Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 92/99 Generato dall'IA

Cassation dismissed; court not obliged to examine postal delivery of late appeal ex officio.

Numero d'incarto II UKN 92/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The cassation appeal was dismissed because the lower court correctly rejected an appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued the appeal might have been mailed on time, but the court found no legal basis for the higher court to investigate this fact ex officio. The decision rests on the principle that the court is not obligated to examine procedural defects regarding the method of filing beyond the explicit statutory requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 394 § 2 KPC; art. 165 § 2 KPC: The court is not obliged to examine ex officio whether an appeal filed after the deadline was submitted via postal service before the deadline expired.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal statutory deadline postal delivery ex officio duty procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 394 § 2 KPC
w art. 394 § 2 KPC, mogło być przed upływem tego terminu nadane w urzędzie
art. 165 § 2 KPC
art. 165 § 2 KPC. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
art. 392 § 1 KPC
Kasacja przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie (art. 392 § 1 KPC)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 17 marca 1999 r.

II UKN 92/99

Sąd nie jest obowiązany badać z urzędu, czy zażalenie, które zostało złożone w biurze podawczym z ewidentnym przekroczeniem terminu określonego

w art. 394 § 2 KPC, mogło być przed upływem tego terminu nadane w urzędzie

pocztowym.

Przewodniczący: SSN Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej

Kijowski, Maria Mańkowska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Adama P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w C. o rentę, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia

Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

Marianna P. matka wnioskodawcy Adama P. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 7 października 1998 r., którym odrzucono odwołanie wnioskodawcy z dnia 11 maja 1998 r. od decyzji ZUS z 1993 r.

Postanowieniem z dnia 20 października 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odrzucił zażalenie jako wniesione z przekroczeniem tygodniowego terminu wymaganego do jego wniesienia (art. 394 § 1

KPC).Marianna P. wniosła od powyższego postanowienia zażalenie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 1998 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił

zażalenie, uznając trafność postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 20 października 1998 r.

Na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 1998 r. pełnomocnik

Marianny P. wniósł kasację, zarzucając w niej naruszenie art. 394 § 2 w związku z

art. 165 § 2 KPC. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 394 § 2 KPC termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie

przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - tak jak to ma

miejsce w rozpatrywanej sprawie - od ogłoszenia postanowienia. W związku z faktem, iż zażalenie będące przedmiotem kasacji, wpłynęło do Sądu Wojewódzkiego

dnia 16 października 1998 r., zaś termin zawity do jego wniesienia upływał 14 października 1998 r., Sąd Wojewódzki prawidłowo postanowił o odrzuceniu tego zażalenia. W treści zażalenia brak było zarzutów co do ustaleń Sądu odnośnie do niezachowania terminu do wniesienia zażalenia. W tych okolicznościach postanowienie

Sądu Apelacyjnego oddalające zażalenie było zgodne z prawem.

Zarzuty kasacji przeciwko temu postanowieniu są pozbawione podstaw prawnych. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem kasacji nie może być zawarte w niej stwierdzenie, że: „zażalenie rzeczywiście wpłynęło do Sądu Apelacyjnego (wnoszący kasację pomylił Sąd Apelacyjny z Wojewódzkim, w rzeczywistości

chodziło o Sąd Wojewódzki) w dniu 16 października 1998 r., jednakże nie wyklucza

to możliwości, że zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym przed upływem

terminu”. W kasacji sugeruje się, że to Sąd powinien badać „kwestię sposobu nadania zażalenia”.

W kasacji nie wskazano, jakim przepisom prawa procesowego uchybił Sąd

Apelacyjny oddalając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia wniesionego po terminie. Nie wskazano też, z jakich podstaw prawnych wnoszący kasację

wyprowadza wniosek, że to Sąd Wojewódzki, do którego wpłynęło zażalenie z oczywistym przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 394 § 2 KPC, był obowiązany

badać z urzędu, czy pismo nie zostało nadane w urzędzie pocztowym. Sugestie kasacji, że mogło ono być nadane w urzędzie pocztowym przed tą datą, są ewidentnie

sprzeczne ze stanem faktycznym. Ponadto wnoszący kasację myli w uzasadnieniu

postanowienie Sądu Wojewódzkiego, którym odrzucono zażalenie, z postanowieniem Sądu Apelacyjnego oddalającym zażalenie. Kasacja przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie (art. 392 § 1 KPC)

i jej zarzuty powinny dotyczyć tego postanowienia. Takich zarzutów w kasacji brak.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.