Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 335/00 Generato dall'IA

Social security court dismisses pension claim as employment period must end on job termination date.

Numero d'incarto II UKN 335/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal regarding early retirement rights based on a specific regulation. The plaintiff argued for including employment periods after her job termination date, but the court held that the regulation explicitly requires the employment period to be calculated up to the day the employment relationship was dissolved. Consequently, the court determined that even with favorable assumptions, the plaintiff had not met the mandatory 35-year service requirement by the statutory deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy; The employment period for early retirement rights is calculated up to the date of employment termination, excluding any service accrued thereafter.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement rights employment period calculation social security benefits termination of employment cassation appeal dismissal service requirement statutory deadline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
§ 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy
art. 316 § 1 KPC
Jako naruszenie prawa procesowego wnioskodawczyni wskazała pominięcie regulacji zawartej w art. 316 § 1 KPC, polegające na tym, że Sąd Apelacyjny nie wziął pod
art. 3931 KPC
podstawach wymienionych w art. 3931 KPC wniosła o jego uchylenie i przekazanie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 18 kwietnia 2001 r.

II UKN 335/00

Przy ustalaniu uprawnień do wcześniejszej emerytury na podstawie § 1

ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z

przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159) okres zatrudnienia

liczony jest do dnia rozwiązania stosunku pracy.

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Beata Gudowska, Jerzy Kuźniar.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2001 r. sprawy z wniosku

Franciszki K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o

wcześniejszą emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 1999 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 13 lutego 1998 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w

W. odmówił przyznania wnioskodawczyni Franciszce K. prawa do wcześniejszej

emerytury wobec braku wymaganego okresu zatrudnienia.

Odwołanie wnioskodawczyni od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu

Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 30 września 1998 r. [...]. Sąd ustalił, że umowa o pracę z wnioskodawczynią została rozwiązana 30 listopada 1997 r. Udowodniony dokumentami okres zatrudnienia wyniósł 32

lata 8 miesięcy i 24 dni. Jako okres pracy w gospodarstwie rolnym uwzględniony został między innymi okres od ukończenia 16 lat do podjęcia zatrudnienia i okres od 1

stycznia 1983 r. do 23 maja 1985 r. Żądanie doliczenia jako okresu pracy w gospodarstwie rolnym okresu od 15 marca 1982 r. do 31 grudnia 1982 r. nie zostało

uwzględnione, gdyż w tym okresie wnioskodawczyni pobierała rentę inwalidzką. Wo-

bec braku wymaganego 35-letniego okresu zatrudnienia wnioskodawczyni nie spełnia warunku określonego w § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25

marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29,

poz. 159).

Po rozpoznaniu apelacji wnioskodawczyni od tego wyroku Sąd ApelacyjnySąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 listopada

1999 r. [...] oddalił apelację. Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe ustalenia Sądu

pierwszej instancji stwierdzając, że nawet przy doliczeniu żądanych okresów pracy w

gospodarstwie rolnym łączny okres zatrudnienia wyniósłby 33 lata, 6 miesięcy i 8 dni,

zatem warunek określony w powołanym rozporządzeniu nie zostałby spełniony.

Wyrok ten zaskarżyła kasacją wnioskodawczyni i opierając kasację na obu

podstawach wymienionych w art. 3931 KPC wniosła o jego uchylenie i przekazanie

sprawy Sądowi pierwszej lub drugiej instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie o jego zmianę i przyznanie wnioskodawczyni prawa do wcześniejszej emerytury.

