Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II URN 28/94 Generato dall'IA

Supreme Court quashes disability pension award for incomplete medical findings and missing employment data.

Numero d'incarto II URN 28/94
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision granting a disability pension because the judgment failed to fully address the core issue of when the disability arose. The court found that the medical expert did not specify the exact date of disability onset, and the employment history required for pension eligibility was not properly verified. Consequently, the case was remanded for a new trial to ensure all material facts regarding the disability period and work history were thoroughly examined.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47714 § 2 k.p.c.; Art. 32 ust. 1 ustawy o z.e.p.: A judgment on the essence of the case in social insurance disputes must comprehensively determine the existence and date of disability, and failure to do so necessitates remand regardless of procedural time limits.

Parole chiave

Generato dall'IA
disability pension entitlement essence of the case medical expert opinion employment period verification extraordinary review social insurance law remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 47714 § 2 k.p.c.
istoty sprawy" z art. 47714 § 2 k.p.c.
Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin
art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.
Art. 421 § 2 k.p.c.
określonego w art. 421 § 2 k.p.c., ponieważ zaskarżony wyrok także narusza interes
art. 47714 § 2 k.p.c
istoty sprawy" z art. 47714 § 2 k.p.c.
art. 47714 k.p.c
Trafnie zatem wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że w myśl art. 47714 k.p.c.
art. 421 § 2 k.p.c
określonego w art. 421 § 2 k.p.c., ponieważ zaskarżony wyrok także narusza interes

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 19 października 1994 r.

II URN 28/94

W sprawie o rentę inwalidzką zamieszczenie w sentencji wyroku tylko ustalenia

co do grupy inwalidzkiej i daty jego powstania nie wyczerpuje pojęcia "orzeczenia co do

istoty sprawy" z art. 47714 § 2 k.p.c.

Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef

Iwulski, Barbara Wagner,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Jana Szewczyka, po rozpoznaniu w dniu 19

października 1994 r. sprawy z wniosku Jadwigi M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych Oddział w R. o rentę inwalidzką, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra

Sprawiedliwości [...] od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie z dnia 6 listopada 1991 r., [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu-Sądowi

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 18 czerwca 1991 r. pozwany organ rentowy odmówił wnioskodawczyni Jadwidze M., urodzonej 9 stycznia 1941 r., przyznania renty inwalidzkiej z uwagi

na to, że badający wnioskodawczynię w dniu 10 czerwca 1991 r. lekarze Wojewódzkiej KIZ

nie zaliczyli jej do jednej z grup inwalidów, w związku z czym nie spełnia ona wymagań z

art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.). W decyzji tej organ rentowy podał, że łączny okres

zatrudnienia wnioskodawczyni wraz z pracą w gospodarstwie rolnym wynosi 29 lat, 6

miesięcy i 2 dni.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, rozpoznając

odwołanie wnioskodawczyni, poddał ją badaniu przez lekarza - biegłego sądowego

specjalistę pulmonologa. Biegły rozpoznał zmiany [...] w górnych płatach obu płuc z

upośledzeniem sprawności oddechowej płuc i zaliczył wnioskodawczynię do III grupy

inwalidów, podkreślając, że nie występuje u niej całkowita niezdolność do pracy w

gospodarstwie rolnym, o co pytał Sąd Wojewódzki.

Wyrokiem z dnia 6 listopada 1991 r. Sąd Wojewódzki zmienił zaskarżoną decyzję "o

tyle, że uznał wnioskodawczynię Jadwigę M. za inwalidę trzeciej grupy, z tym, że

inwalidztwo to istnieje od 1 listopada 1987 r." Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na

polecenie Sądu Najwyższego.

Od wyroku tego założył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości. Zarzucając

rażące naruszenie prawa, w szczególności art. 3 § 2 i art. 47714 § 2 k.p.c. oraz art. 32 i 33 ww.

ustawy o z.e.p., a nadto naruszenie interesu Rzeczypospolitej Polskiej, Minister wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu-Sądowi

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedmiotem sporu było uprawnienie wnioskodawczyni do renty inwalidzkiej z

ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Trafnie zatem wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że w myśl art. 47714 k.p.c. Sąd mógł

albo uznać odmowną decyzję organu rentowego za prawidłową i oddalić odwołanie

wnioskodawczyni, albo uznać tę decyzję za wadliwą w całości lub w części i stosownie do

tych ustaleń uwzględnić odwołanie w tym zakresie. Sąd natomiast nie mógł w sentencji

wypowiedzieć się co do wystąpienia u wnioskodawczyni inwalidztwa i daty jego powstania,

gdyż nie wyczerpuje to pojęcia... "orzeczenia co do istoty sprawy..." w sporze o świadczenie

pieniężne z ubezpieczenia społecznego.

