Supreme Court dismisses cassation when appeal notice is clear, rejecting formal defects as procedural errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a decision rejecting an appeal filed after the statutory deadline. The appellant's lawyer argued that a letter requesting a final judgment constituted a valid notice of appeal under Article 130 of the Civil Procedure Code, despite missing formal elements. The court held that the letter was unambiguous in intent, and Article 130 only addresses formal corrections, not substantive procedural declarations, thus the late filing remained invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 130 KPC; Art. 369 KPC; Art. 370 KPC: A court is not obligated to summon a party to clarify a procedural request if its intent is unambiguous, as Article 130 applies only to formal defects, not to substantive declarations of procedural conduct.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 18 grudnia 1998 r.
II UKN 519/98
Sąd nie ma obowiązku wezwania do wyjaśnienia treści wniosku procesowego (art. 130 KPC), jeżeli jest ona jednoznaczna.
Przewodniczący: SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Maria Mańkowska
(sprawozdawca), Zbigniew Myszka.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 1998 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Teresy P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o objęcie ubezpieczeniem społecznym, na skutek kasacji
wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Warszawie z dnia 27 lipca 1998 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 1998 r. oddalił zażalenie Teresy P. na postanowienie Sądu
Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 1
czerwca 1998 r. wydanego w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. Sąd Wojewódzki odrzucił apelację wnioskodawczyni od wyroku tego Sądu z dnia 6 kwietnia 1998 r. z uwagi na przekroczenie terminu z art. 369 §
2 KPC. Pisma pełnomocnika powódki z 14 kwietnia 1998 r. nie można było potraktować jako zapowiedzi apelacji, ponieważ prosił w nim jedynie o wydanie mu prawomocnego wyroku w sprawie. Wobec braku zapowiedzi apelacji, termin do jej wniesienia upłynął z dniem 27 kwietnia 1998 r., zatem apelacja nadana w dniu 27 maja
1998 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC.
Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie,
zarzucając naruszenie art. 130 KPC poprzez niezastosowanie w sprawie nakazów
wynikających z tego przepisu i niewezwanie strony do poprawienia lub uzupełnienia
„zapowiedzi apelacji”, nienadanie jej biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie jest zasadna. Zgodnie z art. 369 KPC strona może zażądać
uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji i wówczas
apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Jeżeli natomiast
strona nie zażądała uzasadnienia wyroku, to termin do wniesienia apelacji biegnie od
dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia. Upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca apelację (art. 370 KPC ).
Wnioskodawczyni nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 6 kwietnia 1998 r., natomiast jej pełnomocnik zwrócił się w piśmie z
dnia 14 kwietnia 1998 r [...] „o wydanie prawomocnego postanowienia wyroku w powyższej sprawie”. Pismo mylnie zostało zatytułowane „Sąd Rejonowy” i nie wskazuje
sygnatury akt, która została dopisana w Sądzie. Dopiero prawidłowo zaadresowana
koperta wskazała właściwego adresata tego pisma. Chociaż pismo to zostało tak
niestarannie opracowane i nie spełnia wymagań pisma procesowego, odpis prawomocnego wyroku został przesłany pełnomocnikowi wnioskodawczyni.
Nie ma racji wnoszący kasację, że jego pismo z 14 kwietnia 1998 r. wyrażało
wolę wnioskodawczyni do wniesienia apelacji i tym samym stanowiło „zapowiedź
apelacji”, skoro apelacja nie przysługuje od prawomocnego wyroku, o którego doręczenie wnosił pełnomocnik. Art. 130 KPC dopuszcza wezwanie strony do poprawienia lub uzupełnienia pisma procesowego w zakresie niezachowania przez nią warunków formalnych pisma, nie może jednak dotyczyć poprawek w zakresie oświadczenia stron co do sposobu prowadzenia procesu. Mylnie sformułowane przez pełnomocnika powódki pismo z dnia 14 kwietnia 1998 r. i wniesienie apelacji po terminie
z art. 369 KPC - bez wniosku o przywrócenie terminu - stanowi błąd i zaniedbanie
pełnomocnika, a nie „ze strony sądu bezkrytyczne pozbawienie wnioskodawczyni
możliwości zaskarżenia wyroku Sądu Wojewódzkiego”.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC w związku z art.
3938 § 2 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.