Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 193/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed teacher's pension appeal, ruling 15-hour work insufficient for teacher status under 1996 Act.

Numero d'incarto II UKN 193/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Henryk P. against the Social Insurance Institution's denial of a teacher's pension. The applicant worked as a practical instruction instructor for 15 hours weekly, arguing this exceeded half the required 22-hour minimum. The court held that the specific provision granting partial-hour exemptions was not in force at the time of his pension application, so the strict 22-hour weekly requirement applied. Consequently, his employment did not qualify as teacher work under the relevant statutory definitions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 88 Karty Nauczyciela; Art. 91b ust. 1 Karty Nauczyciela: Work performed by a practical instruction instructor in a vocational training center is deemed teacher work only if conducted in a weekly volume of at least 22 hours, regardless of whether it exceeds half the standard full-time requirement.

Parole chiave

Generato dall'IA
teacher pension eligibility practical instruction instructor weekly teaching hours requirement Social Insurance Institution Karta Nauczyciela provisions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 88 Karty Nauczyciela
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżył powyższy wyrok apelacją i podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 88 Karty Nauczyciela w
art. 91b ust. 1 Karty Nauczyciela
tego, nie może mieć do niego zastosowania art. 91b ust. 1 Karty Nauczyciela wyłączający prawo do wcześniejszej emerytury nauczycieli zatrudnionych w wymiarze
art. 41 ust. 1 i 3 Karty Nauczyciela
art. 41 ust. 1 i 3 Karty Nauczyciela, obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych dla
art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela
3 art. 42 Karty Nauczyciela.
art. 5 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela
art. 5 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, został rozciągnięty przepisami rozporządzenia
art. 393 12 KPC
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 12 KPC,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 11 września 1998 r.

II UKN 193/98

Warunkiem zaliczenia pracy instruktora praktycznej nauki zawodu zatrudnionego w ośrodku szkolenia zawodowego jako nauczycielskiej, do wejścia w życie ustawy z dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 87, poz. 396), było wykonywanie zajęć w wymiarze co najmniej 22 godzin tygodniowo.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Roman Kuczyński,

Barbara Wagner (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 11 września 1998 r. sprawy z wniosku

Henryka P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o emeryturę nauczycielską, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 11 lutego 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S. odmówił Henrykowi P. przyznania emerytury nauczycielskiej na podstawie art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982

r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56,poz. 357), powoływanej

dalej jako „Karta Nauczyciela”, ze względu na brak określonego w tym przepisie 20 letniego okresu pracy nauczycielskiej. Organ rentowy nie uznał jako pracy nauczycielskiej zatrudnienia wnioskodawcy od 1 stycznia 1976 r. do 1983 r. w charakterze

instruktora praktycznej nauki zawodu, gdyż nie wykonywał go w wymiarze 22 godzin

tygodniowo.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie, wyrokiem z dnia 10 lutego 1997 r. [...] zmienił tę decyzję i przyznał Henrykowi P. prawo do

emerytury. Sąd ustalił, że do 31 sierpnia 1996 r., tj. do dnia rozwiązania stosunku

pracy na prośbę wnioskodawcy w związku z przejściem na emeryturę, udowodnił on

okres zatrudnienia wynoszący 39 lat, 10 miesięcy i 7 dni. W spornym okresie pracował jako instruktor praktycznej nauki zawodu w Ośrodku Szkolenia Kadr Mechanizacji Rolnictwa w S.S. w wymiarze 15 godzin. Instruktorzy praktycznej nauki zawodu

zatrudnieni w ośrodkach szkolenia zawodowego, zgodnie z § 2 pkt 4c rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 sierpnia 1988 r. w sprawie rozciągnięcia

niektórych przepisów Karty Nauczyciela na instruktorów praktycznej nauki zawodu

oraz na niektórych innych pracowników uspołecznionych zakładów pracy, prowadzących prace pedagogiczne i wychowawcze (Dz.U. Nr 34, poz. 261), powoływanego

dalej jako „rozporządzenie”, objęci są przepisami Karty Nauczyciela w zakresie obowiązującego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych. Pełny wymiar zajęć z uczniami

