Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II URN 10/94 Generato dall'IA

Social Security Court rules pension base calculation date is application filing date, not veteran status grant date.

Numero d'incarto II URN 10/94
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the applicant's extraordinary review to overturn a lower court decision regarding pension calculation. The Social Security Institute had used five years of earnings prior to the veteran status grant, while the applicant argued for the four quarters preceding the pension application. The court held that the decisive date for calculating the pension base is the date the application was filed, not the date the veteran status was officially recognized. Consequently, the pension base was recalculated using earnings from the four quarters immediately preceding the application filing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym; Art. 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników: The date of application filing, not the date of official recognition of veteran status, determines the base for calculating pension amounts.

Parole chiave

Generato dall'IA
pension base calculation application filing date extraordinary review veteran status rights social security benefits earnings period determination retirement entitlement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 22 ust. 5 of the Act of May 24, 1990 on amending certain provisions on pension provision
267 ze zm.) oraz art. 22 ust.
Art. 99 of the Act of December 14, 1982 on pension provision for employees
ustawie o kombatantach stosuje się art. 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.
Art. 17 of the Act of January 24, 1991 on veterans
Art. 17 ustawy o kombatantach dopuszcza stosowanie w sprawach nią nie
Art. 421 § 2 and 422 of the Code of Civil Procedure
Dlatego też Sąd Najwyższy na mocy przytoczonych przepisów a także art. 421 §
art. 417 § 1 k.p.c
Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 417 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 7 kwietnia 1994 r.

II URN 10/94

Datą decydującą o sposobie obliczenia podstawy wymiaru emerytury lub

renty jest data zgłoszenia wniosku o te świadczenia.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Krzysztof

Kolasiński, Stefania Szymańska,

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Iwony Kaszczyszyn, po rozpoznaniu w

dniu 7 kwietnia 1994 r. sprawy z wniosku Zbigniewa W. przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury, na skutek rewizji

nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...], od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z

dnia 17 maja 1993 r. [...],

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i poprzedzający go wyrok Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 1 lutego 1993 roku [...] oraz

decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznym Oddział w R. z dnia 25 sierpnia 1992 r., [...]

w części określającej wysokość podstawy wymiaru emerytury Zbigniewa W. i przyjął do

podstawy wymiaru tej emerytury wynagrodzenie wypłacone Zbigniewowi W. w ostatnich

czterech kwartałach kalendarzowych licząc wstecz od kwartału, w którym został

zgłoszony wniosek o emeryturę tj. za okres I, II, III, IV kwartału 1990 roku.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., wykonując wyrok Sądu

Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 2 kwietnia 1992 r. [...], przyznał Zbigniewowi W.

prawo do emerytury od dnia 1 kwietnia 1992 r. Do ustalenia podstawy wymiaru

emerytury organ rentowy przyjął wynagrodzenie wypłacone wnioskodawcy w okresie

kolejnych 5 lat kalendarzowych (tj. od dnia 1 stycznia 1987 r. do 31 grudnia 1991 r.), o

jakich mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji

emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.).

Sąd Wojewódzki w Lublinie wyrokiem z 1 lutego 1993 r. oddalił odwołanie wnioskodawcy kwestionującego sposób ustalenia podstawy wymiaru świadczenia

emerytalnego i domagającego się przyjęcia w podstawie wymiaru wynagrodzenie z

czterech kwartałów 1990 roku, poprzedzających zgłoszenie w dniu 27 marca 1991 roku

wniosku o wcześniejszą emeryturę.

Rewizję wnioskodawcy złożoną od powyższego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny

zaskarżonym wyrokiem. Sąd Apelacyjny podzielił pogląd Sądu Wojewódzkiego co do

tego, że w dniu 27 marca 1991 r., kiedy wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę jako

osoba represjonowana, nie miał on uprawnień do emerytury na podstawie ustawy z

dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin wobec

nie spełnienia warunków przewidzianych w art. 26 tejże ustawy ani w oparciu o przepisy

ustawy o kombatantach. Zdaniem Sądu Apelacyjnego o nabyciu uprawnień

kombatanckich decydują przepisy art. 21 i 22 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r,. o

kombatantach [...] (Dz. U. Nr 17, poz. 75 ze zm.) mówiące o tym, że o spełnieniu

warunków do uprawnień określonych w ustawie orzeka Kierownik Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych przez wydanie stosownego zaświadczenia.

Skoro takie zaświadczenie wnioskodawca otrzymał w dniu 30 grudnia 1991 r. to zdaniem Sądu Apelacyjnego - od tej daty nabył on wszelkie uprawnienia wynikające z

powołanej ustawy. Z tych powodów Sąd Apelacyjny uznał za trafne ustalenie podstawy

wymiaru świadczenia emerytalnego od wynagrodzenia wypłaconego w okresie

kolejnych 5 lat kalendarzowych o jakich mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17

października 1991 r. z uwagi na równoczesne wykonywanie pracy w więcej niż jednym

zakładzie pracy.

