Court rules veteran pension base must use last month's fixed allowance, not 12-month average.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Ombudsman's extraordinary revision against the Military Pension Office regarding Edward S.'s pension calculation. The applicant argued that permanent allowances should be averaged over the last 12 months rather than taken from the final month of service. The court held that the statute explicitly distinguishes between 'monthly amount' (last month) and 'monthly equivalent' (average), mandating the use of the last month's figure for permanent allowances.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin; The statutory term 'monthly amount' refers to the sum paid in the last month of service, while 'monthly equivalent' refers to the average over the last 12 months, requiring the former for permanent allowances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 14 września 1995 r.
II URN 38/95
Przeliczenie podstawy wymiaru emerytury żołnierza zawodowego na
podstawie art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36)
następuje z uwzględnieniem dodatków stałych w wysokości wypłaconej w
ostatnim miesiącu służby.
Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski
(sprawozdawca), Jerzy Kuźniar,
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 14 września 1995 r., sprawy z wniosku
Edwarda S. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w W. o wysokość emerytury
wojskowej, na skutek rewizji nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich [...] od
wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 1995 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 14 listopada 1994 r.,
[...] i sprawę przekazał temu Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich złożył rewizję nadzwyczajną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 1995 r. [...] w sprawie Edwarda S. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w W. Skarżący zarzucił temu wyrokowi rażące
naruszenie przepisu art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36) i
wniósł o jego uchylenie oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 14 listopada 1994 r. [...] oraz o
przekazanie sprawy temu Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.
Zdaniem skarżącego w obu wyrokach błędnie przyjęto, iż według powołanej wyżej
ustawy rewaloryzując emeryturę wojskową wnioskodawcy, przy obliczaniu podstawy
wymiary tego świadczenia, należny mu dodatek specjalny powinien być obliczany na
podstawie przeciętnej z ostatnich 12 miesięcy, a nie w kwocie przysługującej za ostatni
miesiąc służby.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36) stanowi, że osobom, którym w dniu wejścia w życie ustawy przysługują emerytury i renty
na podstawie przepisów dotychczasowych, wysokość tych świadczeń ustala się na
nowo z urzędu, według zasad określonych w ustawie , z tym, że dotychczasowa podstawa wymiaru świadczeń pieniężnych podlega przeliczeniu na stawki uposażenia
obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy w następujący sposób:
a) stawki uposażenia zasadniczego z dnia zwolnienia ze służby żołnierza
zastępuje się stawkami uposażenia zasadniczego z dnia wejścia w życie ustawy,
b) ustala się wskaźnik relacji: sumy miesięcznej kwoty dodatków o charakterze
stałym i miesięcznej równowartości nagrody rocznej lub premii do uposażenia
zasadniczego z dnia zwolnienia ze służby; wskaźnik ten wyraża się w procentach z
zaokrągleniem do setnych części procentu; do ustalenia powyższego wskaźnika
przyjmuje się dodatki o charakterze stałym, które stosownie do przepisów o uposażeniu
żołnierzy obowiązują w dniu wejścia z życie ustawy,
c) odtworzoną kwotę dodatków o charakterze stałym, nagrody rocznej lub premii
oblicza się mnożąc przeliczone na dzień wejścia w życie ustawy uposażenie
zasadnicze przez wskaźnik dodatków.
Dodatek specjalny jest dodatkiem o charakterze stałym w rozumieniu art. 53 ust.
1 pkt 3 lit. b wymienionej ustawy, co wynika wprost z przepisu § 4 pkt 2 zarządzenia Nr
64/ MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 lutego 1994 r. w sprawie przeliczenia
uposażenia dla celów rewaloryzacji wojskowych świadczeń emerytalno-rentowych
(Dziennik Rozkazów MON z 1994 r., poz. 17), wydanego na podstawie art. 53 ust. 7 tej
ustawy, w związku z § 1 ust. 1 pkt 4 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr
30/MON z dnia 10 kwietnia 1990 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego
żołnierzy (Dziennik Rozkazów MON z 1993 r., poz. 61).
