Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 542/99 Generato dall'IA

Cassation dismissed for alleging material law violation when no statutory ground for retrial was met.

Numero d'incarto II UKN 542/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a decision rejecting a request for a retrial in an old-age pension dispute. The appellant argued that the lower court violated material law and failed to consider new evidence regarding school records and expert opinions. The court ruled that the alleged violation of the revaluation act did not constitute a valid ground for retrial because the contested decision was not based on that provision, and the claimed new evidence was not truly new.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 393 § 12 k.p.c.: A claim alleging violation of material law cannot serve as a justified ground for cassation against a decision rejecting a retrial request if the decision was not based on the cited provision and the alleged new circumstances or evidence were not genuinely new.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal retrial request material law violation new evidence old-age pension procedural law evidence admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 17.X.1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent
Leokadia O. zaskarżyła to postanowienie kasacją . Wskazując jako jej podstawę „naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 17.X.1991 o rewaloryzacji emerytur i rent” pełnomocnik skarżącej wywodził, że we „wniosku o
Art. 403 § 2 k.p.c.
uznany art. 403 § 2 KPC.
Art. 393 § 12 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39312 KPC,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 7 października 1999 r.

II UKN 542/99

Zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego nie może stanowić

usprawiedliwionej podstawy kasacji od postanowienia odrzucającego skargę o

wznowienie postępowania.

Przewodniczący: SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Roman Kuczyński,

Barbara Wagner (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 października 1999 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Leokadii O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 1999 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 czerwca 1999 r. [...] odrzucił skargę Leokadii O. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 24 lutego 1999 r. oraz oddalił wniosek o

przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi.

Wnioskodawczyni podała trzy podstawy wznowienia: „pogwałcenie przez Sąd

Apelacyjny obowiązującego w RP prawa i jego obrazę, zaprzeczenie prawdy obiektywnej a przede wszystkim powszechnego doświadczenia życiowego”; „alternatywne

dopuszczenie dowodów z dzienników szkolnych tj. o dokładne przejrzenie i dokonanie wyciągów z dzienników lekcyjnych Liceum Pedagogicznego w I. z klas do których

uczęszczała w latach 1966 - 1970, celem dokładnego ustalenia ilości dni wolnych od

nauki szkolnej w spornym okresie”; przeprowadzenie dowodu z zespołu biegłych d/s

rolnictwa indywidualnego i d/s szkolnictwa średniego, które to zespoły miały się usto-

sunkować do wiarygodności i zasadności ustaleń Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy”.

W ocenie Sądu , skarga nie przytacza ustawowych podstaw wznowienia. Z jej

sformułowania za „potencjalną podstawą wznowienia postępowania” mógłby być

uznany art. 403 § 2 KPC. „Sposób ujęcia podstawy ... nie spełnia jednak przesłanek

do uznania skargi w tym zakresie ... jako wypełniającą dyspozycję art. 403 § 2 k.c”.

Okoliczności faktyczne, czy uczęszczając do Liceum Pedagogicznego skarżąca

mogła pracować w gospodarstwie rolnym były przedmiotem ustaleń Sądów. Wniosków dowodowych po raz pierwszy powołanych w skardze nie składała, choć nie są to

dowody ujawnione po zakończeniu sprawy. Wniosek o powołanie biegłych polega na

nieporozumieniu, albowiem to Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodową opinii biegłych , a nie biegli wiarygodność i zasadność ustaleń Sądu.

Leokadia O. zaskarżyła to postanowienie kasacją . Wskazując jako jej podstawę „naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 17.X.1991 o rewaloryzacji emerytur i rent” pełnomocnik skarżącej wywodził, że we „wniosku o

wznowienie przedłożyła szereg nowych informacji i dowodów, które zgodnie z art.

403 § 2 kpc winny zostać uwzględnione przez Sąd Apelacyjny".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pełnomocnik skarżącej zarzuca naruszenie przez Sąd art. 5 ust. 3 ustawy rewaloryzacyjnej nie podając pełnego tytułu tego aktu oraz miejsca jego publikacji.

Prawdopodobnie zarzut dotyczy przepisu ustawy z dnia 17 października 1991 r. o

rewaloryzacji emerytur i rent , o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie

niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.), gdyż ten akt określa się niekiedy

jako „ ustawę rewaloryzacyjną”. Art. 5 ust. 3 powołanej ustawy nie mógł zostać naruszony przez Sąd albowiem nie stanowił on podstawy prawnej rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu.

Z uzasadnienia skargi można wnosić pośrednio, że pełnomocnik Leokadii O.

zarzuca Sądowi naruszenie także art. 403 § 2 KPC. Zarzut taki jest bezzasadny.

Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które

mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w

poprzednim postępowaniu. W obszernych motywach zaskarżonego postanowienia

Sąd wyjaśnił dlaczego podane przez skarżącą w skardze o wznowienie postępowania okoliczności i dowody nie mają cech nowości. Należy w pełni podzielić stanowisko, że okoliczności dotyczące nauki w szkole i znaczenia tego faktu dla możliwości

pracy w gospodarstwie rolnym rodziców były wyjaśniane i rozważane przez Sąd, stanowiąc przedmiot ustaleń, zaś „nowe” dowody skarżąca mogła powołać w postępowaniu poprzednim, gdyż były jej one wówczas znane. Po zakończeniu postępowania

[...] nie zostały ujawnione żadne takie okoliczności i dowody, które nie istniałyby

przed wydaniem wyroku w dniu 24 lutego 1999 r.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39312 KPC,

orzekł jak w sentencji.