W rewizji nadzwyczajnej Minister Sprawiedliwości zarzucił powyższemu

wyrokowirażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia

14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40,

poz. 267 ze zm.) oraz art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. Nr 36, poz. 206) a nadto interesu

Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 417 § 1 k.p.c. wniósł o uchylenie tego

wyroku i poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Lublinie z dnia 1 lutego 1993 r. [...] oraz decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych Oddział w R. z dnia 25 sierpnia 1992 r. [...], w części określającej

wysokość podstawy wymiaru emerytury i przyjęcie w podstawie wymiaru emerytury

wynagrodzenia wypłaconego wnioskodawcy za okres ostatnich czterech kwartałów

kalendarzowych licząc wstecz od kwartału, w którym zgłoszony został wniosek o

emeryturę, tj. za okres I, II, III, i IV kwartału 1990 roku. W rewizji podkreślono, że

prawidłowe rozpatrzenie wniosku Zbigniewa W. nastąpiło dopiero w postępowaniu

sądowym, zakończonym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 2 kwietnia

1992., [...] zmieniającym decyzję organu rentowego z dnia 23 kwietnia 1991 r. i

przyznającym emeryturę. Sąd Wojewódzki uznał w tym wyroku że wnioskodawca

spełnia warunki do emerytury przewidzianej w art. 14 ustawy o kombatantach,

ponieważ ukończył 60 lat w dniu 5 listopada 1988 r. ma okres zatrudnienia wraz z

okresem kombatanckim (6 lat i 9 miesięcy) wynoszący łącznie ponad 40 lat. W związku

z wykonaniem tego wyroku powstał dla organu rentowego i Sądu problem z jakiego

okresu zarobki powinny być przyjęte do ustalenia podstawy wymiaru emerytury. Organ

rentowy reprezentuje pogląd, podzielony przez Sądy I i II instancji, że ustalenie

podstawy wymiaru jest uzależnione od daty nabycia uprawnień kombatanckich a nie od

daty złożenia wniosku o emeryturę. Ponieważ wnioskodawca w dacie zgłoszenia

wniosku o świadczenie nie miał uprawnień kombatanckich, gdyż nabył je z datą

wystawienia w dniu 30 grudnia 1991 r. zaświadczenia przez Urząd do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych, to dlatego organ rentowy zastosował przepisy

art. 7 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent. Zdaniem

wnoszącego rewizję nadzwyczajną powyższego poglądu podzielić nie można.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Poza sporem pozostaje iż Zbigniew W.

zgłosił wniosek o emeryturę 27 marca 1991 roku. W dniu zgłoszenia wniosku

obowiązywały jeszcze przepisy ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. Nr 36, poz. 206). Zgodnie z art. 22 ust.

5 tej ustawy do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjmowało się wynagrodzenie

wypłacone pracownikowi za okres czterech kwartałów kalendarzowych, licząc wstecz

od kwartału w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę. Datą decydującą o

sposobie ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty była data zgłoszenia

wniosku. Prawo wnioskodawcy do emerytury zostało ustalone prawomocnie wyrokiem

Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 2

kwietnia 1992 r. [...]. Wyrok ten został zmieniony w wyniku rewizji nadzwyczajnej

Ministra Sprawiedliwości w zakresie dotyczącym wyłączenie daty, od której

wnioskodawca Zbigniew W. nabył prawo do emerytury z tytułu uprawnień

przewidzianych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach i niektórych

osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 17,

poz. 75 ze zm.) wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1994 r. [...] w ten

sposób, że datą nabycia przez wnioskodawcę prawa do emerytury jest 1 stycznia 1991

r. tj. dzień wejścia w życie ustawy wymienionej wyżej.

Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że do daty nabycia uprawnień przewidzianych w

ustawie o kombatantach stosuje się art. 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o

zaopatrzeniu emerytalnym pracowników (Dz. U. Nr 40, poz. 263 ze zm.), nie jest nią

natomiast data wydania orzeczenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i

Osób Represjonowanych o stwierdzeniu uprawnień do świadczeń przewidzianych w

ustawie o kombatantach (art. 22 ust. 1 tej ustawy). Stanowisko Sądu Apelacyjnego, że

dopiero od tej daty powstają uprawnienia do świadczeń określonych w ustawie o

kombatantach nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Żaden przepis nie

wiąże daty nabycia uprawnień wynikających z ustawy o kombatantach z datą wydania

orzeczenia przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Art. 17 ustawy o kombatantach dopuszcza stosowanie w sprawach nią nie

uregulowanych przepisów ustawy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym a więc

art. 16 i art. 99 tej ustawy, a w myśl tych przepisów podstawa wymiaru emerytury

wnioskodawcy powinna być ustalona w sposób określony w sentencji wyroku Sądu

Najwyższego.

Pozbawienie wnioskodawcy w wyniku naruszenia prawa korzystniejszego dla

niego obliczenia podstawy wymiaru emerytury stanowi także naruszenie interesu

Rzeczypospolitej Polskiej, które to naruszenie, zgodnie z ustalonym stanowiskiem Sądu

Najwyższego występuje wówczas, gdy osoba uprawniona do świadczeń społecznych

zostaje bez uzasadnionej podstawy prawnej świadczeń tych pozbawiona lub otrzymuje

je w niższym wymiarze.

Dlatego też Sąd Najwyższy na mocy przytoczonych przepisów a także art. 421 §

2 i 422 k.p.c. orzekł jak w sentencji. [...].