Supreme Court allows appeal by remanding case when first instance fails to verify non-fault delay under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland remanded the case to the Court of Appeal for a new hearing after finding the lower court's dismissal of the appeal procedurally flawed. The appellant argued that medical certificates proved she could not file the appeal on time due to chronic illness, while the lower court rejected this without verifying if the delay was non-faulty. The Supreme Court ruled that the first-instance decision to extend the deadline was not binding and required a proper evidentiary assessment of whether the delay occurred without the appellant's fault under Article 168 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 § 1 KPC; Art. 241 KPC; A decision by a court of the first instance to extend a deadline is not binding on the court of appeal, which must independently verify whether the delay occurred without fault by assessing the evidence presented.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 5 lutego 1999 r.
II UKN 20/99
Niezwiązanie sądu drugiej instancji postanowieniem sądu pierwszej instancji w przedmiocie przywrócenia terminu nie oznacza, że sąd ten może odrzucić apelację bez wyjaśnienia czy zachodzą okoliczności wymienione w art.
168 § 1 KPC.
Przewodniczący: SSN Stefania Szymańska, Sędziowie SN: Teresa Romer,
Jerzy Kuźniar (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Marianny W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o rentę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienia
Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 4
listopada 1998 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
U z a s a d n i e ni e
Postanowieniem z dnia 4 listopada 1998 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił apelację wnioskodawczyni Marianny W. od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 1 lipca 1998 r. [...] po ustaleniu, że odpis wyroku Sądu Wojewódzkiego wraz z uzasadnieniem otrzymała - na
swój wniosek - w dniu 23 września 1998 r., natomiast apelację złożyła w dniu 16
października 1998 r., a więc z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 369 § 1
KPC. Sąd Wojewódzki, uwzględniając wniosek Marianny W., przywrócił jej termin do
złożenia apelacji, stwierdzając, że wobec choroby opóźnienie w złożeniu apelacji
było usprawiedliwione. W ocenie Sądu Apelacyjnego postanowienie Sądu pierwszej
instancji nie jest uzasadnione. Przedłożone zaświadczenia lekarskie potwierdzają
jedynie fakt leczenia się z powodu schorzeń przewlekłych, ale nie dają podstaw do
uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, nie stwierdzają bowiem, że schorzenia te uniemożliwiły złożenie apelacji w terminie. Nieudowodnienie braku zawinienia - art. 168 § 1 KPC - prowadzi do nieuwzględnienia wniosku i w konsekwencji
odrzucenia apelacji.
Powyższe postanowienie zaskarżyła kasacją wnioskodawczyni i zarzucając
naruszenie art. 168 § 1 KPC oraz art. 241 KPC, wniosła o jego uchylenie. Według
skarżącej przepis art. 168 § 1 KPC nie wymaga udowodnienia braku winy, uznając za
wystarczające uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu nastąpiło bez zawinienia. Nadto, wnioskodawczyni dysponuje zaświadczeniem lekarskim z dnia 16 listopada 1998 r., potwierdzającym, że z uwagi na stan zdrowia, nie mogła złożyć apelacji w terminie.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny, że postanowienie Sądu pierwszej instancji
w przedmiocie przywrócenia terminu nie jest wiążące, niemniej jego niepodzielenie
nie może być wynikiem jedynie odmiennego poglądu co do istnienia przyczyn usprawiedliwiających opóźnienie w dokonaniu czynności prawnej, bez przeprowadzenia
dowodów dla oceny, czy przesłanki takie faktycznie występują. Jest to tym bardziej
konieczne, że przepis art. 168 § 1 KPC nie zobowiązuje strony do udowodnienia, że
uchybiła terminowi bez swojej winy, a jedynie uprawdopodobnienia, że tak było, co
trafnie stwierdza kasacja. Przedłożone w toku postępowania przed Sądem Wojewódzkim zaświadczenia lekarskie wskazywały na przewlekłe schorzenia wnioskodawczyni i leczenie z nimi związane, a więc gdyby Sąd Apelacyjny powziął wątpliwości co do istnienia niezawinionych okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie w
dokonaniu czynności prawnej, mógł uzupełnić postępowanie dowodowe. Jego
ocena, że dołączone zaświadczenia lekarskie nie są wystarczające dla przyjęcia, iż
zachodzą przesłanki określone w art. 168 § 1 KPC, nie może być w tych warunkach
podzielona, jako przedwczesna.
W tym stanie rzeczy, gdy kasacja okazała się usprawiedliwiona, należało
orzec jak w sentencji po myśli art. 39313 § 1 KPC.