Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 217/98 Generato dall'IA

Work trip accident during private visit to parents' home deemed equal to work accident under Polish law.

Numero d'incarto II UKN 217/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the employer's cassation appeal regarding a fatal accident occurring while a doctor was traveling for work. The court found that although the employee visited her parents' home instead of returning to her lodging, her actions remained functionally connected to her work trip. Consequently, the accident was legally classified as one equal to a work accident rather than a standard road accident.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; During a work trip, an employee's actions remain within the scope of work protection even if they involve visiting a private location, provided these actions are functionally linked to the purpose of the trip.

Parole chiave

Generato dall'IA
work trip accident equal to work accident private visit during duty functional connection workplace injury protection road accident classification employer liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 2 pkt 1 of the Act on benefits in the event of work accidents and occupational diseases
przy pracy w rozumieniu art. 6 ust.
Art. 393 § 12 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 23 września 1998 r.

II UKN 217/98

W czasie trwania podróży służbowej pracownik nie wraca z pracy do

domu, tylko do miejsca zakwaterowania poza miejscowością swego zamieszkania. Zaistniały wówczas wypadek nie jest wypadkiem w drodze z pracy, lecz

wypadkiem zrównanym z wypadkiem przy pracy.

Przewodniczący SSN: Andrzej Kijowski (sprawozdawca) , Sędziowie SN:

Barbara Wagner, Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 września 1998 r. sprawy z powództwa Jarosława S. przeciwko Zespołowi Opieki Zdrowotnej w B.-Z. o zmianę treści protokołu powypadkowego, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu

Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia 17 grudnia 1997 r. [...]

1) o d d a l i ł kasację,

2) zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 100 zł (słownie złotych: sto)

tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Busku Zdroju wyrokiem z dnia 29 września 1997

r. [...], zmienił treść protokołu powypadkowego sporządzonego w dniu 6 maja 1997 r.

przez komisję powypadkową działającą w pozwanym Zespole Opieki Zdrowotnej w

B.Z. w ten sposób, że ustalił, iż wypadek zaistniały w L. w dniu 11 lutego 1997 r. w

wyniku którego śmierć poniosła lek. med. Małgorzata S. jest wypadkiem zrównanym

z wypadkiem przy pracy. W motywach tego rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy powołał

się na ustalenie następującego stanu faktycznego.

Lekarz Małgorzata S., zmarła żona powoda Jarosława S., została przez

swego pracodawcę - pozwany ZOZ w B.Z. delegowana do I Kliniki Kardiologii [...]

Uniwersytetu J. w K. na okres od dnia 3 do dnia 21 lutego 1997 r. celem odbycia

cząstkowego stażu do specjalizacji medycznej. Pracownica nie miała w miejscu delegacji zarezerwowanego zakwaterowania, ani też zapewnienia pracodawcy o zwrocie poniesionych kosztów noclegu, wobec czego zatrzymała się u swoich rodziców w

przylegającym do K. L., skąd na zajęcia do Kliniki dojeżdżała codziennie samochodem lub miejskim autobusem.

W dniu 11 lutego 1997 r. po odbyciu zajęć Małgorzata S. około godz. 1700

zgłosiła się w L. do gabinetu stomatologicznego z ostrym bólem wywołanym zapaleniem ozębnej. Wizyta trwała około 15 minut i była uzasadniona narastającym bólem

promieniującym do skroni, co według oświadczenia stomatologa uzasadniało niezdolność do pracy. Po wyjściu z gabinetu szła do domu rodziców skrajem jezdni,

gdyż na tym odcinku drogi nie było chodnika. Około 50 metrów - przed domem rodziców została potrącona przez niezidentyfikowanego kierowcę samochodu osobowego i wskutek doznanych obrażeń ciała zmarła w szpitalu. Zakładowa komisja powypadkowa stwierdziła, że zdarzenie to nie jest wypadkiem przy pracy ani wypadkiem zrównanym z wypadkiem przy pracy, gdyż nastąpiło poza miejscem delegowania.