ustala się na minimum 22 godzin. Wnioskodawca był zatrudniony w wymiarze 15/22

etatu, tj. w wymiarze wyższym niż połowa obowiązującego wymiaru zajęć. Wobec

tego, nie może mieć do niego zastosowania art. 91b ust. 1 Karty Nauczyciela wyłączający prawo do wcześniejszej emerytury nauczycieli zatrudnionych w wymiarze

czasu pracy niższym niż połowa wymiaru obowiązkowego.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżył powyższy wyrok apelacją i podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 88 Karty Nauczyciela w

związku z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca

spełnia warunki do przyznania emerytury dla nauczycieli, wniósł o jego zmianę poprzez oddalenie odwołania. Wymiar zajęć dla instruktorów praktycznej nauki zawodu

ustalony został na minimum 22 godziny tygodniowo i tylko zatrudnienie w takim rozmiarze może być kwalifikowane jako praca nauczycielska.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu wyrokiem

z dnia 11 lutego 1998 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. Zgodnie z

art. 41 ust. 1 i 3 Karty Nauczyciela, obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych dla

nauczycieli praktycznej nauki zawodu wynosi 22 godziny. Rozporządzenie precyzuje,

że dla instruktorów praktycznej nauki zawodu jest to wymiar minimalny. Henryk P. był

zatrudniony w wymiarze 15 godzin tygodniowo, a więc niższym od minimalnego.

Dlatego też jego praca w Ośrodku Szkolenia Kadr Mechanizacji Rolnictwa w S.S. nie

może być zaliczona jako nauczycielska.

Henryk P. zaskarżył powyższy wyrok kasacją i wskazując jako jej podstawę

naruszenie prawa materialnego wniósł o jego uchylenie i przyznanie emerytury oraz

zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Wywodził, że skoro art. 91 b ust. 1

Karty Nauczyciela stanowi, iż art. art. 86 - 91 nie stosuje się do nauczycieli zatrudnionych w wymiarze zajęć niższym niż połowa wymiaru obowiązującego, to a contrario stosuje się we wszystkich pozostałych wypadkach. Zatrudnienie w wymiarze

15/22 etatu, to więcej niż połowa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy nie budzą wątpliwości, a ustalenia stanowiące faktyczną podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku nie są kwestionowane. Spór tyczy kwestii prawnej - czy zatrudnienie w charakterze instruktora praktycznej nauki zawodu w niepełnym wymiarze czasu pracy może

być traktowane jako praca nauczycielska w rozumieniu art. 88 Karty Nauczyciela.

Rozdział 11a Karty Nauczyciela został dodany przez art. 1 pkt 53 ustawy z

dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 87, poz.

396) i obowiązuje od 7 sierpnia 1996 r. W chwili składania przez Henryka P. wniosku

o emeryturę nauczycielską przepis art. 91 b nie obowiązywał i nie mógł mieć w

sprawie zastosowania. Pracą nauczycielską w rozumieniu art. 88 Karty Nauczyciela

była więc praca wykonywana w granicach do 40 godzin tygodniowo w wymiarze

określonym w ust. 3 art. 42 Karty Nauczyciela. Zgodnie z powołanym przepisem,

tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i

opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami, dla zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy nauczycieli praktycznej nauki zawodu

we wszystkich typach szkół został ustalony na 22 godziny. Przepis ten, na podstawie

art. 5 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, został rozciągnięty przepisami rozporządzenia

(§ 2 ust. 1 pkt 4) na instruktorów praktycznej nauki zawodu w uspołecznionych zakładach pracy oraz państwowych, spółdzielczych i prowadzonych przez organizacje

społeczne warsztatach szkoleniowych, ośrodkach szkolenia i doskonalenia kadr oraz

ośrodkach szkolenia zawodowego. Warunkiem uznania ich pracy za nauczycielską

było zatem do dnia 7 sierpnia 1996 r. świadczenie zajęć dydaktycznych w rozmiarze

co najmniej 22 godzin tygodniowo.

Zaskarżony wyrok pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, a kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 12 KPC,

orzekł jak w sentencji.