Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 333/00 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation for failing to prove external cause of work accident based on established facts.

Numero d'incarto II UKN 333/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a lower court decision denying work accident status. The lower courts established that the applicant's back pain and gynecological issues resulted from pre-existing conditions rather than external causes during her work duties. The Supreme Court rejected the cassation because the applicant merely presented an alternative factual version without legally demonstrating that the lower court misinterpreted the law or incorrectly applied the established facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3931 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy; The Supreme Court holds that for a cassation complaint alleging violation of substantive law, the applicant must demonstrate a legal error in interpreting the law or incorrectly applying the specific facts found by the court of second instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal work accident external cause substantive law violation freedom of fact finding pre-existing medical conditions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3931 § 1 pkt 1 k.p.c.
wykładni art. 39315 KPC S że dla oceny zarzutu naruszenia prawa
Art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
3931 pkt 1 KPC) "przez przyjęcie błędnej wykładni definicji art. 6 ustawy z
Art. 233 § 1 k.p.c.
przepisu art. 233 § 1 KPC, jednakże nie została powiązana z zarzutami

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II C/Rw 2084/33
akt II C/Rw 2084/33, OSP rok 1934, poz.
I PKN 55/96
Cassation dismissed for challenging facts within judicial discretion and misusing social coexistence clauses.
I PKN 58/97
Supreme Court dismissed cassation as facts are binding without procedural violation allegations.
I PKN 147/97
Supreme Court dismissed cassation for failure to substantiate material law violation or procedural error in labor dispute.
III CKN 1/96
akt III CKN 1/96, z dnia 3 kwietnia 1997 r., sygn.
I CKN 56/97
sygn. akt III CKN 1/96, z dnia 3 kwietnia 1997 r., sygn. akt I CKN 56/97 i
I CKN 54/97
akt I CKN 54/97 niepublikowane).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 18 kwietnia 2001 r.

II UKN 333/00

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk

Sędziowie SN: Beata Gudowska (sprawozdawca)

Jerzy Kuźniar

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2001 r. sprawy z

wniosku Z. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o uznanie zdarzenia z dnia 8 marca 1994 r. i 18 czerwca

1994 r. za wypadek przy pracy i jednorazowe odszkodowanie na skutek

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22

marca 2000 r., sygn. akt III AUa (…) oddala kasację.

Uzasadnienie

Odwołanie Z. K. od decyzji Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

w B. z dnia 22 kwietnia 1998 r. Sąd Wojewódzki- Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w (…) oddalił wyrokiem z dnia 3 listopada

1999 r. Sąd ustalił, że nie zaistniały zewnętrzne przyczyny opisywanych

przez ubezpieczoną wypadków, którym uległa podczas pracy w F. w H.

Dotyczyło to zdarzeń z dnia 8 marca 1991 r. przy przenoszeniu w pozycji

schylonej ciężkich worków z gąbką tapicerską, kiedy doznała bólu

kręgosłupa, oraz w dniu 18 czerwca 1994 r., gdy na skutek dźwignięcia

elementów mebli nastąpiło u niej - jak twierdziła - oberwanie (obniżenie)

narządów rodnych. Na podstawie opinii lekarzy biegłych Sąd ustalił, że

rozpoznawane u ubezpieczonej zmiany w odcinku lędźwiowo-krzyżowym

oraz szyjnym są wynikiem schorzeń ustrojowych, nie pozostających w

związku z urazami zewnętrznymi. Wypadnięcie narządu rodnego,

łączone przez ubezpieczoną z podźwignięciem, nie zostało natomiast

stwierdzone ani w leczeniu operacyjnym, ani w rozpoznaniu biegłych

sądowych. Przyczyny schorzeń ginekologicznych biegli upatrywali w

niewydolności dna macicy oraz osłabieniu aparatu podporowego

(cystocele), w związku z otyłością i menopauzą.

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 22 marca 2000 r. oddalił

apelację

ubezpieczonej,

nie

uwzględniwszy

jej

argumentów

podważających ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Sąd ustalił,

że ubezpieczona była zatrudniona w spółce F. od dnia 1 lutego 1988 r.

do dnia 30 kwietnia 1995 r. jako pomoc przy produkcji drzewnej.

Pracowała w wydziale lakierni, a okresowo była przeniesiona do pracy w

tapicerni (od 7 do 11 marca 1994 r.). W dniu 8 marca miała napełniać

poduchy rozdrobnioną gąbką, ale w tym celu musiała przeciągać z

odległości kilku metrów 11 do 12 worków, ważących ok. 15-20 kg, i ich

zawartość wsypywać do skrzyni. Ok. godziny 12 poczuła silny ból

kręgosłupa lędźwiowego z promieniowaniem do lewej nogi, mimo którego

pracowała do końca zmiany. Do lekarza zgłosiła się w dniu 25 kwietnia

1994 r. i otrzymała dwudniowe zwolnienie od pracy. Z kolei w dniu 18

czerwca 1994 r. w wydziale lakierni ubezpieczona wspólnie z innym

pracownikiem wykonywała pracę polegającą na zdejmowaniu ważących

ok. 16 kg elementów drewnianych z wózka suszarniowego i składaniu ich

na paletę. Po 2-3 godzinach pracy wystąpiło u niej krwawienie z dróg

rodnych, jednak pracowała do końca zmiany i do lekarza zgłosiła się w

dniu 20 czerwca 1994 r. Obydwa wypadki ubezpieczona zgłosiła

pracodawcy dopiero w dniu 3 lipca 1996 r. W protokołach ustalenia ich

przyczyn i okoliczności nie zostały - z braku wykazania zewnętrznej

przyczyny - uznane za wypadki, z tytułu których przysługują świadczenia

na podstawie ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach

pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j.

