Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 761/00 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to late submission of grounds for review under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II UKN 761/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by Ryszard S. against a labor court decision regarding a supplementary pension increase. Although the court initially invited the appellant to provide grounds for review, the appellant submitted them after the statutory deadline for filing the appeal had expired. The court ruled that such supplementation is ineffective if filed late, rendering the cassation inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3933 § 1 pkt 3 KPC; Art. 3934 KPC; Art. 3935 KPC; Art. 3938 KPC: A cassation appeal lacking grounds for review is inadmissible, and any attempt to supplement this defect after the filing deadline expires is legally ineffective.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissible grounds statutory deadline supplementary pension civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3933 § 1 pkt 3 KPC
rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 KPC) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a uzupełnienie tego braku, nawet na wezwanie sądu, po upływie terminu do
Art. 3934 KPC
kasacji (art. 3934 KPC). Termin do wniesienia kasacji od zaskarżonego nią wyroku
Art. 3935 KPC
Kasacja prawnie niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 3935 KPC).
Art. 3938 KPC
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 3938 KPC,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 20 lutego 2001 r.

II UKN 761/00

Kasacja, w której nie przedstawiono okoliczności uzasadniających jej

rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 KPC) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a uzupełnienie tego braku, nawet na wezwanie sądu, po upływie terminu do

wniesienia kasacji jest nieskuteczne.

Przewodniczący SSN Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego

2001 r. sprawy z powództwa Ryszarda S. przeciwko 1) KGHM „P.-M.” SA Oddział

Zakłady Górnicze „R.” w P., 2) „F.-K.” Sp. z o.o. w T. o podwyższenie renty uzupełniającej, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z

dnia 12 lipca 2000 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 12 lipca 2000 r. [...] oddalił

apelację Ryszarda S. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 10 listopada 1999 r. [...], oddalającego powództwo

apelującego o podwyższenie renty uzupełniającej.

Wyrok ten, doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 28 sierpnia 2000 r.,

Ryszard S. zaskarżył kasacją, wniesioną w dniu 19 września 2000 r. W dniu 2 października 2000 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia kasacji

przez przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Wykonał on wezwanie pismem procesowym z dnia 16 października 2000 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji (art. 393 3 §

1 pkt 3 KPC) stanowi element skargi, którego brak nie podlega uzupełnieniu. Skoro

jednak Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do dokonania takiego uzupełnienia,

może być ono uwzględnione, jeżeli nastąpiło w terminie przepisanym do wniesienia

kasacji (art. 3934 KPC). Termin do wniesienia kasacji od zaskarżonego nią wyroku

upływał w dniu 28 września 2000 r. Dopuszczalność kasacji należy oceniać w tej dacie. Kasacja nie spełniała wówczas warunków wskazanych w art. 3933 § 1 KPC. Jej

uzupełnienie w dniu 16 października 2000 r. było spóźnione. Kasacja prawnie niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 3935 KPC).

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 3938 KPC,

orzekł jak w sentencji.