Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II URN 32/94 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed extraordinary review due to missing organizational dismissal prerequisite for early railway pension.

Numero d'incarto II URN 32/94
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected an extraordinary review regarding a claim for early railway pension. The applicant argued that his 40-year tenure, calculated using a specific conversion rate, entitled him to the benefit. However, the court found that the lower courts overlooked a mandatory statutory condition requiring the employment contract to be terminated due to organizational changes or workforce reduction. Since the applicant's dismissal resulted from long-term illness rather than organizational reasons, the court held the pension claim was legally impossible regardless of his calculated service length.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o przedsiębiorstwie państwowym 'Polskie Koleje Państwowe'; Art. 6 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin: The right to early railway pension requires both a minimum service period and a termination of employment linked to organizational changes or workforce reduction, not merely illness.

Parole chiave

Generato dall'IA
early railway pension organizational dismissal extraordinary review service period calculation termination of employment Supreme Court review pension eligibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o zmianie ustawy o przedsiębiorstwie państwowym 'Polskie Koleje Państwowe'
Z mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o zmianie ustawy
Art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin
w sprawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
Art. 421 § 1 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 421 § 1 oraz art.
Art. 387 w zw. z art. 423 § 1 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 421 § 1 oraz art. 387 w
art. 423 § 1 k.p.c
zw. z art. 423 § 1 k.p.c. rewizję nadzwyczajną oddalił.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 25 października 1994 r.

II URN 32/94

Z mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o zmianie ustawy

o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 107,

poz. 43), prawo do wcześniejszej emerytury kolejowej zależy od wymaganego

okresu zatrudnienia, wynoszącego łącznie z okresami równorzędnymi i

zaliczalnymi, co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej

15 lat zatrudnienia na kolei, a także od rozwiązania stosunku pracy w związku ze

zmianami organizacyjnymi lub zmniejszeniem zatrudnienia w PKP.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Antoni Filcek

(sprawozdawca), Adam Józefowicz,

Sąd Najwyższy, przy udziale Prokuratora Stefana Trautsolta, po rozpoznaniu w

dniu 25 października 1994 r. sprawy z wniosku Tadeusza S. przeciwko [...] Dyrekcji

Okręgowej Kolei Państwowych w W. o wcześniejszą emeryturę, na skutek rewizji

nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego [...] od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1993

r. [...]

o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

Wnioskodawca domagał się przyznania mu prawa do wcześniejszej emerytury

zagwarantowanej pracownikom P.P. "Polskie Koleje Państwowe" w art. 5 ust. 1 ustawy

z dnia 19 października 1991 r.o zmianie ustawy o przedsiębiorstwie państwowym

"Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 107, poz. 463) po osiągnięciu okresów

zatrudnienia co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat

zatrudnienia na kolei, łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów

zatrudnienia na kolei.

Kolejowy organ rentowy ([...] Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych w W.)

decyzją z dnia 16 października 1992 r. [...] odmówiła przyznania wnioskodawcy tej

emerytury ze względu na nieosiągnięcie przez niego wymaganego powyższym

przepisem 40-letniego okresu zatrudnienia.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu wyrokiem

z dnia 19 maja 1993 r., [...] oddalił odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji,

natomiast rewizja wnioskodawcy od orzeczenia Sądu Wojewódzkiego została oddalona

przez Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu wyrokiem z

dnia 15 grudnia 1993 r., [...]. Sądy obu instancji nie znalazły podstaw do zastosowania

w sprawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników kolejowych i ich rodzin (Dz. U. Nr 23, poz. 99 ze zm.) nakazującego każdy

pełny rok stałego zatrudnienia na kolei - na parowozie spalinowym lub elektrycznym

pojeździe trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych

lub ustawiaczy - liczyć jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei uznając, że w związku z

wejściem w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o waloryzacji emerytur i rent, o

zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz.

450 ze zm.) przepis ten przestał obowiązywać i okresy zatrudnienia należy liczyć

pojedynczo bez stosowania przelicznika (14 miesięcy za 1 rok).

Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył rewizją nadzwyczajną Pierwszy Prezes

Sądu Najwyższego zarzucając, że wyrok ten wydany został z rażącym naruszeniem

przepisów ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

kolejowych i ich rodzin (Dz. U. Nr 23, poz. 99 ze zm.) poprzez nieuwzględnienie

dyspozycji art. 6 ust. 2 nakazującej do niektórych okresów pracy na kolei stosować

przelicznik 14 miesięcy za każdy pełny rok zatrudnienia. Rewizja nadzwyczajna zawiera

wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu

Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 19 maja

1993 r. [...] i przyznanie wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie

ustawy z dnia 19 października 1991 r. o zmianie ustawy o przedsiębiorstwie PKP (Dz.

U. Nr 107, poz. 463).

W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej skarżący podniósł, że Sądy obu instancji

są w błędzie powołując się na ustawę z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji

emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.). Powyższa ustawa wprowadziła co prawda istotne

zmiany także do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich

rodzin, ale dotyczą one jedynie:

1) katalogu okresów uwzględnianych w stażu kolejowym. [...] ;

2) kwalifikacji okresów, tj. wprowadzenia podziału ich na składkowe i nieskładkowe;

3) zasad obliczania wysokości świadczeń kolejowych.

Ustawa rewaloryzacyjna z dnia 17 października 1991 r. w żaden jednak sposób

nie narusza zasad nabycia prawa do emerytury i renty określonych w ustawie o

zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin i nie uchyla art. 6 ust. 2

tej ustawy.

Ustalając zatem staż do nabycia prawa do emerytury kolejowej należy okresy

zatrudnienia, o których mowa w art. 6 ust. 2 przeliczać licząc każdy pełny rok zatrudnienia na wymienionych stanowiskach jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei.

Skarżący wskazał, że stosując ten przelicznik, choćby tylko do okresu pracy

wnioskodawcy na stanowisku konduktora od 21 kwietnia 1967 r. do 14 maja 1984 r. (15

pełnych lat), należy zwiększyć staż pracy wnioskodawcy o 30 miesięcy, co przy

zaliczonym mu okresie zatrudnienia w rozmiarze 39 lat, 9 miesięcy i 21 dni powoduje,

że posiada on okres zatrudnienia znacznie większy niż wymagane 40 lat, w tym ponad

15 lat zatrudnienia na kolei i nabywa prawo do dochodzonej wcześniejszej emerytury.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizji nadzwyczajnej nie można uwzględnić. Zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 maja 1993 r. bowiem w ostatecznym

wyniku odpowiadają prawu, a to z tego względu, że przytoczony przepis art. 5 ust. 1

ustawy z dnia 19 października 1991 r., o zmianie ustawy o przedsiębiorstwie

państwowym "Polskie Koleje Państwowe" uzależnia prawo do wcześniejszej emerytury

kolejowej nie tylko od przepisanego okresu zatrudnienia wynoszącego łącznie z

okresami równorzędnymi i zaliczalnymi co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia na kolei lecz także od przesłanki, aby

rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem zainteresowanym wcześniejszą emeryturą

nastąpiło w związku ze zmianami organizacyjnymi lub zmniejszeniem zatrudnienia w

PKP. Ta druga przesłanka została w niniejszej sprawie przeoczona zarówno przez

kolejowy organ rentowy, jak też Sądy obu instancji oraz przez wnoszącego rewizję

nadzwyczajną. Tymczasem jak prawidłowo ustalił Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu

zaskarżonego wyroku (k. 26) stosunek pracy z powodem na kolei został rozwiązany

dnia 14 września 1992 r. z powodu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą

trwającą ponad rok. Ustalenie to znajduje potwierdzenie w odpisie pisma Naczelnika

Stacji Rejonowej PKP w O. o rozwiązaniu z wnioskodawcą stosunku pracy, załączonym

do akt niniejszej sprawy (k. 16) oraz do akt osobowych wnioskodawcy. Z tego względu

wnioskodawcy nie przysługiwała wcześniejsza emerytura choćby osiągnął 40-letni okres

zatrudnienia, co powoduje że rozważania nad przeliczeniem okresu zatrudnienia

wnioskodawcy na kolei w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983

r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin stały się

bezprzedmiotowe.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 421 § 1 oraz art. 387 w

zw. z art. 423 § 1 k.p.c. rewizję nadzwyczajną oddalił.