Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 9/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security disability pension appeal citing lack of legal issue and procedural errors.

Numero d'incarto II UK 9/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a claimant against a social security office's denial of a disability pension. The claimant argued that new medical circumstances arose during the proceedings and that lower courts failed to analyze expert opinions, violating procedural and substantive laws. The court rejected these claims because the appeal did not raise a significant legal issue requiring interpretation or resolve conflicting case law, as required by the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or reveals procedural invalidity; otherwise, the appeal is rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal disability pension social security law significant legal issue procedural error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., więc wymagane jest samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., więc wymagane jest samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art.
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., więc wymagane jest samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 391 k.p.c.
233 § 1 w związku z art. 391, 378 § 1 oraz art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
391, 378 § 1 oraz art. 382 k.p.c. przez przyjęcie ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji za własne bez jakichkolwiek rozważań merytorycznych oraz art.
Art. 477 § 14a k.p.c.
przez przyjęcie ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji za własne bez jakichkolwiek rozważań merytorycznych oraz art. 47714a k.p.c.
Art. 477 § 14 § 4 k.p.c.
przez przyjęcie ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji za własne bez jakichkolwiek rozważań merytorycznych oraz art. 47714a k.p.c.
Art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Skarżący wskazał również na naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 57 ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku J. P.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎o rentę z tytułu niezdolności do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 czerwca 2014 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje adw. I. P., Kancelaria Adwokacka w W., ul. P. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) z uwzględnieniem kwoty podatku od towarów i usług w obowiązującej stawce - tytułem zwrotu kosztów zastępstwa strony w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) oddalił apelację J. P. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 lutego 2013 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W. z dnia 4 czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W podstawach orzezczeń Sądów meriti legło ustalenie poczynione na podstawie opinii biegłych sądowych, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:

Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).Skarga kasacyjna ubezpieczonego, obejmująca wyrok Sądu drugiej instancji w całości, z wnioskiem o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji albo o uchylenie wyroków Sądów obydwu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W., ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania – art. 233 § 1 w związku z art. 391, 378 § 1 oraz art. 382 k.p.c. przez przyjęcie ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji za własne bez jakichkolwiek rozważań merytorycznych oraz art. 47714a k.p.c. w związku z art. 382 k.p.c. na skutek oddalenia apelacji, mimo że w toku postępowania przed Sądem Apelacyjnym powstały nowe okoliczności dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy.

Skarżący wskazał również na naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez uznanie, że nie spełnił przesłanek nabycia prawa do renty wynikających z tego przepisu.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na jej oczywistą zasadność, wskazując, że bez głębszej analizy widoczne jest, że powinna być uwzględniona. Mają o tym świadczyć przywołane w podstawach skargi zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz to, że pogorszenie się jego stanu zdrowia kwalifikujące go do renty z tytułu niezdolności do pracy powstało w toku rozpoznawania sprawy przez Sąd pierwszej instancji i była to nowa okoliczność, o której mowa w art. 47714 § 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W ramach przedsądu ocenie w tym zakresie podlegają tylko przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., więc wymagane jest samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Przytaczanie w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania argumentów sprowadzających się do opisu zarzutów ujętych w podstawach skargi nie świadczy o jej oczywistej zasadności i nie może być skuteczne.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).