Słusznie także wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że ustalenie Sądu, iż

inwalidztwo wnioskodawczyni według III grupy inwalidów powstało dopiero w listopadzie

1987 roku, budzi zastrzeżenia w świetle opinii biegłego lekarza sądowego i pozostałego

materiału dowodowego sprawy. Istotnie, biegły nie określił w sposób bardziej dokładny,

kiedy u wnioskodawczyni wystąpiło inwalidztwo III grupy [...]. Obecny na rozprawie sądowej w dniu 6 listopada 1991 r. pełnomocnik organu rentowego wnosił więc o uzupełnienie

opinii biegłego lekarza sądowego w tym zakresie. Jednakże Sąd nie uwzględnił tego

wniosku, chociaż przedmiotem sporu była kwestia, czy i kiedy powstało u wnioskodawczyni

ponowne inwalidztwo a także, czy powstało ono w okresie wymaganym ustawowo (art. 32

ustawy o z.e.p.). Należy mieć na uwadze, że wnioskodawczyni była zatrudniona w

charakterze chałupnika do 9 stycznia 1984 r. (pismo Spółdzielni Inwalidów "E." z dnia 9

kwietnia 1991 r.). Wyjaśnienia zatem wymagała sprawa w jakim okresie uzyskiwała ona

zarobki zezwalające na uznanie jej za pracownika i czy posiada 5-letni okres zatrudnienia w

określonym dziesięcioleciu, przy powiązaniu czasowym tegoż zatrudnienia z datą

wystąpienia inwalidztwa.

Słusznie podkreślono w rewizji nadzwyczajnej, iż stosownie do art. 32 ustawy o

z.e.p., inwalidztwo musiałoby powstać w okresie zatrudnienia lub w okresie równorzędnym z

zatrudnieniem, względnie nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Z

treści orzeczeń lekarskich, znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni

zachorowała [...]. Wprawdzie wnioskodawczyni nie została zaliczona przez Obwodową KIZ

w wyniku badania przeprowadzonego w dniu 24 stycznia 1985 r. do jednej z grup inwalidów,

jednakże nie ma to decydującego znaczenia. Zgodnie z powołanym wyżej zaświadczeniem

[...] była bowiem zatrudniona jako chałupnik do 9 stycznia 1984 r. i dlatego okres 18

miesięcy od ustania zatrudnienia upłynął po badaniu lekarskim, a mianowicie 9 lipca 1985 r.

Należy zaznaczyć jednak, iż w aktach sprawy brak jest danych odnośnie pobierania

przez wnioskodawczynię zasiłków chorobowych, chociaż organ rentowy zaliczył do okresu

zatrudnienia okres pracy w charakterze chałupnika do 9 stycznia 1984 r., mimo braku

dowodów osiągania w ostatnich miesiącach pracy wymaganych zarobków.

Z tych względów zasadne jest stanowisko wyrażone w rewizji nadzwyczajnej, iż

materiał dowodowy sprawy wymaga stosownego uzupełnienia w postępowaniu przed Sądem

Wojewódzkim - zarówno w kwestii okresu zatrudnienia wnioskodawczyni, jak i daty

wystąpienia inwalidztwa.

Uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej nie stoi na przeszkodzie upływ terminu

określonego w art. 421 § 2 k.p.c., ponieważ zaskarżony wyrok także narusza interes

Rzeczypospolitej Polskiej. Pozbawienie pracownika zagwarantowanych prawem świadczeń

bez należytego wyjaśnienia spornej kwestii, godzi bowiem w politykę socjalną naszego

Państwa, zapewniającą pracownikowi świadczenie rentowe w razie wystąpienia niezdolności

do pracy.