Social security contribution base determination case dismissed as cassation inadmissible under Polish law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an employer against a social security office decision regarding contribution bases. The employer argued that payments for unused vacation days constituted wages subject to contributions, while the court held that such disputes fall under the specific exclusion of cassation proceedings. Consequently, the court ruled that the cassation was inadmissible because the matter concerns the determination of the contribution base rather than a general legal question.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego; disputes regarding the determination of the base for calculating social security contributions are not subject to cassation proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 22 marca 2001 r.
II UKN 278/00
W sprawie o obliczenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie
społeczne kasacja jest niedopuszczalna (art. 393 pkt 5 KPC w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2000 r.).
Przewodniczący SSN Beata Gudowska , Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk
(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2001 r. sprawy z wniosku
„T.-G.” w P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o
składki na ubezpieczenie społeczne, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2000 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d r z u c i ć kasację.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu w wyniku
rozpoznania odwołania „T.-G.” w P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychOddziału w P. z dnia 21 maja 1999 r. wyrokiem z dnia 22 lutego 1999 r. [...] zmienił
zaskarżoną decyzję i ustalił, że „T.-G.” w P. nie ma obowiązku zapłaty składek na
ubezpieczenie społeczne od wynagrodzeń pracowników wypłaconych za pracę w dni
wolne od pracy. Zdaniem Sądu kwoty stanowiące ekwiwalent za niewykorzystane dni
wolne nie wchodzą do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne
zgodnie z uregulowaniem zawartym w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na
ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania
składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr
68, poz. 330 ze zm.).
Po rozpoznaniu apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od tego wyroku
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu wyrokiem z dnia
25 stycznia 2000 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. Sąd Apelacyjny
uznał, że wypłacone pracownikom kwoty stanowiły wynagrodzenie za pracę w dniach
wolnych od pracy i nie podlegają wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, gdyż powołany w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji
przepis wyłącza tylko ekwiwalent za niewykorzystane dni wolne od pracy.
Wyrok ten zaskarżył kasacją wnioskodawca „T.-G.” w P., wskazując jako podstawę kasacji naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu § 7
ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do
ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia
społecznego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 393 pkt 5 KPC w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego wyroku stanowił , że kasacja nie przysługuje między innymi w sprawach
o określenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Sprawy dotyczące zastosowania § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w
sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego są sprawami o określenie podstawy wymiaru składek na
ubezpieczenie społeczne. Przepis ten w ust. 1 stanowi: „podstawę wymiaru składek
na ubezpieczenie społeczne stanowi dochód pracownika”, a w dalszej części definiuje ten dochód oraz formułuje zasady wyłączania oraz wliczania poszczególnych
składników dochodu. W niniejszej sprawie dotyczącej wyłączenia określonych dochodów pracowników z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne
kasacja jest z mocy powołanego na wstępie przepisu niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona przez Sąd drugiej instancji na podstawie art. 3935 KPC.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3938 § 1 KPC odrzucił kasację.