Social security appeal dismissed because court cannot review unchallenged pension decisions outside the appealed ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a pensioner against a labor court's rejection of his request for higher social security benefits. The applicant had originally appealed a specific pension calculation decision but later expanded his claims to include a different, unchallenged pension adjustment based on a separate law. The court ruled that labor courts can only review the specific decision under appeal and cannot adjudicate unrelated matters or question decisions not formally contested by the parties.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4778 KPC; Art. 4779 § 1 KPC: Courts of Labor and Social Security may only examine the legality of the specific pension decision appealed by the applicant and cannot rule on unrelated claims or question unchallenged administrative decisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 12 maja 2000 r.
II UKN 532/99
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych podlega odrzuceniu kasacja zarzucająca naruszenie przepisów dotyczących innej decyzji organu
emerytalnego niż zaskarżona przez ubezpieczonego w odwołaniu do sądu
pracy i ubezpieczeń społecznych.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski
(sprawozdawca), Andrzej Kijowski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2000 r. sprawy z wniosku
Aleksandra S. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość świadczenia, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]
postanowił:
o d r z u c i ć kasację.
Uzasadnienie
Aleksander S., działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, w sprawie przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji o wysokość świadczenia, wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono
apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Warszawie z dnia 8 czerwca 1998 r. [...] . Zakres orzekania przez
Sąd Wojewódzki nie został w tym wyroku jasno określony. Postępowanie sądowe
zostało wszczęte przez wnioskodawcę wskutek złożenia przez niego odwołania od
decyzji organu rentowego z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej waloryzacji emerytury
policyjnej za marzec 1992 r. W sentencji wyroku Sąd Wojewódzki wskazał, iż rozpoznawał odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji. Jednakże później w trakcie postę-
powania, wnioskodawca rozszerzał żądania i domagał się wyższej emerytury na
podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214 ze zm.), a także podwyższenia przysługującej mu również emerytury rolniczej. Sąd Wojewódzki oddalił
odwołanie od decyzji z dnia 1 lipca 1996r., a sprawę waloryzacji emerytury rolniczej
przekazał do rozpoznania właściwemu oddziałowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, iż dokonane decyzją z dnia
1 czerwca 1994 r. przeliczenie policyjnej emerytury powoda było zgodne z ustawą z
dnia 18 lutego 1994 r. Pogląd ten podzielił Sąd Apelacyjny podnosząc także, iż decyzja z dnia 1 czerwca 1994 r. nie została zaskarżona przez wnioskodawcę.
W kasacji zarzucono naruszenie art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1 oraz art. 58 ust. 1
pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., podnosząc argumenty przemawiające
za zasadnością podwyższenia policyjnej emerytury powoda na ich podstawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.
Sądy Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpatrują odwołania od decyzji organów rentowych – w pierwszej instancji sąd okręgowy (uprzednio wojewódzki – art.
4778 KPC), a w drugiej sąd apelacyjny. Przedmiotem postępowania jest zgodność z
prawem tylko tej zaskarżonej decyzji. Jeżeli wnoszący odwołanie zgłasza przed sądem żądania niezwiązane ze sprawami objętymi decyzją, to sąd nie może ich rozpatrywać. W niniejszej sprawie oznacza to, iż skoro wnioskodawca odwołał się od decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej obliczenia jego emerytury policyjnej za marzec
1992 r., to żądania dotyczące decyzji z dnia 1 czerwca 1994 r. odnoszącej się do
przeliczenia tej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., nie mogą
być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Są to bowiem różne sprawy, dotyczące
różnych decyzji organu rentowego, rozstrzygających o innych uprawnieniach wnioskodawcy. W takiej sytuacji sąd powinien nadać temu pisemnemu żądaniu (dotyczącemu przeliczenia emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.) właściwy
bieg, przekazując je do organu rentowego po to, aby zostały spełnione wymogi z art.
4779 § 1 KPC (odwołanie wnosi się do organu, który wydał decyzję). Tak słusznie
uczynił Sąd pierwszej instancji w odniesieniu do żądania dotyczącego emerytury rol-
niczej. Jednakże w odniesieniu do żądań wnioskodawcy odnoszących się do przeliczenia emerytury policyjnej Sąd ten nie rozważał w uzasadnieniu prawidłowości obliczenia emerytury w zaskarżonej decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej marca 1992
r. Rozważania Sądu Wojewódzkiego w całości dotyczyły niezaskarżonej decyzji
emerytalnej z dnia 1 czerwca 1994 r., odnoszącej się do waloryzacji emerytury
wnioskodawcy na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. Trafnie zatem Sąd
Apelacyjny – oddalając apelację wnioskodawcy – stwierdził, że przedmiotem orzekania nie mogły być inne zagadnienia niż związane z emeryturą za marzec 1992 r. Wynika stąd, że kasacja zarzucająca naruszenie przepisów ustawy z dnia 18 lutego
1994 r., które w ogóle nie miały zastosowania do obliczenia emerytury wnioskodawcy
za marzec 1992 r., kwestionująca jedynie prawidłowość niezaskarżonej decyzji organu rentowego, podlega odrzuceniu.
Z tych względów na podstawie art. 3938 § 1 w związku z art. 3935 KPC orzeczono jak w sentencji.