Supreme Court dismissed cassation; service of judgment to individual party is valid even after later appointment of counsel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social insurance claimant against a lower court's decision to reject his appeal due to a missed deadline. The claimant argued that the one-month period for filing a cassation should run from the date his appointed counsel received the judgment, as he had only received the document personally before his counsel was established. The court held that service of a judgment to a party acting in person is legally effective regardless of any subsequent appointment of counsel or legal aid, thereby invalidating the claimant's request to extend the deadline.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3931 pkt 2 KPC; Art. 387 § 3 KPC: Service of a reasoned judgment to a party acting in person is legally effective even if the party subsequently appoints a representative or obtains legal aid, and such service does not require the representative to be notified to start the appeal period.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 6 lipca 1999 r.
II UKN 332/99
Doręczenie dokonane stronie na jej wniosek lub z urzędu jest skuteczne,
także wtedy, gdy następnie strona ustanowiła pełnomocnika w sprawie, bądź
też uzyskała pomoc prawną z urzędu.
Przewodniczący: SSN Teresa Romer, Sędziowie: SN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), SA Krystyna Bednarczyk.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. o rentę, na skutek kasacji wnioskodawcy na postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 1999 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni, odrzucił apelację wnioskodawcy Krzysztofa L. od wyroku tego Sądu z dnia 29 września 1998 r. wobec uchybienia terminu do jej wniesienia. Zażalenie na to postanowienie wniesione przez
wnioskodawcę, Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił (postanowienie z dnia 12 lutego
1999 r.). Odpis tego postanowienia z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia
kasacji doręczono wnioskodawcy w dniu 24 lutego 1999 r. W dniu 8 marca 1999 r. na
skutek wniosku ubezpieczonego, ustanowiono dla niego adwokata z urzędu, który
pismem z dnia 22 marca 1999 r. wystąpił o doręczenie mu „wyroku z uzasadnieniem”. Sąd Apelacyjny doręczył odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, informując nadto, że termin do złożenia kasacji upłynął w dniu 24 marca 1999 r.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia kasacji Sąd Apelacyjny oddalił go, stwierdzając, że doręczenie dokonane stronie działającej osobiście
jest prawnie skuteczne, choćby następnie ustanowiła ona pełnomocnika lub uzyskała
orzeczenie o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 1997 r., I PKN 120/97 -OSNAPiUS 1998 nr 3, poz. 88).
W związku z tym wnioskodawca nie może skutecznie dochodzić przywrócenia terminu do wniesienia kasacji na tej tylko podstawie, że otrzymał odpis postanowienia z
uzasadnieniem jeszcze przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Sąd stwierdził,
że w postępowaniu wnioskodawcy oraz jego pełnomocnika nie można dopatrzeć się
braku zawinienia – art. 168 § 1 KPC, co czyni wniosek bezzasadnym [...].
Powyższe postanowienie zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając naruszenie przepisów postępowania co miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 3933 w
związku z art. 387 § 3 KPC, wniósł o jego uchylenie i przywrócenie wnioskodawcy
terminu do złożenia kasacji. W ocenie skarżącego „miesięczny termin do wniesienia
kasacji trzeba liczyć od dnia doręczenia pełnomocnikowi odpisu postanowienia wraz
z uzasadnieniem”.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona biorąc pod uwagę jej podstawę, którą Sąd Najwyższy jest związany stosownie do art. 39311 KPC. W myśl art. 3931 pkt 2 KPC podstawą kasacji może być naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to
mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem było przywrócenie terminu do wniesienia kasacji,
a więc zbadanie czy uchybienie terminowemu złożeniu kasacji było przez wnioskodawcę zawinione w rozumieniu art. 168 § 1 KPC. Naruszenie tego jednak przepisu
nie zostało w kasacji zarzucone, a wskazane jako jej podstawa przepisy nie miały w
sprawie bezpośredniego zastosowania.
W myśl art. 387 § 3 KPC orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie,
która w terminie tygodniowym od jego ogłoszenia zażądała doręczenia. Jeżeli ogłoszenia nie było, orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu w terminie tygodniowym od sporządzenia uzasadnienia.
W rozpoznawanej sprawie postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało doręczone wnioskodawcy z urzędu z odpowiednim pouczeniem w dniu 24 lutego 1999 r.
a fakt, że następnie ustanowiono dla wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu, któremu
doręczono na jego wniosek to orzeczenie, nie miał znaczenia dla rozpoczęcia biegu
miesięcznego terminu do złożenia kasacji. Doręczenie dokonane stronie – na jej
wniosek lub z urzędu – jest prawnie skuteczne także wtedy, gdy następnie strona
ustanowiła pełnomocnika w sprawie, bądź też uzyskała pomoc prawną z urzędu.
Oznacza to, że brak podstaw do skutecznego domagania się przywrócenia terminu
do wniesienia kasacji na tej podstawie, że wnioskodawcy doręczono orzeczenie
jeszcze przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Nie można też mówić o naruszeniu przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 3933 KPC, przepis ten bowiem określa
wymagania stawiane kasacji i nie był podstawą wydania zaskarżonego postanowienia.
Gdy więc kasacja nie zawiera usprawiedliwionych podstaw należało orzec jak
w postanowieniu na podstawie art. 39312 KPC.