Supreme Court dismisses appeal claiming invalid power of attorney due to missing signature date on photocopy.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Krzysztof K. against a social insurance office's refusal of a disability pension. The appellant argued that the power of attorney was invalid because the submitted photocopy lacked a signature date, violating procedural rules. The court ruled that the document was a valid general power of attorney signed by the authorized director and that submitting a photocopy did not compromise its legal effect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 89 § 1 KPC; Art. 378 § 2 in conjunction with Art. 379 pkt 2 KPC; A power of attorney signed by an authorized representative remains valid even if a photocopy is submitted without a signature date, provided the original requirements are met.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 10 września 1998 r.
II UKN 236/98
Pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania i obrony interesów Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, podpisane przez dyrektora właściwego oddziału,
stanowi należyte umocowanie tego pełnomocnika w postępowaniu sądowym.
Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie: SN Stefania Szymańska
(sprawozdawca), SA Beata Gudowska.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od
wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie
z dnia 16 grudnia 1997 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z 4 września 1997 r., oddalił odwołanie Krzysztofa K. od decyzji ZUS-Oddziału
w W. z 2 czerwca 1997 r. odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej. Apelację
wnioskodawcy od tego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 16
grudnia 1997 r.
W kasacji opartej na podstawie z art. 3931 pkt 2 KPC, Krzysztof K. zarzucił
naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 378 § 2 w związku z art.
379 pkt 2 KPC, polegające na oddaleniu apelacji w sytuacji, gdy postępowanie przed
Sądem pierwszej instancji dotknięte było nieważnością, wynikającą z nienależytego
umocowania pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. We wniosku żąda
więc uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego i przekazania sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na
mocy art. 39312 KPC. Pozbawiony słuszności jest zarzut, iż pełnomocnik Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych nie był należycie umocowany w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, gdyż złożył do akt kserokopię pełnomocnictwa, na której
jedynie napisano datę „04.09.1997 r.”. Wbrew temu zarzutowi, nie stanowi to naruszenia art. 89 § 1 KPC. Przedłożone pełnomocnictwo, udzielone Małgorzacie G.-K.,
odpowiada bowiem wymaganiom określonym w przepisach KPC. Pełnomocnictwo to
jest pełnomocnictwem ogólnym i jest podpisane przez dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w W., a więc osobę uprawnioną do udzielania pełnomocnictwa. Małgorzata G.-K., pracownik Oddziału, została z mocy tego pełnomocnictwa upoważniona do reprezentowania i obrony interesów Oddziału na rozprawach
przed Sądem Wojewódzkim-Wydział XIV w Warszawie. Na mocy tego pełnomocnictwa zatem była upoważniona także do występowania jako pełnomocnik Oddziału w rozpoznawanej sprawie. Nie narusza prawidłowości umocowania przedłożenie na rozprawie kserokopii tego pełnomocnictwa.