W tym niespornym w istocie stanie faktycznym, Sąd Rejonowy uznał, że

przedmiotowe zdarzenie wyczerpuje znamiona wypadku zrównanego z wypadkiem

przy pracy w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z

1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). Wypadek nastąpił bowiem w trakcie podróży służbowej, a w całym ciągu poprzedzających go zdarzeń nie można się dopatrzyć żadnej

okoliczności świadczącej o spowodowaniu wypadku zachowaniem Małgorzaty S. nie

pozostającym w związku z wykonywaniem powierzonych jej zadań.

Apelację strony pozwanej oddalił Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Kielcach wyrokiem z dnia 17 grudnia 1997 r. [...]. Akceptując w pełni

ustalenia faktyczne i oceny prawne z wyroku pierwoszoinstancyjnego, Sąd Wojewódzki podkreślił, że czas podróży służbowej w rozumieniu ustawy wypadkowej to

czas od chwili wyjazdu do miejsca stanowiącego cel podróży do momentu powrotu

do stałego miejsca pracy bądź miejsca zamieszkania pracownika. Przepis art. 6 ust.

2 pkt 1 powołanej ustawy obejmuje więc zarówno wypadek zaistniały w miejscowości, do której pracownik został oddelegowany, jak też wypadek w drodze do tej miejscowości oraz w drodze powrotnej. W takiej sytuacji nie można zatem mówić o wy-

padku w drodze do pracy lub z pracy. Przedmiotowy wypadek zdarzył się - innymi

słowy - w trakcie odbywanej podczas podróży służbowej drogi z miejsca wykonywania zajęć do miejsca zamieszkania pracownicy. Nie zaszły przy tym żadne okoliczności świadczące o zerwaniu przez Małgorzatę S. związku z wykonywaniem jej służbowych zadań, więc należy uznać, iż uległa ona wypadkowi zrównanemu z wypadkiem przy pracy.

Kasację od powyższego wyroku wniósł w imieniu pozwanego pracodawcy jego

pełnomocnik, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię „i”

niewłaściwe zastosowanie art. 6 ust. 2 ustawy wypadkowej, polegające na przyjęciu,

że M.S. poniosła śmierć w wypadku w czasie podróży służbowej, podczas gdy w

rzeczywistości uległa wypadkowi komunikacyjnemu poza miejscem delegacji, zaś jej

pobyt krytycznego dnia w miejscu zdarzenia nie pozostawał w związku z wykonywaniem powierzonych jej zadań i domagając się na tej podstawie zmiany zaskarżonego orzeczenia przez oddalenie powództwa, jak też zasądzenia kosztów procesu według norm przepisowych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że

miejsce i czas spornego zdarzenia wykluczają jego jakikolwiek związek z zadaniami

powierzonymi Małgorzacie S. w ramach jej podróży służbowej. Skoro zatem skarżący

nie gwarantował pracownicy zakwaterowania w K., a mieszkała ona - bez wiedzy

delegującego - u rodziców w L., to nieszczęśliwy wypadek, którego doznała Małgorzata S. można by - zdaniem wnoszącego kasację - uznać co najwyżej za wypadek w

drodze z pracy, zwłaszcza że zainteresowana „własnym sumptem „załatwiła” sobie

lekarski staż uzupełniający w K., a w tej sprawie nie da się wyłączyć codziennego

dojazdu z miejsca stałego zamieszkania, czyli B.Z. do K., jak też codziennego powrotu do miejsca stałego zamieszkania.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu, gdyż kwestionowany wyrok nie

narusza - wbrew twierdzeniu skarżącego - przepisu art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia

12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). Powołany przepis stanowi, że na równi z wypadkiem przy pracy traktuje się - w zakresie uprawnień do