Jako naruszenie prawa procesowego wnioskodawczyni wskazała pominięcie regulacji zawartej w art. 316 § 1 KPC, polegające na tym, że Sąd Apelacyjny nie wziął pod

uwagę zmienionego w dacie wyrokowania stanu faktycznego. Nie został bowiem

uwzględniony okres zatrudnienia wnioskodawczyni od 1 marca 1998 r. do daty wyrokowania czyli 4 listopada 1999 r., wynoszący 1 rok 8 miesięcy i 4 dni. Po doliczeniu

tego okresu do uznanego przez Sąd Apelacyjny okresu 33 lat, 8 miesięcy i 4 dni

łączny okres zatrudnienia wnioskodawczyni wynosi 35 lat, 4 miesiące i 26 dni. Jako

naruszenie prawa materialnego wnioskodawczyni wskazała niewłaściwe zastosowanie przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w

sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159) przez

przyjęcie, że wnioskodawczyni nie spełnia jednego z warunków określonych w tym

przepisie w sytuacji, gdy wszystkie warunki zostały spełnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 316 § 1 KPC jest bezzasadny. Zgodnie z tym przepisem sąd wydając wyrok bierze za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Szczególne uregulowanie postępowania

w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778 i następne KPC) sprawia,

że powołana reguła zawarta w art. 316 § 1 KPC ma ograniczone zastosowanie.

Przedmiotem postępowania toczącego się na skutek odwołania od decyzji organu

rentowego jest badanie zasadności i legalności tej decyzji. Zasadą zatem jest orzekanie na podstawie stanu rzeczy istniejącego w dacie wydania decyzji. Tak orzekł

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 marca 1998 r., II UKN 555/97 (OSNAPiUS 1999

nr 5, poz. 181), stwierdzając, że sąd ocenia legalność decyzji rentowej według stanu

rzeczy istniejącego w chwili jej wydania. W tym samym wyroku dopuszcza się wyjątki

od tej zasady i stwierdza się, że sąd może przyznać ubezpieczonemu świadczenie,

jeżeli warunki je uzasadniające zostały spełnione po wydaniu zaskarżonej decyzji.

Zastosowanie w wyjątkowej sytuacji omawianego zapisu art. 316 § 1 KPC podyktowane jest względami ekonomii procesowej. O naruszeniu tego przepisu w sprawach

z zakresu ubezpieczeń społecznych można mówić tylko wówczas, gdy oczywiste

jest, że przy zastosowaniu obowiązującej w tych sprawach procedury świadczenie

zostałoby przyznane. W innych przypadkach obowiązuje zasada oceny zasadności

roszczeń według stanu istniejącego w dacie wydania decyzji.

Jednak nawet jeżeli przepisy proceduralne nie stałyby na przeszkodzie

uwzględnieniu przy wyrokowaniu zmienionego w toku postępowania stanu rzeczy,

zmiana ta w przypadku wnioskodawczyni nie daje podstaw do uznania zasadności jej

roszczeń. Uwzględnienie wskazanego przez nią okresu zatrudnienia do daty wyrokowania nie wpłynęłoby bowiem na ocenę spełnienia warunków wymaganych do

przyznania wcześniejszej emerytury. Przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na

emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy

stanowi, że pracownicy, z którymi stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, nabywają prawo do wcześniejszej emerytury bez względu na

wiek, jeżeli osiągnęli do dnia rozwiązania stosunku pracy okres zatrudnienia wynoszący dla kobiet 35 lat. Przy ustalaniu uprawnień do wcześniejszej emerytury datą

końcową, do której liczony jest okres zatrudnienia, jest data rozwiązania stosunku

pracy. W przypadku wnioskodawczyni mogły zostać uwzględnione tylko okresy

składkowe, nieskładkowe i uzupełniające przypadające do dnia 30 listopada 1997 r.,

natomiast wskazany w kasacji okres zatrudnienia przypadający po tej dacie nie podlega doliczeniu. Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował powołany przepis i słusznie

nie zajmował się kwestią udowodnienia przez wnioskodawczynię faktów uzasad-

niających doliczenie żądanych przez nią okresów. W istniejącym stanie faktycznym

nawet przy przyjęciu, że okresy składkowe, nieskładkowe i okresy pracy w gospodarstwie rolnym trwały nieprzerwanie od ukończenia przez wnioskodawczynię 16 lat

do daty rozwiązania stosunku pracy, łączny okres zatrudnienia jest krótszy od wymaganego. Zarzut naruszenia prawa materialnego okazał się więc również nieuzasadniony.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 39312 KPC oddalił kasację jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.