Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 285/00 Generato dall'IA

Social security pension claims filed after 1998 by those born after 1948 are judged under old rules due to acquired rights.

Numero d'incarto II UKN 285/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court remanded the case to the Court of Appeal in Łódź for a new decision on costs and application of the correct legal basis. The applicant, born in 1957, sought a pension for caring for a child with special needs, arguing that the lower courts incorrectly applied new 1998 regulations which excluded her due to her birth date. The Court acknowledged the applicant's valid claim under the old regulations but noted the lower courts failed to determine if she met the specific conditions required by those rules on January 1, 1999.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 186 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 2 Konstytucji RP: Although the new social security law generally excluded pension claims filed after 1998 for those born after 1948, the Constitutional Court ruling declared the age restriction unconstitutional regarding acquired rights, mandating that such claims be evaluated under the legal provisions in force on January 1, 1999.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquired rights protection social security pension care for special needs child constitutional unconstitutionality retroactive application of law Supreme Court remand Fundusz Ubezpieczeń Społecznych

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 186 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
do takiego świadczenia poza sytuacją wymienioną w art. 186 ust.
Art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
do takiego świadczenia poza sytuacją wymienioną w art. 186 ust.
Art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej
26), przepis ten został uznany, z dniem 17 stycznia 2000 r, za niezgodny z art. 2
art. 195 i 186 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 195 i 186 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
art. 393 13 § 1 KPC
ustaleń Sądu, stąd też na zasadzie art. 393 13 § 1 KPC orzeczono jak w sentencji.
art. 108 § 2 KPC
kosztach orzeczono po myśli art. 108 § 2 KPC.
art. 2 Konstytucji
26), przepis ten został uznany, z dniem 17 stycznia 2000 r, za niezgodny z art. 2

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 28 marca 2001 r.

II UKN 285/00

Wnioski o emeryturę zgłoszone po 31 grudnia 1998 r. przez osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., które 1 stycznia 1999 r. spełniały wszystkie warunki nabycia prawa do emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem specjalnej troski, podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów obowiązujących do dnia

wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118).

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie: SN Maria

Tyszel, SA Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2001 r. sprawy z wniosku

Barbary B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Ł. o wcześniejszą emeryturę z tytułu opieki nad dzieckiem, na skutek kasacji wnioskodawczyni

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 stycznia 2000 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 11 października 1999 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi oddalił odwołanie wnioskodawczyni Barbary B. od

decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w Ł. z dnia 13 kwietnia 1999 r.

odmawiającej przyznania wcześniejszej emerytury dla pracowników opiekujących się

dziećmi wymagającymi stałej opieki, ponieważ wniosek został złożony w dniu 25

marca 1999 r., a więc w czasie gdy obowiązujące przepisy nie przewidywały prawa

do takiego świadczenia poza sytuacją wymienioną w art. 186 ust. 2 pkt 1 ustawy z

dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.), która w sprawie nie zachodzi. Skuteczność

ubiegania się o takie świadczenie po dniu 1 stycznia 1999 r. uzależniona była od

spełniania przed tym dniem wszystkie warunków koniecznych do przyznania świadczenia przez osobę urodzoną przed dniem 1 stycznia 1949 r.

Wnioskodawczyni urodzona w roku 1957 z takiej możliwości nie może skorzystać.

Stanowisko to podzielił Sąd Apelacyjny w Łodzi i wyrokiem z dnia 25 stycznia

2000 r. [...] oddalił apelację wnioskodawczyni.

Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją wnioskodawczyni i zarzucając naruszenie

art. 195 i 186 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. przez błędną wykładnię, wniosła o

jego zmianę i orzeczenie zgodnie z wnioskiem, bądź o uchylenie i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Kasacja wymienia także

szereg przepisów tej ustawy, jej zdaniem naruszonych, nie precyzuje ich jednak, ani

nie uzasadnia, podobnie jak w przypadku przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990

r. o pomocy społecznej, powtarzając wywody zawarte w apelacji i ocenione przez

Sąd Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przez Sąd art. 195 i 186 ustawy o

emeryturach i rentach jest trafny, o ile zmierza do zakwestionowania niezastosowania, w okolicznościach sprawy, przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15

maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki (Dz.U. Nr 28, poz. 149 ze zm.). Jest

co prawda niewątpliwe, że utraciła moc ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.), na

podstawie której wydane zostało rozporządzenie, co oznacza, co do zasady, że i ono

utraciło moc (brak umocowania prawnego do jego wydania), niemniej jednak w niniejszej sprawie, znajdzie ono zastosowanie, mimo że nowa ustawa nie zawiera

upoważnienia dla Rady Ministrów do wydania przepisów odnoszących się do przechodzenia na wcześniejsze emerytury osób opiekujących się dziećmi. Przepisy nowej ustawy utrzymały możliwość skorzystania z dotychczasowych zasad przechodzenia na emerytury (w tym na podstawie powołanego rozporządzenia z 1989 r.)

jedynie dla tych osób, które urodziły się przed dniem 1 stycznia 1949 r. i do dnia wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 r.) nie zgłosiły wniosku o emeryturę, mimo że

spełniły warunki do nabycia prawa do tego świadczenia (art. 186 ust. 3 ustawy o

emeryturach i rentach).

Powyższe trafnie wskazał Sąd Apelacyjny, ale przeoczył, że z mocy wyroku

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 stycznia 2000 r., K.18/99 (Dz.U z 2000 r. Nr 2,

poz. 26), przepis ten został uznany, z dniem 17 stycznia 2000 r, za niezgodny z art. 2

Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, w zakresie, w jakim uzależnia od urodzenia

przed 1 stycznia 1949 r. stosowanie - do wniosków o emeryturę zgłoszonych po dniu

wejścia w życie ustawy - przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja

1989 r., przez to, że narusza zasadę ochrony praw nabytych. Oznacza to, że wnioski

o emeryturę zgłoszone po 31 grudnia 1998 r. przez osoby urodzone po 31 grudnia

1948 r., które 1 stycznia 1999 r. spełniały wszystkie warunki nabycia prawa do emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem specjalnej troski, podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy o emeryturach i

rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Przytoczone okoliczności mogą wskazywać, że wnioskodawczyni zachowała

prawo do dochodzonego świadczenia, jeżeli spełniła wszystkie wymagane przez

prawo warunki w dniu 1 stycznia 1999 r. Powyższe jednak nie było przedmiotem

ustaleń Sądu, stąd też na zasadzie art. 393 13 § 1 KPC orzeczono jak w sentencji. O

kosztach orzeczono po myśli art. 108 § 2 KPC.