Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 279/98 Generato dall'IA

Appeal dismissed; same expert in two medical teams does not justify cassation under Polish law.

Numero d'incarto II UKN 279/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a farmer seeking disability pension against a social insurance fund. The applicant argued that the same psychiatrist appearing in two expert teams violated procedural rules, while the court found the medical evidence sufficient to deny long-term work incapacity. The court ruled that the presence of one expert in both teams did not constitute a legal error warranting retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 278 § 1 KPC; Art. 290 § 1 KPC: The participation of the same expert in two separate expert teams does not constitute a procedural violation or ground for cassation when the expert's opinion is relevant to the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal expert witness disability pension procedural error social insurance medical assessment same expert

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
art. 21 ust.1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.
art. 278 § 1 KPC
Tak samo niezasadny jest zarzut naruszenia art. 278 § 1 KPC.
art. 290 § 1 KPC
Wskazane w kasacji naruszenie przepisu art. 290 §
art. 393 § 1 KPC
instancjach, a zgodnie z zasadą wynikającą z postępowania kasacyjnego (art. 39315

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 180/97
dnia 10 czerwca 1997 r., II CKN 180/97, OSN 1997 z.12, poz.202 i z dnia 13 lutego
I PKN 71/96
Supreme Court dismissed appeal, ruling evidence requests in cassation to change facts are inadmissible delays.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 29 października 1998 r.

II UKN 279/98

Udział tego samego lekarza w dwóch zespołach biegłych sądowych, którzy wydawali opinię o stanie zdrowia ubezpieczonego, nie stanowi usprawiedliwionej podstawy kasacji.

Przewodniczący: SSN Maria Tyszel, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Maria

Mańkowska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 29 października 1998 r. sprawy z

wniosku Romana R. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w G. o rentę inwalidzką rolniczą, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Gdańsku z dnia 13 stycznia 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Wnioskodawca Roman R. odwołał się od decyzji Oddziału Regionalnego Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w G. z dnia 9 stycznia 1997 r., wstrzymującej z dniem 1 grudnia 1997 r. wypłatę rolniczej renty inwalidzkiej. Organ rentowy

uznał, że wnioskodawca nie jest długotrwale niezdolny do pracy w gospodarstwie

rolnym. Wnioskodawca twierdził natomiast, iż ocena jego obecnego stanu zdrowia

jest wadliwa, ponieważ z badań Ekg, echa serca i opinii lekarza kardiologa wynika

zaawansowany stopień choroby serca.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu wyrokiem z

dnia 26 września 1997 r. oddalił odwołanie i ustalił, że wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Toruniu z dnia 29 września 1993 r., [...] wnioskodawca został uznany za długotrwale niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym z powodu choroby wieńcowej serca pod postacią dusznicy bolesnej, nadciśnienia tętniczego umiarkowanego

stopnia i nerwicy subdepresyjnej. W obrazie Ekg stwierdzono wówczas cechy niedo-

tlenienia serca. Obecnie choroba ta nie znalazła potwierdzenia w badaniach Ekg

przeprowadzonych w spoczynku i po wysiłku, próba wysiłkowa dała wynik ujemny. W

rozpoznawanej sprawie dwa zespoły biegłych lekarzy, przy czym drugi zespół wydał

opinię po przeprowadzeniu obserwacji szpitalnej wnioskodawcy, nie stwierdziły tak

zaawansowanych schorzeń, które uniemożliwiałyby wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w gospodarstwie rolnym. Lekarz kardiolog zeznał, że choroba wieńcowa nie jest schorzeniem w każdym wypadku powodującym inwalidztwo i w wyniku

przeprowadzonych badań należało uznać, że obecny stan zdrowia wnioskodawcy

pozwala na podjęcie pracy w gospodarstwie rolnym. Natomiast schorzenie w postaci

oligophrenii, które wraz z nerwicą przejawiało się w badaniu , pozostaje bez wpływu

na inwalidztwo.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem

z dnia 13 stycznia 1998 r. oddalił apelację wnioskodawcy jako bezzasadną w świetle

art. 21 ust.1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz.U. Nr 71, poz. 342 ), wobec wydanych w sprawie dwu opinii biegłych lekarzy, którzy stwierdzili, iż stan schorzeń badanego wnioskodawcy nie daje podstaw do

uznania go za długotrwale niezdolnego do pracy w prowadzonym gospodarstwie rolnym.

Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł kasację od powyższego wyroku, zarzucając naruszenie art.278 § 1 i 290 § 1 KPC polegające na dopuszczeniu dowodu z opinii dwóch różnych zespołów biegłych i uwzględnienie ich w ustaleniach oraz uznanie

za wiarygodne w sytuacji, gdy w obu zespołach występował ten sam biegły lekarz

psychiatra. Z tych względów odwołujący wniósł o uchylenie wyroków obu instancji i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Wskazane w kasacji naruszenie przepisu art. 290 §

1 KPC niczym nie zostało uzasadnione. Jest też bezzasadne w świetle zebranego w

sprawie materiału dowodowego opartego na opiniach dwóch zespołów biegłych lekarzy ze specjalności odpowiadających schorzeniu wnioskodawcy. Wnioskodawca został poddany specjalistycznym badaniom w warunkach szpitalnej obserwacji. W takiej

sytuacji nie było zatem żadnych podstaw do zasięgania jeszcze opinii instytutu naukowego. Dowód ten nie był zresztą zgłaszany w toku postępowania sądowego w obu

instancjach, a zgodnie z zasadą wynikającą z postępowania kasacyjnego (art. 39315

KPC ) przed Sądem Najwyższym niedopuszczalne jest zgłaszanie zarówno nowych

okoliczności faktycznych, jak i nowych dowodów (por. wyroki Sądu Najwyższego z

dnia 10 czerwca 1997 r., II CKN 180/97, OSN 1997 z.12, poz.202 i z dnia 13 lutego

1997 r., I PKN 71/96, OSNAPIUS 1997 nr 19, poz.377).

Tak samo niezasadny jest zarzut naruszenia art. 278 § 1 KPC. Przepis ten

stanowi, iż w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu

wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku

biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie

była ocena stanu zdrowia w zakresie kardiologicznym, a nie psychiatrycznym. Zatem

obecność tego samego lekarza psychiatry w obu zespołach biegłych lekarzy, którzy

wydawali opinię o stanie zdrowia wnioskodawcy, nie narusza omawianego przepisu

prawa procesowego.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji.