Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 16/97 Generato dall'IA

Social security obligation arises upon employment contract date, not court determination of employment relationship.

Numero d'incarto II UKN 16/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the date when the social security obligation for an employee's child began. The lower court correctly established that the obligation arose from the March 1, 1993, employment contract, not from the subsequent judicial determination of the employment relationship. The court ruled that the appellant's arguments regarding specific labor law articles were irrelevant because the dispute concerned the date of the obligation, which was already settled by the final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 365, 366, 393 § 1 k.p.c.; The obligation to insure an employee arises on the date the employment contract is concluded, not on the date a court determines the existence of an employment relationship.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security obligation employment contract date res judicata principle labor law determination cassation appeal dismissal social insurance financing final judgment binding force

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 365 k.p.c.
się również do art. 365 KPC zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko
Art. 366 k.p.c.
Sądu Wojewódzkiego z dnia 25 listopada 1995 r., który zgodnie z art. 366 KPC
Art. 393 § 1 k.p.c.
Najwyższy na mocy art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji.
Art. 11 k.p.
przepisów art. 11 KP i 22 KP z kwalifikacji prawnej w wyroku zaskarżonym", i wnosił o
Art. 22 k.p.
Art. 35 ust. 1 ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych
Sąd Apelacyjny powołał się także na art. 35 ustawy

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 4 kwietnia 1997 r.

II UKN 16/97

Obowiązek ubezpieczenia powstaje w dacie zawarcia umowy o pracę a nie

w dacie ustalenia przez sąd, że strony łączy stosunek pracy.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Barbara

Wagner, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 1997 r. sprawy z wniosku

Ireny H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o składki na

ubezpieczenie społeczne, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu

Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 4 października 1996 r.[...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z

dnia 4 października 1996 r. oddalił rewizję Ireny H. od wyroku Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy z dnia 19 czerwca 1996 r.

Tym wyrokiem Sąd Wojewódzki oddalił odwołanie Przedsiębiorstwa Hotel

Centralny w B. (którego właścicielką jest Irena H.) od decyzji ZUS Oddziału w B. z dnia

18 kwietnia 1996 r. ustalającej obowiązek opłacenia składek z tytułu pracowniczego

ubezpieczenia społecznego za okres od marca 1993 r. do września 1994 r.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Wnioskodawczyni w dniu 21 marca 1995 r. wniosła do Sądu Wojewódzkiego w

Bydgoszczy odwołanie od decyzji organu rentowego z 20 grudnia 1994 r., którą odmówiono objęcia ubezpieczeniem pracowniczym jej syna Miłosza H., zatrudnionego w

charakterze dyrektora w prowadzonym przez wnioskodawczynię Hotelu Centralnym w

B. W odwołaniu wywodziła, że organ rentowy błędnie potraktował jej syna jako osobę

współpracującą w rozumieniu art. 26 ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu

społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą i ich rodzin (jednolity tekst:

Dz. U. z 1989 r. Nr 46, poz. 250 ze zm.), gdyż pozostaje on w stosunku pracy i powinien

być objęty ubezpieczeniem pracowniczym.

Wyrokiem z dnia 26 września 1995 r. Sąd Wojewódzki zmienił zaskarżoną

decyzję i ustalił, że Miłosz H. podlega z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie "Hotel

C." ubezpieczeniu pracowniczemu. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki jako bezsporne

przyjął, że od 1 marca 1993 r. Miłosz H. jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę

w Przedsiębiorstwie Hotel C. w B. Sąd podkreślił, że Miłosz H. nie zamieszkuje z matką,

która jest właścicielką Hotelu C., nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa

domowego. Zdaniem Sądu nie ma przeszkód prawnych aby syn wnioskodawczyni był

uznany za pracownika i zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o

organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 1989 r,. Nr

25, poz. 137 ze zm.), objęty ubezpieczeniem pracowniczym. Wyrok ten uprawomocnił

się. W jego wykonaniu organ rentowy zobowiązał Irenę H. do opłacenia za Miłosza H.

składek na ubezpieczenie społeczne za okres od 1 marca 1993 r. do 31 lipca 1995 r.

W odwołaniu Irena H. domagała się uchylenia tej decyzji i objęcia Miłosza H.

ubezpieczeniem pracowniczym od 1 października 1996 r. lub od 26 września 1995 r.

Sąd Wojewódzki oddalając odwołanie powołał się na prawomocny wyrok z dnia

26 września 1995 r. ustalający objęcie Miłosza H. ubezpieczeniem społecznym

pracowniczym od 1 marca 1993 r., ponieważ od 1 marca 1993 r. pozostaje w stosunku

pracy z Przedsiębiorstwem Hotel C. Wyrok ten był zgodny z żądaniem wnioskodawczyni. Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 czerwca 1996 r. zaakcentował, że zaskarżona decyzja posiada pełne umocowanie w prawomocnym wyroku

Sądu Wojewódzkiego z dnia 25 listopada 1995 r., który zgodnie z art. 366 KPC

korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Zaskarżona decyzja jest także zgodna z art. 33

ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń

społecznych.