Dz.U. z 1983 r. Nr 130, poz. 144 ze zm.)

Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia Sądu Okręgowego co do tego, że

opisywany przez ubezpieczoną wysiłek przy pracy nie spowodował

żadnych następstw zdrowotnych i nie jest powiązany przyczynowo z

podawanymi przez nią schorzeniami.

Kasacja ubezpieczonej została oparta na podstawie naruszenia prawa

materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (art.

3931 pkt 1 KPC) "przez przyjęcie błędnej wykładni definicji art. 6 ustawy z

dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych dotyczącej zewnętrznej przyczyny

wypadku przy pracy i mylne określenie związków, jakie zaszły pomiędzy

ustalonymi w procesie przez powódkę faktami, a przepisami prawa”. W

uzasadnieniu kasacji skarżąca podnosiła, że wprawdzie biegli nie

stwierdzili przyczyn zewnętrznych, to jednak wielokrotnie udowadniała,

że takie przyczyny wystąpiły.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

zarówno pod rządem Kodeksu postępowania Cywilnego z 1930 r., jak i

pod rządem przepisów Kodeksu postępowania cywilnego z 1964 r.,

znowelizowanych ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu

postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 189), Sąd Najwyższy

niejednokrotnie wyrażał pogląd współcześnie znajdujący oparcie w

wykładni art. 39315 KPC S że dla oceny zarzutu naruszenia prawa

materialnego wyłącznie miarodajny jest stan faktyczny sprawy ustalony

zaskarżonym orzeczeniem (np. orzeczenie z dnia 20 lutego 1934 r.,

sygn. akt II C/Rw 2084/33, OSP rok 1934, poz. 218, wyroki z dnia 7

stycznia 1997 r., sygn. akt I PKN 55/96, OSNAPiUS rok 1997, nr 16, poz.

296, z dnia 21 marca 1997 r., sygn. akt I PKN 58/97, OSNAPiUS rok

1997, nr 22, poz. 436, z dnia 15 maja 1997 r., sygn. akt I PKN 147/97,

OSNAPiUS rok 1998, nr 7, poz. 209, oraz z dnia 11 października 1996 r.,

sygn. akt III CKN 1/96, z dnia 3 kwietnia 1997 r., sygn. akt I CKN 56/97 i

z dnia 26 czerwca 1997 r., sygn. akt I CKN 54/97 niepublikowane).

Podejmując zatem próbę wykazania, że konkretny przepis prawa

materialnego został przez Sąd II instancji błędnie wyłożony lub

niewłaściwie zastosowany, skarżący - nie podnoszący podstawy drugiej z

art. 3931 KPC - musi uczynić to w ramach stanu faktycznego

zrekonstruowanego i ustalonego przez ten Sąd w zaskarżonym

orzeczeniu.

Zarzutowi obrazy art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. w

kasacji wnioskodawczyni nie towarzyszy wywód jurydyczny mający

wykazać wadliwość wykładni lub subsumpcji, lecz skarżąca prezentuje

własną - korzystną dla niej, lecz oderwaną od ustaleń Sądu - wersję

stanu faktycznego. Usiłuje bowiem przekonać Sąd Najwyższy do tezy, że

udowodniła zaistnienie zdarzeń stanowiących zewnętrzne przyczyny

wypadków, którym uległa podczas pracy, a sądy meriti nie wzięły ich pod

uwagę przy “przekroczeniu normy swobodnej interpretacji zebranych

faktów”. Kwestia ta miała odnosić się i uzasadniać zarzut naruszenia

przepisu art. 233 § 1 KPC, jednakże nie została powiązana z zarzutami

błędnej oceny konkretnych dowodów. Skarżąca wyraziła tylko pogląd, iż

“należy uważać, że Sąd Apelacyjny przekroczył normę swobodnej

interpretacji zebranych faktów (art. 233 § 1 KPC) przez błędną wykładnię

prawa i jego niewłaściwe zastosowanie”, a jest to - jak stwierdziła "naruszenie prawa materialnego, będącego w tym wypadku podstawą

kasacyjną”.

W tym stanie rzeczy, skoro stan faktyczny będący podstawą

zaskarżonego orzeczenia nie został w kasacji skutecznie podważony, nie

może być mowy o naruszeniu powołanego w kasacji przepisu prawa

materialnego.

Tak więc kasacja, pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, została

oddalona (art. 39312 KPC).