Według wskazanego wyżej przepisu art 53 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 10
grudnia 1993 r. ustalenie wskaźnika relacji uzupełniających składników uposażenia do
uposażenia zasadniczego, następuje przez porównanie sumy składającej się z dwóch
rodzajów składników - miesięcznej kwoty dodatków o charakterze stałym i miesięcznej
równowartości nagrody rocznej lub premii - z uposażeniem zasadniczym z dnia
zwolnienia ze służby. Skoro przepis ten posługuje się dwoma różnymi określeniami tj.
"miesięcznej kwoty" i "miesięcznej równowartości", to każde z tych pojęć ma różną
treść. Trafnie wskazano w rewizji nadzwyczajnej, że pojęcie "kwoty miesięcznej"
oznacza kwotę wypłaconą w ostatnim miesiącu służby. Natomiast "miesięczną
równowartość" należy rozumieć jako przeciętną z ostatnich 12 miesięcy służby. Za
takim rozumieniem pojęcia "miesięcznej kwoty" przemawia także przepis art. 5 omawianej ustawy, przyjmujący jako podstawę wymiaru emerytury lub renty uposażenie z
ostatniego stanowiska służbowego. Uposażenie zaś - według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (jednolity tekst: Dz. U z 1992 r., Nr 5, poz.
18) - składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny powołał się na przepis §
2 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej nr 30/MON z dnia 8 kwietnia 1988 r. w
sprawie składników podstawy wymiaru emerytury lub renty wojskowej oraz świadczeń w
naturze uwzględnianych przy zmniejszaniu tych emerytur lub rent (Dziennik Rozkazów
MON z 1988 r., poz. 24) w brzmieniu nadanym przez zarządzenie Ministra Obrony
Narodowej Nr 78/MON z dnia 2 listopada 1989 r. (Dziennik Rozkazów MON z 1989 r.,
poz. 80). Według tego przepisu dodatek specjalny wlicza się do podstawy wymiaru
emerytury lub renty na podstawie wskaźnika relacji kwoty tego dodatku wypłaconej w
ostatnich 12 miesiącach, do kwoty uposażenia według stanowiska służbowego
wypłaconego w tym okresie. Przepis ten nie może mieć jednak zastosowania w
niniejszej sprawie. Przepis art. 58 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. stanowi bowiem, że
do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w tej ustawie pozostają w
mocy przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są sprzeczne z ustawą. Ustawa ta, odmiennie
niż poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r., Nr 29,
poz. 139 ze zm.), nie zawiera delegacji dla Ministra Obrony Narodowej do określenia
zasad wliczania do podstawy wymiaru emerytury dodatkowych składników uposażenia,
natomiast ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. zawiera w art. 53 ust. 7 delegację dla
Ministra Obrony Narodowej do określenia szczegółowych zasad przeliczenia
uposażenia, w wykonaniu której wydano wyżej cytowane zarządzenie z dnia 17 lutego
1994 r. Przepis § 4 tego zarządzenia, dotyczący wskaźnika relacji, o którym mowa w
art. 53 ust. 1 pkt 3 lit. b omawianej ustawy, nie przewiduje obliczania dodatków o
charakterze stałym na podstawie ich wysokości w okresie 12 miesięcy. Zarządzenie to
nie mogło zresztą wprowadzić takiego sposobu obliczania tych dodatków albowiem -jak
wyżej wskazano - według omawianej ustawy przy obliczaniu wskaźnika relacji z
przepisu art. 53 ust. 1 pkt 3 lit. b należy uwzględnić dodatki o charakterze stałym (w tym
i dodatek specjalny) w wysokości przysługującej żołnierzowi zawodowemu w ostatnim
miesiącu służby.
Z powyższych względów na podstawie art. 422 § 2 k.p.c. orzeczono jak w
sentencji.