Sąd Apelacyjny oddalając rewizję wnioskodawczyni od wyroku Sądu I instancji w

uzasadnieniu podzielił pogląd tego Sądu co do mocy wiążącej prawomocnego wyroku

Sądu z dnia 25 listopada 1995 r. Sąd Apelacyjny zwrócił uwagę, że aczkolwiek Sąd

Wojewódzki powinien był w sentencji wyroku z dnia 25 listopada 1995 r., ku większej

jasności sprecyzować okres podlegania przez Miłosza H. ubezpieczeniu

pracowniczemu, to jednak ze względu na jednoznaczną treść uzasadnienia, w którym

skonkretyzowano datę początkową od której Miłosz H. podlega ubezpieczeniu

pracowniczemu - wyrok w tej mierze nie budzi wątpliwości. Za irracjonalne wręcz, uznał

Sąd Apelacyjny, twierdzenie rewizji, że wyrok z dnia 25 listopada 1995 r. wywiera

skutek prawny w zakresie ubezpieczenia pracowniczego dopiero od daty, w której

został wydany. Sąd Apelacyjny podkreślił, że z uzasadnienia wyroku z dnia 25 listopada

1995 r. wynika jednoznacznie iż stosunek pracy między wnioskodawczynią a Miłoszem

H. został nawiązany od 1 marca 1993 r.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił wyrokowi Sądu

Apelacyjnego rażące naruszenie prawa materialnego poprzez "błędne wyeliminowanie

przepisów art. 11 KP i 22 KP z kwalifikacji prawnej w wyroku zaskarżonym", i wnosił o

uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W

uzasadnieniu kasacji podano, że wprawdzie w dniu 28 lutego 1993 r. została między

stronami zawarta umowa o pracę, ale Miłosz H. nie mógł przystąpić do pełnienia swoich

obowiązków i umowa ta została anulowana jako bezprzedmiotowa. Z dniem 1 czerwca

1993 r. strony zawarły po raz drugi umowę o pracę na czas określony a 1 lipca 1993 r.

umowę na czas nieokreślony.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisów art. 11

i 22 KP jest bezprzedmiotowy, albowiem Sąd Apelacyjny nie zajmował się w ogóle tymi

przepisami. Spór dotyczył daty powstania obowiązku opłacania przez

wnioskodawczynię składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu zatrudnienia Miłosza H.

na podstawie umowy o pracę. Obowiązek objęcia Miłosza H. ubezpieczeniem społecznym pracowników został ustalony prawomocnym wyrokiem Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 1995 r. Sąd

Apelacyjny przyjął, tak jak uczynił to Sąd Wojewódzki, że Miłosz H., zgodnie z treścią

wyroku z dnia 25 listopada 1995 r. został objęty ubezpieczeniem społecznym

pracowników od 1 marca 1993 r. Wynika to jednoznacznie z uzasadnienia tego wyroku

oraz z treści zmienionej nim decyzji organu rentowego z 21 kwietnia 1995 r., którą

odmówiono objęcia Miłosza H. ubezpieczeniem pracowniczym przy jednoczesnym

stwierdzeniu, że współpracuje on z wnioskodawczynią od 1 marca 1993 r.

Sąd Apelacyjny powołał się na art. 366 KPC, zgodnie z którym wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu

stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi stronami. Sąd odwołał

się również do art. 365 KPC zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko

strony i sąd, które je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w

wypadkach w ustawie przewidzianych, także inne osoby. Z treści tego przepisu wywiódł

Sąd Apelacyjny obowiązek organu rentowego do wydania, w wykonaniu prawomocnego

wyroku Sądu, zaskarżonej decyzji. Sąd Apelacyjny powołał się także na art. 35 ustawy

z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych,

którego treści odpowiada zaskarżona decyzja. Sąd Apelacyjny trafnie podkreślił, że

obowiązek ubezpieczenia pracowniczego jest integralnie związany z datą zawarcia

umowy o pracę, a nie jak tego domagał się rewidujący z datą, w której sąd określa

charakter zatrudnienia i rodzaj ubezpieczenia.

Kwestia daty, od której między stronami został nawiązany stosunek pracy nie

była przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego, który wyraźnie powołał się na powagę

rzeczy osądzonej w tym zakresie.

Dlatego też zarzuty kasacji odnoszące się w rzeczywistości do ustaleń prawomocnego wyroku są całkowicie chybione. Kierując się powyższymi względami Sąd

Najwyższy na mocy art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji.