., art. 202 k.p.c., art. 379 pkt 2 k.p.c.).Taka wadliwość obligatoryjnie prowadzi do zawieszenia postępowania (art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.).Rzecz jednak w tym, że art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. ma na uwadze szczególną sytuację podmiotową i procesową, czyli gdy strona istnieje jednak nie ma zdolności sądowej, bo ją utraciła.Taka sytuacja nie występuje w odniesieniu do skarżącej.Wobec oszczędnej treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie można pominąć dwóch postanowień Sądu Najwyższego z 22 października 2020 r., o sygn.
II UK 347/19 i II UK 373/19 w podobnych sprawach, w których odmówiono przyjęcia do rozpoznania skarg kasacyjnych spółki, wniesionych od postanowień Sądu Apelacyjnego w […], umarzających postępowania z tej samej przyczyny.Odwołanie do tych postanowień jest konieczne nie tylko ze względu na potrzebę zachowania jednolitego orzecznictwa w takiej samej sprawie.Ważne są następujące ustalenia dokonane przez Sąd Najwyższy w tych orzeczeniach:
1) postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z 12 kwietnia 2018 r., rozwiązujące spółkę uprawomocniło się 18 maja 2018 r.;
2) postanowienie Sądu Rejonowego z 13 września 2018 r. o wykreślaniu spółki z rejestru uprawomocniło się 12 września 2019 r., a więc już po wniesieniu skargi kasacyjnej w tej sprawie.Argument skargi, że Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie przed „prawomocnym rozwiązaniem spółki” traci zatem na znaczeniu. Postanowienie Sądu Apelacyjnego odpowiada ostatecznie prawu, gdyż art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. ma na uwadze utratę przez stronę tylko zdolności sądowej. Jest to inna sytuacja niż w tej sprawie, gdyż po uprawomocnieniu się postanowienia o rozwiązaniu spółki, a na pewno z chwilą uprawomocnia się postanowienia o wykreślaniu spółki z rejestru (KRS), spółka utraciła byt prawny, czyli nie tylko zdolność sądową.W takim przypadku nie ma racji zawieszenie postępowania, gdyż nie wystąpiła sytuacja utraty zdolności sądowej z zachowaniem podmiotowości prawnej – art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.Konsekwentnie, bezprzedmiotowe jest podjęcie postępowania.
Art. 180 § 1 pkt 2 k.p.c. nie spełnia się, bo spółka nie ma następcy prawnego. Skarga nie wskazuje następstwa prawnego.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).