Social security fund arrears forgiveness decision is discretionary and not appealable to court.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a social security office's decision to forgive arrears from the alimentary fund. The appellant argued that such decisions should be subject to judicial review, but the court held that the relevant statute grants the administrative body discretionary power without defined criteria. Consequently, the decision is deemed non-appealable under the social security organization law, and the appeal was rejected.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 17 of the Act on the Alimentary Fund; Art. 23 ust. 1 pkt 2 of the Act on the Organization and Financing of Social Insurance: Decisions regarding the forgiveness of alimentary fund arrears are discretionary in nature and do not serve as a basis for appeal to the court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 18 maja 2000 r.
II UKN 345/00
Decyzja ZUS w przedmiocie umorzenia zaległości z funduszu alimentacyjnego miała charakter uznaniowy (art. 17 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym, jednolity tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200), stąd też
nie służyło od niej odwołanie do sądu (art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, jednolity
tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.).
Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Teresa Romer.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja
2000 r. sprawy z wniosku Józefa R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w N.S. o świadczenia alimentacyjne, na skutek kasacji wnioskodawcy od
wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 3 listopada 1999 r. [...]
postanowił:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 1999 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił
zażalenie wnioskodawcy Józefa R. na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 30 sierpnia 1999 r., odrzucające jego
odwołanie od decyzji pozwanego organu rentowego (Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w N.S.) z dnia 22 czerwca 1999 r., odmawiającej umorzenia zaległości z funduszu alimentacyjnego.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, decyzja w przedmiocie umorzenia zaległości z
funduszu alimentacyjnego ma, stosownie do art. 17 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r.
(jednolity tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200), charakter uznaniowy, w takiej zaś
sytuacji nie służy od niej odwołanie do sądu.
Powyższe postanowienie zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.
17 ustawy o funduszu alimentacyjnym oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 listopada 1986r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst :
Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.), wniósł o jego uchylenie i przekazanie
sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Według skarżącego, w
sprawach takiego rodzaju decyzje organu rentowego winny być sprawdzone w postępowaniu sądowym.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji (... ), od decyzji oddziału w
sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu „z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy”, a więc także przepisu
ust. 4 wyłączającego odwołanie w sprawach, w których decyzja zależy od swobodnego uznania. Decyzja w przedmiocie umorzenia należności funduszu alimentacyjnego
„w szczególnie uzasadnionych wypadkach”, jak stanowi art. 17 ustawy o funduszu
alimentacyjnym, ma charakter uznaniowy. Przepis ten bowiem nie określa kryteriów
dla podjęcia takiej decyzji, a więc nie służy od niej odwołanie do sądu, co trafnie
przyjął Sąd Apelacyjny.
Odmienne stanowisko zajęte w kasacji nie ma uzasadnienia prawnego, stąd
też podlega ona oddaleniu na podstawie art. 39312 KPC.