Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 645/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal for lack of legal issue, citing procedural defects in cassation grounds.

Numero d'incarto II UK 645/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a social security office decision denying mandatory insurance coverage. The applicant argued that the lower court ignored evidence of her role as a company director and failed to properly assess the validity of her employment contract. The court rejected this, ruling that the appeal lacked a significant legal issue and that the applicant's arguments were merely repetitions of facts not suitable for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or if the applicant merely repeats factual arguments without demonstrating a clear error in the application of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal social security insurance employment contract validity significant legal issue procedural defects

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymaga wykazania, że wadliwe zastosowanie przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 98 § 1 k.p.c.
Koszty poniesione w związku ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę kasacyjną nie mogą być zatem uznane za koszty celowe w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. (por.
art. 83 § 1 k.c
art. 58 § 1 k.c
83 § 1 k.c.), a także, że jej zawarcie nie stanowiło naruszenia zasad współżycia społecznego nawet gdyby jedynym powodem jej zawarcia była chęć podlegania ubezpieczeniom społecznym (art. 58 § 1 k.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 22 k.p
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 22 k.p.
art. 78 k.p
963 ze zm.) przez uznanie, że wnioskodawczyni podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, oraz art. 78 k.p.
art. 58 k.c
Wskazał także na niewłaściwe zastosowanie art. 58 k.c.
art. 300 k.p
w związku z art. 300 k.p.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 645/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku A. J. G. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. ‎przy udziale zainteresowanego A. Sp. z o.o. z siedzibą w O.‎o ubezpieczenie społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 października 2016 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. oddala wniosek A. J. G. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…), III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. od wyroku Sądu Okręgowego w O., Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 listopada 2014 r., zmieniającego decyzję tego organu z dnia 10 grudnia 2013 r., stwierdzającą, że A. J. G. jako pracownik u płatnika składek A., Spółki z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 maja 2013 r. Sądy meriti ustaliły, że wnioskodawczyni zgłosiła wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej w dniu 1 października 2010 r., a od dnia 1 listopada 2012 r. podjęła zatrudnienie na podstawie urnowy o pracę w A.J. z wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 4.500 zł.

Z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od dnia 1 listopada 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. podlegała tylko obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ze względu na problemy zdrowotne K.J. – jej ojca i głównej księgowej spółki, na prośbę ojca w dniu 1 maja 2013 r. zawarła z A. umowę o pracę na czas określony do dnia 31 sierpnia 2015 r. na stanowisku księgowej w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem miesięcznym 11.000,00 zł Miała do tego kwalifikacje wynikające z ukończenia kierunku Finanse i Rachunkowość na Wydziale Finansów i Zarządzania Wyższej Szkoły […] w W..

W okresie od dnia 2 maja 2013 r. do dnia 12 lipca 2013 r. świadczyła pracę, a od dnia 13 lipca 2013 r. przebywała na urlopie macierzyńskim w związku z urodzeniem dziecka. Sądy nie uwzględniły argumentacji organu ubezpieczeń społecznych co do nieważności umowy z dnia 1 maja 2013 r. ze względu na jej zawarcie w stanie zaawansowanej ciąży, opóźnienie zgłoszenia do ubezpieczenia i zmianę tytułu ubezpieczenia od dnia 1 maja 2013 r. na ubezpieczenie w związku z prowadzona działalnością gospodarczą. Przyjęły, że podjęcie przez pracownika pracy i przyjęcie tej pracy przez pracodawcę wyklucza uznanie zawartej umowy za pozorną (art. 83 § 1 k.c.), a także, że jej zawarcie nie stanowiło naruszenia zasad współżycia społecznego nawet gdyby jedynym powodem jej zawarcia była chęć podlegania ubezpieczeniom społecznym (art. 58 § 1 k.c.).

Także pokrewieństwo między wnioskodawczynią i członkami zainteresowanej spółki nie miało znaczenia dla ważności umowy.Skargę kasacyjną organu ubezpieczeń społecznych oparto na podstawie naruszenia przepisów postępowania - art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez nierozpoznanie zarzutów apelacji w zakresie naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów prawa materialnego, które wskazywały między innymi na to, że „wnioskodawczyni nie była pracownikiem A., a sporadycznie wykonywane przez nią czynności na rzecz wymienionego podmiotu były świadczone na podstawie innej niż umowa o pracę, a ponadto, że „zawarcie przez nią umowy o pracę z dnia 1.05.2013 r. było bezprawne”.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 22 k.p. przez uznanie, że strony łączyła prawnie skuteczna umowa o pracę, art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.) przez uznanie, że wnioskodawczyni podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, oraz art. 78 k.p. przez uznanie, że wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 11.000 zł jest „adekwatne do szeregu czynności jakie wykonywała wnioskodawczyni, bez określenia zakresu tych czynności, oraz do jej wykształcenia, doświadczenia i kwalifikacji zawodowych”.

Wskazał także na niewłaściwe zastosowanie art. 58 k.c. w związku z art. 300 k.p. i przyjęcie, że umowa o pracę z dnia 1 maja 2013 r. „nie była bezprawna i jako taka stanowiła podstawię do objęcia wnioskodawczyni obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznym z tytułu stosunku pracy”.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, podnosząc, że wnioskodawczyni nie udowodniła ważności umowy wiążącej ją z zainteresowanym, oraz że wykonywane na jej podstawie czynności wynikały z zakresu jej obowiązków jako pracownika, zważywszy, że jest członkiem zarządu spółki oraz w spornym okresie nie podlegała żadnej osobie, która pełniłaby rolę pracodawcy.

Stwierdził, że „nawet jeżeliby przyjąć, iż wnioskodawczyni w spornym okresie wykonywała czynności na rzecz A., to w oparciu o całokształt zgromadzonych dowodów, zasady logiki i doświadczenia życiowego należy uznać, iż były one wykonywane na innej podstawie prawnej niż stosunek pracy. Sąd Apelacyjny potraktował materiał dowodowy w sposób wybiórczy, a braki uzasadnienia uniemożliwiają kontrolę kasacyjną”. W tych okolicznościach skarga – zdaniem skarżącego – jest oczywiście uzasadniona.Wnioskodawczyni A. J. G. wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej w całości ze względu na brak umocowania pełnomocnika do reprezentowania organu rentowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a „z ostrożności procesowej”, o oddalenie skargi kasacyjnej w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymaga wykazania, że wadliwe zastosowanie przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Co do zasady nie odpowiada temu odwoływanie się w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania argumentów sprowadzających się do zarzutów ujętych w podstawach skargi, które nie są badane w ramach przedsądu, w którym Sąd Najwyższy ocenia tylko przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c.Argumentacja skarżącego we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania utożsamiana z zarzutami ujętymi w podstawach skargi kasacyjnej, wyraża ponadto niepoddający się kontroli kasacyjnej brak aprobaty dla ocen mających charakter ustaleń i stosowania prawa w konkretnym stanie faktycznym.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Wniosek A. J. G. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oddalono w związku z tym, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wskazano argumentów dotyczących przyczyn kasacyjnych. Koszty poniesione w związku ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę kasacyjną nie mogą być zatem uznane za koszty celowe w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, OSNC 2015 nr 7-8, poz. 91).