Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 248/00 Generato dall'IA

Family pension rights cannot be acquired by a beneficiary who received benefits due to a social security authority's error.

Numero d'incarto II UKN 248/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the social security authority's cassation appeal against a lower court ruling granting a family pension to the deceased father's son. The lower courts had awarded the pension based on the father's established right to a disability pension, despite the father never meeting the statutory conditions for that benefit. The court held that rights cannot be acquired through erroneous administrative decisions and that a beneficiary who did not legally qualify for a pension cannot serve as a basis for a family pension claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 100 ust. 1 tej ustawy: A right to a family pension cannot be acquired by a person who, at the time of death, did not meet the statutory conditions for an old-age or disability pension, even if such benefits were erroneously granted.

Parole chiave

Generato dall'IA
family pension rights erroneous administrative decision statutory conditions social security benefits acquisition of rights disability pension cassation appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
spełnił przewidziany w art. 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
przewidziane ustawą, nie prowadzi do nabycia prawa do nich ani nie odpowiada nabyciu tego prawa z mocy art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 393 § 15 Kodeksu postępowania cywilnego
Z tych względów Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39315 KPC, orzekł, jak w

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
TR III 838/58 (OSPiKA 1960 nr 7-8, poz. 183)
Społecznych z dnia 25 lutego 1959 r., TR III 838/58 (OSPiKA 1960 nr 7-8, poz. 183) i
II UZP 22/78 (OSNCP 1979 z. 3, poz. 47)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 28 lutego 2001 r.

II UKN 248/00

Prawa do renty rodzinnej nie można nabyć po osobie, która - nie spełniając warunków ustawowych - uzyskała świadczenia w wyniku błędnej decyzji

organu rentowego.

Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie: SN Beata Gudowska

(sprawozdawca), SA Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2001 r. sprawy z wniosku

Marcina M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w B. Inspektoratowi w A.

o rentę rodzinną, na skutek kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego

w Białymstoku z dnia 16 lutego 2000 r. [...]

z m i e n i ł zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sąd Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku i oddalił odwołanie.

Uzasadnienie

Decyzją Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w A. z dnia 30 września

1994 r. przyznana została Wacławowi M. renta inwalidzka, którą pobierał do dnia

zgonu. Decyzją z dnia 31 marca 1999 r. Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

w B. odmówił jego synowi Marcinowi przyznania renty rodzinnej, stwierdziwszy, że

ojciec uzyskał rentę inwalidzką na skutek błędnej decyzji organu rentowego, nie

spełniwszy do niej warunków ustawowych.

Sąd Okręgowy w Białymstoku uwzględnił odwołanie i przyznał ubezpieczonemu rentę rodzinną, a Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 lutego 1999

r. oddalił apelację organu rentowego. Sąd drugiej instancji, nawiązując do decyzji

ustalającej prawo do renty zmarłego ojca ubezpieczonego, ustalił, że ubezpieczony

spełnił przewidziany w art. 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) waru-

nek nabycia prawa do renty rodzinnej po ojcu, jako osobie, która w chwili śmierci

miała ustalone prawo do renty.

Kasacja organu rentowego została oparta na podstawie naruszenia przepisu

art. 65 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez

jego błędną wykładnię, dokonaną w oderwaniu od art. 100 tej ustawy. Skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowi o prawie do renty rodzinnej członków

rodziny pracownika, który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub

renty inwalidzkiej albo spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych

świadczeń. Nie są to warunki alternatywne. Nie można ich rozumieć w sposób prezentowany przez Sąd Apelacyjny, że wystarczy, aby osoba, po której przysługuje

świadczenie, miała ustalone prawo do renty bez względu na to, czy spełniała warunki

wymagane do przyznania świadczenia. Przeciwnie, nie istnieje możliwość nabycia

prawa do renty rodzinnej po pracowniku, który w chwili śmierci nie spełniał warunków

wymaganych do uzyskania emerytury lub renty inwalidzkiej. Pogląd ten, zachowujący

w pełni aktualność, wyrażony został jeszcze na gruncie art. 108 w związku z art. 44 i

45 dekretu z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym

(jednolity tekst: Dz.U. z 1956 r. Nr 43, poz. 200), w wyroku Trybunału Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 25 lutego 1959 r., TR III 838/58 (OSPiKA 1960 nr 7-8, poz. 183) i

powtórzony - na gruncie art. 30 pkt 2 w związku z art. 116 ustawy z dnia 23 stycznia

1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym (Dz.U. Nr 3, poz. 6 ze zm.) - w

uchwale Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1978 r., II UZP 22/78 (OSNCP 1979 z.

3, poz. 47).

Ustalenie prawa do świadczeń w sytuacji, gdy nie zostały spełnione warunki

przewidziane ustawą, nie prowadzi do nabycia prawa do nich ani nie odpowiada nabyciu tego prawa z mocy art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Faktu, że ojcu ubezpieczonego przyznano prawo do świadczeń, mimo braku uprawnień, nie można pomijać przy

ustalaniu prawa do renty rodzinnej po nim, albowiem decyzja ustalająca prawo do

świadczeń w wyniku błędu organu rentowego, nawet ostateczna i prawomocna w

stosunku do Wacława M., nie rodzi żadnych skutków prawnych w zakresie prawa

jego następców. Odmienne pojmowanie powstania prawa do świadczeń prowadziłoby do nadania decyzjom Zakładu Ubezpieczeń Społecznych charakteru konstytutywnego, którego nie mają.

Z tych względów Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39315 KPC, orzekł, jak w

sentencji.