świadczeń - wypadek, któremu pracownik uległ w czasie trwania podróży służbowej

w okolicznościach innych niż określone w ust. 1, chyba że wypadek spowodowany

został postępowaniem pracownika, które nie pozostawało w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań. Ubezpieczeniową ochroną z tego przepisu objęty jest

zatem uszczerbek na zdrowiu doznany przez pracownika w czasie trwania podróży

służbowej, jednakże w okolicznościach innych niż określone w art. 6 ust. 1 pkt 1-3

ustawy, czyli w trakcie wykonywania czynności nie będących realizacją jego obowiązków ze stosunku pracy. Jeżeli bowiem w czasie podróży służbowej pracownik

wykonuje czynność stanowiącą przedmiot jego pracowniczych powinności, to

ochronę przed ewentualnym wypadkiem zapewnia mu przepis art. 6 ust. 1 ustawy.

Innymi słowy, art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy gwarantuje ubezpieczeniową ochronę zachowań wykraczających poza katalog czynności objętych zakresem zastosowania

art. 6 ust. 1, dotyczącego zachowań podczas lub w związku z wykonywaniem zwykłych czynności pracowniczych albo poleceń przełożonych lub czynności podejmowanych w interesie zakładu pracy. Jeszcze inaczej rzecz ujmując można powiedzieć, że

warunkiem udzielenia ochrony na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy jest wykonywanie związanych z podróżą służbową czynności leżących poza ramami spraw zawodowych w rozumieniu jej art. 6 ust. 1, tzn. czynności przypisywanych zazwyczaj do

sfery prywatnych spraw pracownika.

Nie chodzi tu jednak o te czynności z prywatnej sfery pracownika, które nie

mieszczą się wprawdzie w pojęciu wykonywania zwykłych czynności albo poleceń

przełożonych, lecz pozostają z tymi czynnościami albo poleceniami w funkcjonalnym

związku, gdyż one mieszczą się w zakresie zastosowania art. 6 ust. 1 ustawy. W grę

wchodzą zatem czynności, które wiążą się z faktem opuszczenia przez pracownika

jego miejsca stałego zamieszkania oraz zwykłego środowiska domowo-rodzinnego i

byłyby normalnie potraktowane jako odbywanie drogi z pracy, a następnie jako zachowania w sferze pracowniczej prywatności. W czasie trwania podróży służbowej, a

więc do momentu powrotu do miejscowości stałego miejsca pracy lub miejscowości

zamieszkania, pracownik nie wraca jednak z pracy do domu, tylko do miejsca zakwaterowania, wobec czego wszystkie jego zachowania po pracy pozostają nadal w

związku ze stosunkiem pracy, za wyjątkiem zachowań nie dających się pogodzić z

celem podróży służbowej, to znaczy z potrzebą realizacji powierzonych mu zadań.

Wykładnia przepisu art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy wypadkowej dokonana przez

Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie budzi więc zastrzeżeń.

To samo dotyczy zastosowania wyinterpretowanej z tego przepisu normy prawnej do

stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Wizyta, którą Małgorzata S. tuż przed

swym tragicznym wypadkiem złożyła w gabinecie stomatologicznym nie kłóciła się z

celem podróży służbowej. Bez znaczenia jest też okoliczność, że chodzi tu o gabinet

w L., a więc w miejscowości przylegającej do K., jako celu podróży służbowej. W L.

mieszkają bowiem rodzice Małgorzaty S., którzy udzielili jej gościny, a tym samym

umożliwili odbycie stażu w warunkach oddelegowania przez pracodawcę bez rezerwacji noclegu w K. i wobec zapowiedzi niezwracania kosztów noclegu. W tej sytuacji

zarzut skarżącego pracodawcy, że pracownica własnym sumptem „załatwiła” sobie

staż specjalizacyjny w K., po czym „bez wiedzy delegującego” mieszkała u rodziców

w L., chociaż mogła codziennie pokonywać ponad 100-kilometrową odległość z B.Z.

do K. i z powrotem - jest po prostu wysoce niestosowny.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w

sentencji.