Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 366/00 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed due to invalid court composition lacking Justice Minister's delegation authorization.

Numero d'incarto II UKN 366/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the lower court's decision void because the presiding judge lacked specific authorization from the Minister of Justice to lead the panel. The appellant argued the procedural error was fatal, while the appellate court had previously upheld the judgment based on the judge's general delegation. The court ruled that without explicit case-specific authorization in the file, the composition violated statutory requirements, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 379 pkt 4 KPC; Art. 24 § 2 u.s.p.: A court composition presided over by a district court judge in a social security case is void unless the file explicitly contains the Minister of Justice's specific authorization for that case.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security proceedings court composition validity Minister of Justice authorization procedural voidness delegation of judges Supreme Court review retrial mandate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 379 pkt 4 KPC
skład sądu sprzeczny z przepisami (art. 379 pkt 4 KPC), jeśli z akt sprawy nie
art. 24 § 2 u.s.p.
Sprawiedliwości przewidziane w art. 24 § 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r.
art. 393 § 11 KPC
Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach
art. 393 § 19 KPC
Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach
art. 47 § 1 KPC
W postępowaniu przed sądem wojewódzkim (okręgowym)-sądem pracy i ubezpieczeń społecznych, orzekającym w pierwszej instancji w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, zgodnie z art.4778 w związku z art. 47 § 1 KPC, sąd orzeka w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników.
art. 4778 KPC
art. 4779 § 1 KPC

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CKN 825/97
Można zwrócić uwagę, że w wyroku z dnia 21 listopada 1997 r., I CKN 825/97
II CKN 600/97

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 14 lipca 2000 r.

II UKN 366/00

Postępowanie w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, w której

składowi sądu okręgowego orzekającemu w pierwszej instancji z udziałem

ławników przewodniczył sędzia sądu rejonowego, jest nieważne z uwagi na

skład sądu sprzeczny z przepisami (art. 379 pkt 4 KPC), jeśli z akt sprawy nie

wynika, że przed jej rozpoznaniem sędzia ten posiadał upoważnienie Ministra

Sprawiedliwości przewidziane w art. 24 § 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz.

25 ze zm.).

Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Beata Gudowska,

Maria Tyszel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca

2000 r. sprawy z wniosku Edwarda Ż. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Z. o składkę ubezpieczeniową, na skutek kasacji wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 27 marca 2000 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie

Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 18

lutego 2000 r. [...] i sprawę przekazać temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku postanowieniem z dnia 18 lutego 2000 r. [...] odrzucił odwołanie Edwarda Ż. od decyzji

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia 23 lutego 1999 r., ponieważ zostało

wniesione z nadmiernym przekroczeniem miesięcznego terminu wskazanego w art.

4779 § 1 KPC, a wnioskodawca nie wykazał, że przekroczenie to nastąpiło z przy-

czyn od niego niezależnych.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2000 r. [...] Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku oddalił zażalenie wnioskodawcy. Sąd

uznał ustalenia Sądu pierwszej instancji dotyczące uchybienia terminu i jego przyczyn za prawidłowe, a rozstrzygnięcie – za trafne, zgodne ze wskazaną podstawą

prawną.

W kasacji od tego postanowienia, pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego

uchylenie, jak również o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:

Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach

kasacji, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W postępowaniu przed sądem wojewódzkim (okręgowym)-sądem pracy i ubezpieczeń społecznych, orzekającym w pierwszej instancji w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, zgodnie z art.4778 w związku z art. 47 § 1 KPC, sąd orzeka w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników. Z akt rozpatrywanej

sprawy wynika, że składowi orzekającemu przewodniczył delegowany sędzia sądu

rejonowego. Zasady zastępowania sędziego w jego czynnościach przez sędziego

innego sądu określa art. 24 ustawy z dnia 25 czerwca 1985 r. prawo o ustroju sądów

powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.), stanowiący w §

2 generalną zasadę, że sędzia sądu niższego nie może być przewodniczącym

składu sądzącego, jednakże sędziemu sądu rejonowego delegowanemu do sądu

okręgowego Mister Sprawiedliwości może przyznać prawo przewodniczenia w sprawach rozpoznawanych przez ten sąd w pierwszej instancji w składzie jednego sędziego i dwóch ławników oraz w składzie jednego sędziego. Sądowi Najwyższemu

znana jest praktyka, że Minister Sprawiedliwości delegując sędziego sądu rejonowego do orzekania w sądzie okręgowym udziela mu generalnego upoważnienia do

przewodniczenia w wymienionych sprawach, jednakże informacja o tym upoważnieniu musi być dołączona do każdej sprawy, w której przewodniczy i orzeka sędzia

rejonowy, w zastępstwie sędziego okręgowego. Tak więc postępowanie w sprawie z

zakresu ubezpieczeń społecznych, w której składowi orzekającemu przewodniczył

sędzia rejonowy jest – zgodnie z art. 379 pkt 4 KPC – nieważne, z uwagi na

sprzeczny z przepisami skład sądu orzekającego, jeśli z akt sprawy nie wynika, że

przed jej rozpoznaniem posiadał upoważnienie Ministra Sprawiedliwości przewidziane w art.24 § 2 u.s.p.

Brak takiego upoważnienia w rozpoznawanej sprawie oznacza, że skład sądu

pierwszej instancji spowodował nieważność postępowania przed tym sądem, co

przeoczył Sąd Apelacyjny. Stwierdzenie nieważności czyni zbędne rozważania przez

Sąd Najwyższy odnoszące się do przytoczonych w kasacji jej podstaw i ich usprawiedliwienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie powołanego wyżej

art. 39311 oraz art. 39319 w związku z art. 393 § 2 KPC, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Notka

Można zwrócić uwagę, że w wyroku z dnia 21 listopada 1997 r., I CKN 825/97

(OSNC 1998 r. z. 5, poz. 81; OSP 1998 r. z. 5, poz. 93 z glosą A. Szpunara; Palestra 1998

r. nr 9-10, s. 202 z glosą A. Zielińskiego) uznano, że wzięcie przez Sąd Najwyższy z

urzędu pod uwagę nieważności postępowania (art. 39311 KPC) dotyczy tylko nieważności

postępowania przed sądem drugiej instancji; patrz też wyrok z dnia 10 lutego 1998 r., II

CKN 600/97 (OSP 1999 r. z. 3, poz. 58 z glosą W. Broniewicza).